Ik hoop echt dat het makkelijk op te lossen is, wat er nu in zijn lijfje gebeurt. Vanaf dat Spikey zijn poot werd geamputeerd, ben je onzeker wat er nog te wachten staat. We hebben een heel moeilijke tijd gehad, met die infecties, maar dan denk je als die voor bij is, dan zitten we weer goed. En dat was ook zo, hij deed het zo fantastisch! Toen begon het met zijn achterpoot, flinke koorts, dus daarom was hij zo beroerd. Een ontsteking, niet fijn, maar ook daar kan je op zich goed overheen komen. Tegelijk dacht ik, het moet zich niet blijven herhalen, want dan gaat zijn levenskwaliteit ook achteruit. Nu zijn kruisband, met veel rust kan het goed komen, dus dat doen we. Heel veel rust, en laat hem doen waar hij behoefte aan heeft. Tegelijk de angst, wat als het doorscheurt. Ik wil hem geen aangrijpende behandelingen meer aandoen!
Er zit dus overal een hele dunne lijn tussen, en dat maakt het zo enorm lastig..Ja prikje hier en prikje daar is niet fijn voor hem, naar wanneer hij daarna weer uit de voeten kan, dan doen we dat.
Spikey is nog steeds vrolijk, maar het word allemaal minder. Ik sluit me ogen er niet voor, het komt zoals het komt.
Nu denk ik ook bij mezelf, wat stom dat ik gisteren niet gelijk gebeld heb! Ik had alvast een afspraak kunnen maken voor als het niet beter zou zijn..
Hij loopt nu sinds 3 dagen erg moeilijk. En nu weet ik, er moet iets gebeuren en wel nu..Dit is geen doen voor hem zo. Hij lijkt nog steeds geen pijn te hebben, maar het leven word voor hem nu wel heel moeilijk. Hij moet gewoon kunnen lopen, hij hoort er niet over na te denken waar hij zijn poten neerzet. En nu zo slap in zijn achterhand, zo snel, er moet iets te zien zijn op een foto..Anders weet ik het echt niet meer..
Mocht hij onder narcose moeten, omdat hij voor zijn heupen een vervelende houding moet aannemen, en er is iets niet goed op de foto, dan laat ik hem niet meer wakker worden 
Pff, ik hoop zo dat hij niet onder narcose hoeft voor een foto!
Dan kan ik hem bij slecht nieuws nog 1 dagje enorm verwennen..Maar is een narcose verstandiger, dan wil ik het hem niet aandoen weer wakker te worden en te zeulen voor een dagje langer..
Nouja in ieder geval, morgenochtend bel ik voor de foto's.
Zijn rug, heupen en poot, denk dat dat wel even voldoende moet zijn om mee te beginnen. Tenzij de arts nog iets op de foto wilt.
Hij ligt nu te slapen, neem hem zo lekker mee in bed 