Help, mijn Saarloos Wolfhond pubert.. of niet?

Hallo allemaal!

Ik zal ons even kort voorstellen, want dit is ook mijn eerste bericht op dit forum. Ik volg het regelmatig voor diverse vragen en gewoon om te lezen wat andere hondeneigenaren meemaken, maar vandaag besloot ik dan om toch maar eens lid te worden.

Samen met mijn vriend ben ik sinds juni van dit jaar fiere eigenaar van onze Saarloos Wolfhond Aro. Hij is nu 5,5 maand en een schat van een beest. Iedereen die een beetje bekend is met het ras weet waarschijnlijk ook dat het niet de gemakkelijkste honden zijn, maar wel de grootste schatten op aarde. Gelukkig ben ik al enkele maanden thuis en heeft Aro dus constant een 'opvoeder' rond zich en leert dus ook heel snel. Aro is op elk gebied mijn absolute droomhond, maar ondanks mijn ervaring met andere rassen en vorige honden stel ik me nu toch wel wat vragen nu hij begint te puberen.

Nu concreet to the point! We zijn sinds een dikke week verhuisd naar onze eerste eigen stek. Een gelijkvloers appartement van 120 m² inclusief eigen terras en veel wandelgelegenheid in de buurt. Tot voordien woonden we bij mijn schoonmama in, maar we zijn nu heel gelukkig om met ons drietjes ons eigen nestje te hebben. Aro heeft de verhuis heel goed doorlopen, en slaapt elke nacht netjes van 22u tot 's morgens in zijn bench. Hij was ook al erg vroeg zindelijk. Met alleen te blijven was er altijd al wat ruimte voor verbetering, maar daar wordt hard aan gewerkt. 
Zijn zindelijkheid is echter sinds de verhuis verdwenen. Met name de kleine boodschap. Tot voordien waarschuwde hij en ging aan een deur staan piepen, zelfs op vreemde plaatsen. Maar nu doet hij gewoon waar hij staat, geen waarschuwing of snuffel, niets. Oké, dacht ik, hij zal nog wat last hebben van de verhuis. Misschien ziet hij dit nog niet als 'nest'. Dus ik behandel hem nu weer als een pup van 8 weken en neem hem mee naar buiten na elke maaltijd, dut, speelsessie en bevlieging. Dat werkt op zich erg goed, maar de laatste dagen heb ik het gevoel dat hij met opzet binnen doet om aandacht te krijgen. Een voorbeeld: Vanmorgen ben ik met hem bijna een uur op pad geweest. Hij heeft lekker in een grote weide losgelopen en achter wilde ganzen lopen jagen en heeft diverse keren zijn boodschap gedaan (let wel: hij gaat nog door zijn knieën). Toen we thuis kwamen heeft hij wat gedronken (niet overmatig veel) en heb ik hem wat laten begaan. Daarna begon hij te klieren en op zetels te springen waar hij niet op mag, dus heb ik hem met een speeltje in de bench gelegd. Daar zat hij even beledigd te piepen, waarna hij prompt een plasje deponeerde op zijn doek in de bench. Ik zag het, maar probeerde er geen zichtbare reactie op te geven. Ik heb hem nog zo 10 min laten liggen en heb daarna de handdoek verwijderd en de plek van het ongeluk ingesprayd met een speciale geurverwijderende spray. Hem liet ik met opzet in de bench, zodat hij niet denkt 'missie geslaagd, ik ben weer uit de bench'. Daarna viel hij in slaap. 

Nu vroeg ik me af: Is dat echt uit aandachtszoekerij? Of kan het dat hij een halfuur na zo'n wandeling nóg eens moet? En dat hij dus jankte omdat hij uit moest? Maar ik kan toch niet om het halfuur naar buiten gaan met hem? 

Graag dus reactie hierop. 

Mijn laatste vraag (sorry voor de roman): Elke ochtend om 6u breng ik mijn vriend naar zijn bus en kom daarna terug naar huis om nog wat te slapen. Ik ben daarbij ongeveer een halfuurtje weg. Tot nu toe lieten we Aro altijd slapen, die keek zelfs niet op als we het huis verlieten. Vanochtend kwam ik echter thuis en had hij zijn hele bench en de naaste omgeving ondergeplast en gek*kt. Het was geen buikloop, want er lagen nog vaste stukjes tussen. Maar het was helemaal vertrappeld, met alle gevolgen van dien. Paniekreactie? Maar het ging alle dagen voordien vlekkeloos (letterlijk...). En toen we vertrokken was hij nog in de zevende hemel...

Voor alle trouwe lezers, bedankt! Voor iedereen die niet zo van bijbels houdt, hier de korte vraag:

Een puberreu van 5,5 maand die opeens in zijn bench en in huis doet (na verhuis) ondanks dat hij erg vaak wordt uitgelaten, zoekt hij aandacht en test hij grenzen of is het simpelweg een terugval in zindelijkheid? En bovendien: Hoe pakken we dit best aan?

Niemand?

ik kan je niet helpen.. Ben wel heel benieuwd naar de andere reacties

Alles om hem heen is anders, de hele zekerheid is weg, dit geeft spanning en dat uit zich bij hem in plassen.

Een nieuwe omgving, is niet weten waar je aan toe bent, ja wij mens wel, maar een hond heeft geen idee. Blijft dit huis? Verdwijnt de baas straks ook? 

5.5 maanden, angst fase.

Zorg voor rust, regelmaat en ga weer net als je een pup zindelijk maakt aan de gang.

Waar woon je? Ik ken een eigenaar hondenschool, is gt met Saarloze wolfhonden. 

Ga er maar van uit, dat een hond niet weet dat hij niet op de bank mag. Je kan ze elke keer van de bank sturen. Na een tijdje, zal hij niet meer op de bank gaan, omdat hij beseft dat hij er toch wordt afgestuurd. Helaas begrijpt je hond niet dat het niet mag. Dat kan je nl niet in woorden uitleggen, dus dit weet hij niet.

Voor straf in de bench stoppen, die link maakt hij niet, want hij weet niet wat gij fout doet. De bench, straf, jij loopt rond, dit kan spanning, stres geven, dus plassen.

In de bench iets doen als je weg bent, de hele omgeving is anders, het alleen zijn, zal je gewoon van stap éénmoeten aan gaan leren. 

Onthoud dat een Saarloos geen will to please heeft, ze doen alleen iets als ze het nut er van inzien. Laat hem in zn waarde, beloon vooral goed gedrag. 

Dankjewel voor je reactie. Hoe stel je dan voor dat we het op de bank springen aanpakken? We gaan naar een hele goede hondenschool in Belgisch Limburg en zijn ook actief lid van de rasvereniging, dus een voldoende grote kring aan hulp. Maar wilde liefst zoveel mogelijk antwoorden. ;)

Ik zelf denk dat je pup een terugval zou kunnen hebben in zindelijkheid door de verhuizing.

Hij is nog erg jong en zo'n verhuizing is echt van grote invloed op zn leventje.....de slaapplek, de wandelplekken, de omgeving, het huis....het is allemaal nieuw, anders...ruikt ook anders.

Ook de mensen die in huis waren en nu niet meer.....

Dus ja, die is even van slag lijkt me.

Gelukkig ben jij heel veel samen met hem, dat zal zn houvast zijn.

Ik zou er niet een te groot punt van maken. Even wat stapjes terug( naar buiten voor een plas na elke maaltijd, na het wakker worden, na het spelen enz; net als bij kleine puppies). Geduldig blijven; de plasjes met azijn schoonmaken zodat de plaslucht aangepakt wordt.

En geduldig blijven....gewoon wat stapjes terug, veel geduld en weer even dweilen....komt vast goed!

Dit gedrag en plassen is een uiting van stress.

Dat op zijn beurt een reactie is op de verhuis. Een hond heeft nood aan voorspelbaarheid. De woning is een veilige haven een save place.

Vertrouwde woning weg, poef voorspelbaarheid weg.

Zorg dat er in de woonst zoveel mogelijk leuke zaken gebeuren. En zeker niet straffen. Doe zoek spelletjes -> maar maak ze niet te moeilijk want ook dat geeft stress. Werk met lekker geuren van vlees. en verstop ze op makkelijke plaatsen. Laat hem zoeken. Laat zo veel mogelijk bekende geuren in huis (als je poets dan alleen met water geen poets producten voorlopig) Ga op de grond liggen, knuffel, wees behulpzaam en hou het kauwbeen voor hem vast terwijl hij knabbelt. 

Hoi, ik zie dat dit al een hele oude reactie is, maar vraag me af hoe je het opgelost hebt? Ik heb precies hetzelfde probleem met mijn saarlooswolfhond, ze plast uit protest of stress en mijn hele houten vloer is er al aan, weet niet meer wat ik moet doen. Heb al bach druppels geprobeerd. Alvast bedankt. Groetjes Leonie 

Katrien is nooit meer online geweest. Ik zou je adviseren een nieuw topic aan te maken met jouw hele verhaal Leonie.