Nou ja, bij ons... Mijn ouders en ik wonen niet samen. Ik woon alleen en werk fulltime. Daarom woont Barnie doordeweeks bij mijn ouders. Tijdens het weekend is hij bij mij. Tenminste, dat was het idee. Ik merk dat Barnie bij mij thuis onrustig is. Hij loopt veel rond, piept regelmatig of blaft soms en hij slaapt minder (en korter) dan bij mijn ouders. Fikse wandelingen, speeldates en zelfs de hondencursus op zaterdagochtend zijn vaak niet voldoende om hem een paar uurtjes languit te krijgen. Bij mijn ouders slaapt hij na een drukke dag juist wel urenlang in zijn mand. Na overleg met de hondentrainster kwamen we beide tot de conclusie dat Barnie mijn huis vooral als logeeradres ziet en mijn ouders en hun huis als zijn baasjes en zijn thuis. Dit vind ik erg jammer en ook pijnlijk, maar ik snap het wel. Het is voor Barnie veel logischer.
De trainster adviseerde me om de band tussen mij en Barnie te versterken, o.a. door zijn hersenen te stimuleren en hem niet alleen fysiek, maar ook mentaal moe te maken. Verder moet ik een veilige en vertrouwde omgeving voor hem creeëren. Bij mijn ouders heeft hij een grote mand met een kussen, bij mij alleen een groot kussen. Ik denk erover om ook een mand te kopen, omdat hij daar de voorkeur aan geeft. Wie weet helpt het. Ook ga ik hem (voorlopig) geen hele weekenden in huis nemen, maar dit rustig opbouwen. In de hoop dat hij mijn huis ook als een thuis gaat ervaren.
Poeh, dat is een heel verhaal geworden. Sorry! Mijn vraag is of iemand hier dit al eens heeft meegemaakt en verdere tips/suggesties heeft. Ik wil zo graag dat Barnie zich bij mij thuis ook prettig voelt en rust heeft.
Edit: Barnie is wel hartstikke dol op mij en wordt helemaal blij als ik bij mijn ouders kom. Soms jankt hij zelfs een beetje uit enthousiasme. Volgens mijn moeder piept hij ook altijd even als ik weer naar huis ga. Het lijkt er dus op dat Barnie mij wel als onderdeel van zijn roedeltje ziet en dat ik daar op verder moet borduren.


Reageren
Barnie is van nature heel vriendelijk en meegaand en ik wil graag dat hij een lieve, vrolijke hond blijft. Stress en frustraties werken alleen maar averechts en dat wil (en kan ik vaak) voorkomen. 

Dat soort dingen probeer ik wel zo goed mogelijk te verspreiden. Na de speeldate was hij ook gewoon weer bij mijn ouders. Die fikse wandeling was een paar uur na de cursus, dat dan wel. 




