Ik begin het nu een beetje beu te worden met Thalia.
Thalia is niet ziek (hoop ik) maar ze blijft maar last houden van braken, diarree. Niet continu, dan gaat het een week goed (of 2) en dan heeft ze weer een dag minder. Dan braakt ze alles op, soms heeft ze ook dunne ontlasting. Dat kan op dezelfde dag zijn, maar ook een paar dagen later. Soms heeft ze alleen diarree, soms heeft ze alleen last van braken. Sinds afgelopen week eet ze haar eten niet meer met zoveel smaak. Het gaat nog wel op, maar het gaat erg moeizaam.
Ze kan behoorlijke stink scheten laten. Soms zie je ook dat ze zichzelf ziekjes voelt, bibberen en er zielig bij liggen. Ze heeft altijd al gras willen eten, en dit kan ik dus ook niet voorkomen. Ook haar huid is niet optimaal, ze heeft hier een daar een kaal plekje, wat kleine bultjes die kaal worden, en haar oren zijn schilferig. Haar vacht glanst wel heel erg mooi. Ook valt ze niet af (ze krijgt wel behoorlijk wat eten, 200 gram vers vlees plus 50 gram brokjes savonds, ze is 6,5 kilo)(mijn andere hond krijgt minder en die weegt 9,5 kilo)
Vanochtend tijdens het wandelen ging ik me alleen wel weer zorgen maken. Haar ontlasting was weer niet goed (2 dagen geleden heeft ze gespuugd) niet heel dun maar wel te dun. Soms komt er ook veel slijm mee. Ze liep gewoon mee en aangezien ik moest werken gingen we een uur lopen. Dit is normaal totaal geen probleem, 2 uur, 3 uur wandelen vind ze ook leuk. Maar halverwege de wandeling, ik merkte al aan haar dat ze niet zo enthousiast mee liep als normaal, wilde ze amper meer verder lopen en zat met haar snuit naar haar achterbeen te kijken. Op zo'n manier alsof er even een steek zit, even snel naar achteren kijken, een likje geven en klaar. Aangezien ze niet meer mee wilde lopen, heb ik haar gedragen. Na 20 minuten zette ik haar weer op de grond en toen liep ze weer mee.
Thuis aangekomen ging het eten er weer moeizaam in. Ze ging op de bank liggen rillen en keek me zielig aan. Ik heb haar ook nog een aantal keer naar haar achterbeen zien kijken.
Ik ben het langzaam wel beu dat ze maar blijft rommelen met haar spijsvertering. Ze kan niet tegen granen, dat weet ik. Ik heb de da gebeld en de assistente adviseerde een eliminatie dieet. Mijn onderbuik gevoel zegt dat het niet een allergische reactie is.
Kwa eten krijgt ze tammenga vers vlees en wolfsblut brokken. Ze krijgen alleen natuurlijke snacks, zoals kippenpoten etc. Af en toe mag ze een bakje pudding leeg likken, maar dat gebeurt zeker niet iedere dag. Dat is denk ik het meest ongezonde wat ze krijgt, leeglikken van de pudding.
2 vragen:
1:Met welke diersoort kan ik het beste beginnen met een eliminatie dieet? Ik heb als enkele momenteel in de vriezer: Paard, Geit, en Kip. (lamspens)
En in hoeverre is het erg dat ze nu dus maar 1 diersoort krijgt? Hoe snel moet ik verandering merken? (oke dat waren 3 vragen haha)
2:Komt dit verhaal iemand misschien bekent voor en heeft die persoon nog andere suggesties waar ik aan zou kunnen denken. (ik heb weinig reden om niet aan een allergie te denken buiten mijn onderbuik gevoel na)
Ik ben een beetje bang als ik naar de da ga hij dan ook zal zeggen dat ik eerst een eliminatie dieet moet proberen, het liefst met een zal brokken van hem. Dat voelt dan aan als verspilling van geld, aangezien ik dat zelf thuis ook kan doen. Dus die optie zou ik graag willen elimineren als ik naar de da ga.


Reageren













