2009...wat was jullie ergste dieptepunt mbt de hondjes

Naar aanleiding van het topic wat jullie hoogtepunt was met de hondjes...nu ook even het ergste dieptepunt dit jaar.

Voor mij was dat het onverwachte afscheid van mijn eerste hond. Astra was een border collie teefje en ze was in januari 8 jaar geworden. Heerlijke hond met de kinderen en andere dieren en gewoon een genot om in huis te hebben. Mijn allereerste eigen hond en ja....ze was en is toch wel speciaal voor mij.
Op 1 mei is ze dan ineens neergevallen, liet een kreet en liet toen alles lopen en het was gedaan....ze was er niet meer.
Waarschijnlijk heeft ze een hartaanval gekregen en alle hulp kwam te laat.
Ze was een fantastische meid. Nooit ziek, altijd vrolijk en een enorme steun in moeilijke tijden en ik mis haar nog elke dag enorm.

Verder was er dan nog een dieptepunt. Onze Rocco. Hij is dit jaar heel erg ziek geweest en even was het kantje boordje. Op een gegeven moment woog hij als reu van 11 manden nog maar 17.5kg. Vel over been, kon niet meer goed rechtstaan omdat hij zo zwak was,....gelukkig is het allemaal goed gekomen met hem al heeft hij daardoor een heel groot stuk van zijn socialisatie gemist en is daardoor nog enorm gestresst. De dag dat ik besloten heb van hem te herplaatsen is nog steeds een zwarte dag ook al is hij nog altijd hier.Ik voel me tov hem enorm tekort gedaan en hoop dat ik hem nog een mooie thuis kan geven bij iemand die hem net zo graag ziet als dat ik hem zie.

Mijn dieptepunt was het plotselinge afscheid van mijn 7-jarige duitse herder afgelopen maart.

Vanwege zijn dominantie hadden we besloten hem te castreren en omdat hij soms een beetje mank liep hadden we voor de zekerheid nog ff foto's laten maken.
Nadat de foto's gemaakt zijn had de DA ons gebeld om te vertellen dat de hond erge atrose in de rug had en flinke HD in allebei de heupen.

We vroegen het advies van de DA en hij zei dat casteren geldverspilling zou zijn nu en dat het beter was dat we hem lieten gaan, want hij zat nou nog in een roesje. Ik was op dat moment niet thuis, maar mijn moeder was wel bij het inslapen. Omdat ik hem nog graag wou zien hadden ze hem even apart gelegd zodat ik ook nog ff afscheid kon nemen.

Ik had echt niet verwacht dat we afscheid van hem moesten nemen die dag en het gaat me nog steeds in de koude kleren zitten. Rex R.I.P

mijn dieptepunt was voor donja dat ze eerst haar vriendinnetje in 2007 {Layka bernersennen} moest missen en in julie haar poezen vriend van 17 jaar
wij missen ze nog allebei

Het overlijden van mijn Dobermann en Berner!

6 februari: toen hebben we Bas moeten laten inslapen. Hij was mijn vriend, mijn maatje, mijn steun en toeverlaat, ik mis hem nog elke dag.

Mijn dieptepunt van dit jaar het is afscheid van Django...
Hij was echt mijn mannetje, mijn maatje.
Maar hij heeft het nu goed..

Mijn dieptepunt was gelijk op één van de eerste dagen van januari, Nuka haar doodgeboren nestje. Zo op verheugd, alles leek goed te gaan en dan, heel plotseling...Een nestje zal hierna nooit meer vanzelfsprekend zijn. Zeker niet nadat we dachten dat Nuka eind van het jaar weer drachtig bleek en ze alleen schijndrachtig was. Een tweede dieptepunt, maar niet zo erg als het eerste.

het plotseling overlijden van Thomas(Bordercolliemix)ten gevolge van Epilepsie zonder afscheid te kunnen nemen

Hij was nog maar 5 jaar oud

Het diepte punt was dat we een een ander baasje voor die lieve Lobbes moesten zoeken en dat dat niet is gelukt en hij helaas naar het asiel moest.

Liefs Tien

Gelukkig heb ik met Mila weinig dieptepunten meegemaakt. Vlak voor 2009 was er wel 1, ze was aangevallen door haar moeder. Een flinke aanval, Mila deed al onderdanig maar de moeder van Mila hield haar vast met het kaakslot erop. Daarna is Mila heel voorzichtig geworden naar andere honden toe, bijna angstig. Naar pups deed ze zelfs agressief. Bijna het hele jaar heb ik hieraan gewerkt met Mila door heel veel in contact te komen met honden en pups. Langzaamaan ging het beter en afgelopen weken begint ze weer uitzichzel andere honden uit te dagen, zlefs een enkele pup. Dat is weeer een hoogtepunt. Van dieptepunt naar hoogtepunt dit jaar!

Mijn dieptepunt is toch eigenlijk niet met mijn hond, maar met de kat die bij mijn vader woont.
In januari is roest (zo heette hij) aangereden en hebben we hem gevonden..
In oktober is roest de tweede door een roofvogel aangevallen en ook dood..
En nu hebben we een nieuwe en die mag niet meer buiten komen.

Dat er twee pups doodgeboren zijn......

Dat ik door het beendigen van mijn relatie mijn allerliefste schat heb moeten wegdoen..

Ze heeft wel een fantastisch huisje gekregen...maar ja dat had ik haar graag willen geven

Dat ik in juni mijn old english bulldog van 7 maanden in moest laten slapen vanwege epilepsie Nu met onze nieuwe pup vannu 6 maanden die ED heeft met LPC en LPA in de ellebogen. Waarvan we nu weten dat hij niet oud zal worden.
Maar we genieten nog elke dag van hem