Beste iedereen.
Dit is Jip. Een Australian Labradoodle van 1 jaar en 8 maanden oud.
Met toestemming van de moderators en de fokker plaats ik hier een oproep.
Ik wil zoveel mogelijk hondenliefhebbers bereiken.
Ik zal beginnen met alle positieve punten want Jip is gewoon een fantastisch lieve hond.
Jip heeft een groot medium formaat en weegt 25 kilo.
In huis is hij zeer rustig, zeg maar lui....
Wij noemen hem altijd luie doodle. Als het regent gaat hij liever niet naar buiten, hij heeft dan graag een paraplu boven zijn hoofd????.
Eenmaal buiten vindt hij het heerlijk om met andere honden te spelen, te rennen of het water in te gaan tot zijn buik.
Hij vindt katten lief en snapt niet dat katten op straat naar hem blazen, hij wil een kusje geven.
Jip heeft de cursussen puppie 1 en 2, sociale huishond en Voortgezette Elementaire Gehoorzaamzeid met glans gehaald.
Jip is goed zindelijk. Kan goed alleen zijn. Vindt autorijden prima.
Jip is gecastreerd met 7 maanden.
Jip is verzekerd.
Waarom herplaatsen? Dit is voor ons ( gezin) een lang proces geweest van inzien, erkennen en accepteren. Wij zijn gebroken van verdriet.
Jip is als pupje van 10 weken bij ons gekomen. Wij waren enorm gelukkig met hem. We hebben een jaar op de wachtlijst gestaan. Ons gezin bestaat uit man, vrouw en 1 dochter. Dochter is altijd een zeer bijzonder kind geweest. Zij was van baby af aan onbereikbaar. Moest niets van mensen hebben maar was gek van dieren. Mijn man en ik hebben altijd honden gehad. Nu bestond ons gezin nog uit 2 katten en een hamster. Wij wilden graag een nieuwe hond en dachten dat het ook goed zou zijn voor onze dochter. Zij was 4 jaar toen we ons inschreven op de wachtlijst. Wij zijn uitgekomen op dit ras wegens het zachte en " hulphond achtige" karakter. Hiervoor hadden we een Rottweiler.
De fokker wist van onze situatie en de hond is geselecteerd op karakter.
Helaas begon hier de school periode en escaleerde de situatie thuis. Dochter kon school niet aan, wat resulteerde in woede uitbarstingen en agressief gedrag. We zijn in de medische molen terecht gekomen en inmiddels heeft ze de diagnoses klassiek autisme en selectief mutisme ( ze praat niet meer).
Jip kwam hier binnen als onbezorgde vrolijke pup. Hij wilde kroelen met ieder mens en dier. Met 6 maanden begon Jip te veranderen, hij werd angstig en onzeker. Hij wilde graag bij onze dochter zijn maar zij was zeer onvoorspelbaar. Zij begon vanuit het niets te gillen of spullen door de kamer te gooien. Jip kroop dan in zijn bench, zijn veilige haven.
Hij begreep/begrijpt haar niet. Nog steeds wil hij bij haar zijn en zij bij hem maar het werkt niet. Ook beschermt hij haar tegenover vreemden.
Jip begon angstagressie te ontwikkelen. Enorm blaffen en grommen naar vreemde mensen. Wij hebben toen een gedragstherapeut ingeschakeld. Zij heeft het erg goed gedaan. Ook onze dochter er bij betrokken. We hebben getraind met haar adviezen (positieve benadering). Dit brengt zeker verbetering. Maar er is veel spanning in ons huis. We hebben vele therapieën voor onze dochter en thuisbegeleiding . We zien het gelijk opgaan. Heeft dochter een slechte dag ( ze is nu 7) heeft Jip dat ook. Hij pakt alle stress op.
Inmiddels heeft hij een monteur in huis agressief benaderd ( uitgevallen) en heeft hij dochter een waarschuwing gegeven met een hap.
We zijn bij de dierenarts terecht gekomen met onze problemen. Deze heeft prozac voorgeschreven om de stress bij Jip te verminderen. Ook gaf hij aan dat waarschijnlijk geen enkele hond het zou trekken in onze gezins situatie.
Dit heeft onze ogen geopend. Kapot van verdriet! Want juist in onze verdrietige thuissituatie is Jip onze ( ik en mijn man ) steun en toeverlaat. Hij kroelt met ons, is dicht bij ons en wij kunnen onze liefde bij hem kwijt.
Maar hij verdient zoveel beter. Hij heeft zijn hele leven nog voor zich, hij is nog zo jong. Van nature is het een door en door lieve en zachtaardige hond. Hij is nu de weg kwijt. Hij wil bij zijn kleine baasje zijn maar zij stoot hem vaak af. Hij begrijpt het niet. Hij is het vertrouwen in de mens kwijt.
Wij zoeken een stabiel gezin/ persoon, zonder kleine kinderen, die Jip wil opvangen, begeleiden en hem het vertrouwen in de mens wil laten terug vinden. Dit kost tijd en energie. Wij zullen hem alleen ergens plaatsen als wij 100% zeker zijn dat hij op de juiste plek is.
3 doggies
