Maandagmorgen kwart voor negen, 't huis een rotzooi buiten regen, alles noopt tot chagerijn. Dit zijn de beginregels van een song van Jasperina de Jong. Deze regels slaan vandaag voor een gedeelte op mij en Bailo. Maar ook vandaag roept de plicht, dan maar een iets kortere wandeling dan anders. Onderweg komen we niet veel meer dan een paar auto's met moeders en kinderen tegen. De schoolvakanties zijn vandaag afgelopen en het lieve leven begint weer. Toch zijn de begroetingen er niet minder om. Het begint aardig door te sijpelen, maar we moeten nog een eindje, want Bailo is gewend dat we niet na 5 minuten weer thuis zijn. Hij doet pas iets als we zo'n half uur onderweg zijn en dan moeten we nog terug. Wat dat betreft hebben hondenbazen die hun dier in de eigen omgeving uitlaten, het beter voor elkaar. En dat velen dit vandaag in praktijk brengen merken wij, want we komen niet veel honden tegen. Ik had hem maar niet aan langere wandelingen moeten laten wennen. Goed, het houdt het ons fit. Door die laatste gedachtengang lijkt het of het weer in de verte wat opklaart en houd ik mij voor dat ook de regen minder wordt. Als we thuis komen merken we

Reageren




