Ik begrijp je, Ina 
Maandag ga ik bellen, en de situatie uitleggen. Er zal vast wel iets zijn wat Spikey kan helpen! Ik heb een goed gevoel bij deze mensen. Ze nemen echt de tijd, en hun hart zit zeker op de juiste plaats.
We nemen het zoals het komt 
En bedankt voor het meedenken!
Het is echt niet makkelijk, ... Aan de ene kant denk je aan ondersteunen... aan de andere kant aan spieren versterken.
Daarom denk ik dat het goed is om na te gaan wat kan, en het dan ook te toetsen aan de mening van de artsen die de specifieke situatie en het verloop ervan bij Spikey kennen.
Klopt Kylie,
Spikey heeft nu ong 3 weken geleden, nog een anabolen injectie gehad. Hij heeft nu wel een wat gespierdere achterhand als voor de anabolen terwijl we eigenlijk nog meer rusten. Ik heb homeopathische spierversterkers geprobeerd een geruime tijd, maar die werkte lang niet zo goed als de anabolen. Maar ik merk heel goed het verschil tussen de eerst injectie en de injectie van nu. Na de eerste keer, stond hij echt heel sterk. Nu is dat een stuk minder..Denk door het minder lopen, en de onstabiele knie..
Het spookt de hele tijd door mijn hoofd, welke verhouding er tussen het wandelen en het rusten moet zijn.
Ik probeer nu 5 min per wandeling aan te houden, maar Spikey wilt soms eerder terug, en dat doe ik dan maar.
We lopen 5 keer per dag, en ik probeer dan 5 minuten tenzij hij eerder terug wilt.
De dierenarts zei ook, zo min mogelijk uitlaten..
Spikey plast al vrij snel en dan best veel, dus hij is zo uitgeplast. Hij laat niet meer overal een plasje. En ontlasting is 9 van de 10 keer, eenmaal per dag. Dus eigenlijk heeft hij binnen een min of 3 zeker alles al gedaan. Toch loop ik dan een klein stukje door, al is het maar dat hij ergens gaat staan snuffelen, maar toch om even zijn pootjes te gebruiken en even buiten te zijn..De ene keer loopt hij in een 'telgang' en een stuk vlotter, en de andere keer staat hij meer om zich heen te kijken, en loopt heel langzaam..Maar ik laat het maar aan hem voorlopig.
Patricia denk er in ieder geval aan dat het aan jou inzet niet zal liggen. Ik ken het wel dat eeuwige gepiekerd moet ik A doen of B of zal ik toch iets anders doen. Daar kun je jezelf behoorlijk gek mee maken..
Kan je niet helpen heb geen ervaring met dit soort pijnstilling en injecties bij honden.. Het kan allemaal ook een beetje aan het weer liggen, zo vroeg donker en laat pas licht. Sommige honden zijn nu nog van slag door het terugzetten van de klok. Hoorde er laatst nog iemand in de familie over dat de familiehond nu iedereen wakker blafte omdat ie dacht dat het al tijd was om te eten. De harde wind en regen helpt ook niet, Obi wil ook niet zoveel met dit weer.
Dankje Obi!
Ik had me voorgenomen om er het beste van te maken..
Nu krijg ik van alle kanten om me heen te horen, dat ik hem laat lijden! Mensen die je normaal steunen, zeggen dat het nu klaar moet zijn en dan hij al veel te veel pijn heeft moeten doorstaan. Dus dat ik hem laat lijden. Dat hij geen hond meer kan zijn, dat hij niet eens meer kan rennen..Het doet me vreselijk veel pijn! Ze weten niet eens wat er precies speelt, en ze zien Spikey niet eens, maar vinden het wel nodig om te zeggen dat ik hem laat lijden..Pijn is pijn, word er dan gezegd..
Ik heb het gevraagd aan de da, ik zit er boven op en doe alles om Spikey nog een waardig leven te bieden. Nee hij kan niet meer rennen, en ja hij heeft last..Maar hij krijgt voldoende pijnstillers dus heeft geen pijn, vervelend is het vast wel, en dat doet mij ook pijn..
Maar dat hij nu aan het lijden is..
Sorry hoor, ben er even helemaal klaar mee 
Ik ga maar even met Nino wandelen..
Mijn hond is 10 en kan ook niet meer rennen en spelen en gek doen hij kan ook niet meer los lopen maar is nog steeds die blije hond hoor...
Zou m alleen rechtlijnige bewegingen laten maken dus niet aan de flexi.
Beterschap!
Niemand kent jouw hond beter dan jijzelf. Ik heb afscheid moeten nemen van Lady en Lobbes afgelopen jaren. Geloof me als je je hond kent dan weet je wanneer het teveel is. Lady is jarenlang een gehandicapte hond geweest, helemaal 100% lopen kon ze niet meer. Dat wil niet zeggen dat ze niet nog vanalles heeft kunnen doen. Ze heeft na een ongeluk nog 5 jaar geleefd. Honderden pensstokjes opgesnoept. Eindeloos veel geknuffeld... Ze heeft zelfs nog gerend (wel niet snel) en heeft nog allerlei hondjes ontmoet. Vertrouw op jezelf jij weet veel beter dan iemand die het van een afstand ziet wanneer het teveel is. Zelfs Nino heeft dat beter door dan een buitenstaander..!
Patricia,
Je huisarts heeft gelijk, dat een stapje terug moet doen; het is zeker belangrijk, dat je zelf voldoende relax- en rusttijd neemt. De boog kan niet altijd gespannen zijn, dat slaat op je geest en lijf.
Je bent al een half jaar of langer zo intensief met Spikey bezig en ook nog o.a. de zorg voor je kindjes; dat is een zware belasting.
Zorg vooral ook goed voor je zelf.
Een brace is erg duur en je weet ook niet of dat werkt.
Ik zou naar een spalk informeren. Een latje waardoor hij zn knie stil hou en zo in tapen. Je hebt ook zelf klevend verband die plakt aanzich zelf.
Mensen die zeggen dat het zielig voor hem is, maar eet hij goed, is hij blij als hij je ziet, hoe zijn zn oogjes. Zal wel duf zijn door de pijn stillers en hij zal veel slapen, dat is ook goed voor hem.
Heb je zelf de indruk dat hij zielig is, pijn heeft?
Zo nee, commentaar ene oor in, andere oor uit!
Zijn hele lichaam belast hij anders, het lopen kost meer moeite, logisch dat zijn lichaam gevoelig is.
Als het goed is, zal dit wennen. Rust, lekker laten scharrelen en de tijd geven.
Goed naar hem kijken of hij met uitlaten nog een stukje wilt wandelen, of liever niet. Heel goed dat je dat hem lekker laat uitzoeken.
Heeft hij het snel koud? Dan zou je misschien buiten iets warms aan kunnen doen. Sowieso zou dat wel prettig zijn.
Nu is de cv aan en de overgang naar de kou buiten is best groot. Voor de spieren best een overgang. Als een hond fit is, geen probleem, maar denk dat hij wel,wat ondersteuning door warmte zou kunnen gebruiken.
Ow... Ik wil graag met je meedenken... Maar over zulke mensen nadenken niet... Ze gaan jou verwijten dat je Spikey laat lijden ? Weten zij veel... Ze weten blijkbaar niet eens dat ze jou doen lijden door dit te zeggen.... En als ze dat wel weten, zoveel te erger en dan zijn het zeeeker geen betrouwbare raadgevers.
"Shake it off!"
;-)
Bedankt voor de steunende berichtjes, dat doet me goed
Wanneer ik naar Spikey kijk, zie ik gewoon een vrolijke hond!
Hij kwispelt zodra je zijn kant op komt, met eten is hij er als de kippen bij. Als ik zijn riem pak, heft hij gelijk zijn hoofd op, en wacht dan tot we hem helpen opstaan. Hij heeft nog steeds een twinkeling in zijn oogjes 
Hij is wel moe, ligt veel, en met opstaan moet hij even op gang komen, maar als hij loopt dan loopt hij gewoon.
Gisteren zat ik er even doorheen, ik weet dat hij niet lijd, maar ben toch gaan twijfelen door wat ik allemaal over me heen kreeg. Al met een brok in mijn keel, hem s'avonds meegenomen voor zijn wandeling en Spikey liet al snel zien dat het helemaal niet nodig was. Hij liep niet helemaal goed, maar hij liep best stevig en hier en daar snuffelen, deed gewoon zijn ding. Toen dacht ik gelijk, 'zie je nou wel' het is gewoon Spikey, alleen kost het hem meer energie. Eenmaal thuis bleef hij staan in de hal, al wachtend op zijn eten. Ik zei nog 'ga maar lekker liggen, moet het nog even klaarzetten' maar nee, zijn staartje zwiepte en hij kwam achter me staan kijken wanneer hij eindelijk kon gaan eten..Ik houd zijn bak vast als hij eet, zodat hij gewoon recht kan blijven staan, en ik zie dat hij ook zijn medicijnen e.d opeet. Daarna is hij voldaan gaan liggen slapen.
Ik zie dus wel een hond die moe is, en die het soms moeilijk heeft met opstaan. Hij mag nu niet rennen of springen, maar Spikey is van zichzelf al heel rustig. Heb ook niet het idee, dat hij iets mist.
Het is gewoon erg moeilijk om zoiets te horen..Dit werd gezegd door mijn 'naasten' dus was het een weerwar aan emoties en die kon ik even geen plaats geven.
Spikey heeft het me weer laten zien. Hij gaat ook door, dus ik ook.
Het is wat allemaal wat minder, maar hij is 8 jaar, moet sinds kort zijn lichaam weer opnieuw leren kennen, en hij doet het maar allemaal.
Hij heeft in dit half jaar 1 keer een dag gehad, dat ik dacht 'oowh jongen', het word je teveel.. Dat was met de ontsteking in zijn hak, dat hij ook 40 graden koorts had. Hij was heel beroerd! Ik zag het meteen..De dierenarts zei ook, hij is wel erg zielig nu, maar dat was met name door de koorts.
Ik moet het wat makkelijker van me af laten glijden, reacties op straat heb ik absoluut geen moeite mee, maar dit kwam wel erg dichtbij..Maakt ook niet meer uit.
Bedankt voor alle steunende berichtjes!
Spikey laat het inderdaad zelf heel goed zien
Ik heb hem net weer even gefilmt, en wou dit even delen..
Het is vooral veel snuffelen tijdens de wandeling. Maar hij loopt al een stuk beter..Niet meer in een 'telgang'.
En het stukje naar huis, loopt hij ineens door..
Wanneer hij in huis loopt, dan loopt hij 'stapvoets' en dan zie je dat hij wel mank loopt, buiten loopt hij wel een stuk beter.
Ik heb het thuis nog niet echt kunnen vinden..
Maar zeg nou zelf, hiervoor hoeft hij toch zeker niet, zijn leven te beeindigen?!
Mooie hond is Spikey. Ik denk dat (tenminste dat heb ik zelf ook wel) je als je naar hem kijkt denkt "Oh gossie met die drie poten wat zielig!". Maar nogal wiedes dat het lopen op 3 poten er gewoon anders uit ziet dan met 4. Maar je ziet iets wat niet hoort en ik denk dat dat veel mensen al meteen in de zielig-modes brengt. Natuurlijk maakt z'n bouw het er niet makkelijker op. Maar niet onmogelijk want hij doet het toch? Als hij nou gewoon rustig aan doet kan hij het nog best een poos volhouden toch?
Zo denkt een hond ook niet, "wat ben ik toch zielig het lukt zoo slecht" zo denkt Spikey ook niet. Spikey weet al niet meer dat hij ooit 4 poten had en dat het ooit wel makkelijker ging. Hij doet het gewoon met wat hij heeft... 3 poten dus. Mensen zien alleen hetgeen wat hij niet kan. Spikey snuffelt nog lekker nou ik zou hem gewoon laten doen hoor. Hij lijkt op z'n gemakje en happy. In vergelijking met Obi lijkt hij zelfs erg relaxt. Obi snuffelt niet altijd maar is ook vaak erg alert. Lijkt mij niet dat Spikey zich minder op z'n gemak voelt omdat hij minder snel is nu of iets niet kan. Buiten wordt Spikey natuurlijk gemotiveerd door de geurtjes overal... binnen is Obi ook een lapzwans hoor... dan kijkt hij af en toe alsof hij god weet wat meegemaakt heeft.
Ik zou gewoon opletten dat hij zich niet overbelast. Laat em binnen lekker sloom doen enzo.. 
Patricia, jij kent Spikey het beste, jij weet wat goed voor hem is. Zolang hij nog met plezier naar buiten gaat enzo en niet aan het pijn lijden is dan is het toch hartstikke prima? 
KYLIE dat filmpje, hahahaha
Gelukkig dat het beter blijkt te gaan!
Niet te snel twijfelen aan die lieverd hoor.....hij geeft het wel aan.
En hij heeft nog hopen plezier zo te lezen
Toch denk ik dat het een goed idee kan zijn om contact op te nemen met een dierfysiotherapeut. Die zijn gespecialiseerd in bewegingsapparaat. En kunnen ongetwijfeld goede, aanvullende tips geven. Ook over wat te doen om overbelasting te voorkomen. En ev. adviezen over zn tapen e.d.
Dat is 1e lijns gezondheidszorg en dus lang niet zo duur als een specialist zoals een orthopeed
Heel verhaal getypt...POEF en weg..
Even opnieuw..
Obi,
Dankje, Spikey is altijd wel rustig geweest.
Hij rende al niet veel, tijdens het loslopen en met 4 poten. Hij lijkt ook niets te missen. Het is ook niet, dat hij nu drukker word door het rusten en de korte wandelingen. Wat dat aan gaat is hij gewoon hetzelfde gebleven. Alleen meer slapen..Ik laat hem lekker doen wat hij wilt..Hij is zo kort buiten op een dag dan kan hij maar beter genieten!
Ik had het ook hoor, als ik een hond op 3 poten zag. Dan dacht ik ook van, hoe gaat die liggen of aan een botje kluiven, of hoe gaat het met loslopen en andere honden. Nu weet ik dat het prima gaat. Hij deed het een hele tijd, perfect op 3 poten! Alleen de extra belasting is een aanslag op zijn lijf, dat blijkt nu maar weer. Toch ga ik ervan uit, dat zijn achterpoten weer goed komen, en hij gewoon weer lekker los kan.
Stabij Gijs,
De dierenarts gaf aan, zolang hij geen pijn heeft en buiten een rondje kan lopen is het prima! Spikey kan nog zoveel meer dan dat
Coby,
Ik ga op zoek naar een dierfysiotherapeut.
Die zit toch wat dichterbij dan de orthopeed, en kan waarschijnlijk ook wat vaker langskomen. Ik wil graag leren hoe ik Spikey kan masseren. Zodat hij lekker losjes blijft, en lekker in zijn velletje zit. Volgens mij kan een dierfysiotherapeut hier ook mee helpen toch?
Ik ga eens informeren!
De orthopeed bel ik morgen ook op, in ieder geval om door te geven, wat de situatie nu is. Zal dan gelijk uitleggen waarom ik waarschijnlijk niet direct een kniebrace wil, omdat het nu allemaal, voor mij, wat te onzeker is wat het gaat doen. Maar of hun nog andere opties weten. Al is het voor tijdelijk, om te zien, welke kant we opgaan.
Een mens is geen hond... en omgekeerd :-)
Maar ik heb zo'n 11 jaar geleden heel erg last gehad van een hernia. Helse pijnen... 's ochtends niet weten hoe ik me moest draaien of rollen om m'n bed uit te raken... Iets op de grond opnemen en moeten blijven zitten... Kon zelfs niet aan m'n mobieltje dat op tafel lag...
Gelukkig is dat verleden tijd... Maar Ik ging toen echt ook nog toertjes doen met Kylie en werkte in de tuin en in huis... Stel je voor dat iemand me was komen vragen of ze me niet beter lieten inslapen met al die last ... Die zou wat meegemaakt hebben ! Nee... Daar is meer voor nodig.
Wat naar dat je van je naasten zulk commentaar te verwerken krijgt. Maar het is typisch mens, als iets niet meer in het normale stramien past (dus bijvoorbeeld een hond op drie poten), wordt het al snel afgedaan als stuk en dus niet meer interessant en dus geen energie meer waard. Mensen die geen huisdieren, en dan vooral geen honden hebben, kunnen de band die je op bouwt met een dier, niet begrijpen.
Als jij ziet dat Spikey er gewoon nog zin in heeft en, mits medicatie, geen pijn heeft, dan ben je gewoon goed bezig.
Het is normaal dat zijn lichaam wat aanpassingsproblemen heeft. Hij is ook niet meer de jongste en het is een grote hond. Maar ik vind dat hij het, ondanks alles, goed doet. En dus doe jij ook iets goed!
Precies Kylie,
Spikey gaat ook door, en probeerd zich constant aan te passen.
Hij gaat er voor, net als wij. Het is absoluut geen hoopje verdriet, die niet meer door wilt, of zich afzonderd. Hij geniet nog van zoveel, lekker kroelen, lekker eten en kluiven, mensen en andere honden begroeten.
Hij kan rustig slapen, ligt niet steeds te draaien. Ook tijdens het slapen is hij nog aan het rennen. Als het hem echt pijn zou doen, zou hij tijdens het rennen in zijn slaap ook wakker worden lijkt mij, maar hij slaapt er gewoon doorheen.
Klopt Suzanne,
Zijn kruisband aan de rechter achterpoot.
Hij legt zijn gewicht inderdaad op zijn achterpoten, terwijl verwacht was dat hij steun nodig had voor zijn voorpoot. Dat heb je zeker goed gezien, zijn rug wat boller, en zijn rechterpoot een beetje naast zijn lijf. Dit is zo gekomen sinds de achterpoot problemen.
Ong. een maandje terug was hij heel stijf, ook tijdens het lopen en maakte zijn rug veel bol. Dit is allemaal al een stuk minder.
Op het filmpje loopt hij ook best goed. Als hij rustig loopt, dan zie ik wel dat hij hem anders gebruikt. Hij steunt er niet vol op. Vooral als hij stil staat, dan zie je hem naar de linkerkant leunen, en houd hij hem soms een tel omhoog, maar steunt er liever niet op. Ik vrees er een beetje voor, dat hij manker is dan we denken. Hij moet zijn poot gebruiken, en soms denk ik dat hij dat nu niet goed kan laten zien, doordat hij hem echt nodig heeft. Het klopt wel wat je zegt, dat hij niet in de 'telgang' is, maar op een langzaam tempo aan het galopperen is, waardoor ik aan een 'telgang'dacht.
Al met al lijkt de rut hem wel goed te doen. Niet meer zo stijf als hij opstaat, zijn rug is veel minder bol, en ook dat 'draven' doet hij nu weer. Dat heeft hij ong. 2 weken helemaal niet gedaan buiten.
Ik zal me lange lijn erbij pakken, dan heeft hij niet steeds dat terugtrek gevoel. Moet ik alleen zelf er goed opletten, want ik ben zelf nog niet zo handig met die lange lijn 
Sara,
Ik denk dat je gelijk hebt. Het is anders en dus 'raar' en al snel zielig.
Diegene die me een 'schuldig' gevoel gaf, heeft zelf wel een hond nu van 6 maanden. Maar kijkt altijd wel anders tegen het, hebben van een hond. Ik heb het van me af gezet, ze kijkt heel anders naar honden dan ik. Ze neemt ook niks aan, en vormt haar eigen waarheid. Prima, dan blijf je maar even op een afstand..
En bedankt
Vandaag sloeg de paniek wel weer even toe..
Spikey hoeste, en er kwam een flinke klodder, dik bloed uit! Leek op een rode klodder slijm. Gelijk de dierenarts gebeld, en die zeggen dat honden dit wel vaker hebben. Als ze bijv. wat last van hun keel hebben, dat er al snel een adertje kan springen, wat het bloed veroorzaakt. Het was donker bloed. Tijdens het plassen of ontlasten geen bloed gezien, en de rest van de dag heeft hij ook niet meer gehoest. Als het vaker gebeurd gaan ze hem wel nakijken.
Ik dacht gelijk aan dat de tumor nu in zijn longen zit. Maar hij ademt normaal, niet sneller of langzamer. Hij hijgt ook niet, lijkt ook niet benauwt. En hij gedraagt zich ook normaal. Helemaal niet beroerd.
Maar hij heeft dit ook nooit eerder gehad..
Ik hou het goed in de gaten en hoop dat het bij deze ene keer blijft..
Ik geef nu de kachel de schuld, want die staat sinds kort weer aan, en merk het zelf ook aan me keel.
Hij heeft gisteravond voor de eerste keer het curcuma supplement gekregen, zou dat er mee te maken kunnen hebben?
Als hij een bloeding zou hebben, zou het toch niet bij een klodder bloed blijven?
Nouja, ik probeer me niet gelijk weer 'gek' te laten maken, en wanneer het nog een keer gebeurt, ga ik naar de dierenarts.
Laat je inderdaad niet gek maken. Onze Lobbes is gestorven aan longkanker, daar is nooit ook maar 1 druppel bloed uit gekomen. Er is mij ook verteld toen dat longkanker bij honden ook niet veel voor komt. Wel merkte ik nooit wat aan hem, tot hij zeer regelmatig begon te hoesten, binnen een week werdt het steeds frequenter. Zoals bij mensen die de griep hebben of zo. Maar bij honden komt dat eigenlijk nooit voor. Toen gingen we snel naar de DA en kwam dat eruit. Maar nooit wat gemerkt, echt niet. Hij rende de ene week nog in volle galop over de zandvlakte hij deed zo gek dat we hem uitlachten want het was zo'n uitslover. In de weken na diagnose toen stortte die gewoon compleet in en kreeg uiteindelijk bijna geen lucht meer. Dat is echt heel heel erg om te moeten aanschouwen. Donker bloed is oud bloed, dat betekend dat het van wat dieper komt inderdaad. Wondje in de mond b.v. is altijd vers en knalrood nog. Dus het kan dat je da gelijk heeft.
Wat vreselijk Obi..
Spikey hoest ook nauwelijks, ik weet eigenlijk niet eens of het echt een hoest was, of meer een soort keel schrapen.
Toen Spikey ziek werd (bot tumor kreeg) hebben ze snel daarna een foto gemaakt van zijn longen, omdat deze vorm snel uitzaait naar de longen. Vandaar dat dit als eerste bij me opkwam. Ik heb gelijk in zijn mond gekeken, maar zag geen spoortje bloed.
Hij heeft vandaag ook niet meer 'gehoest'.
Ik doe het nu af als iets eenmaligs, het is al zoveel anders word het ondragelijk..
We blijven gewoon genieten met hem, en wanneer er iets echt veranderd zullen we er snel genoeg achter komen..
Bedankt voor je berichtje!
Zo zie ik maar weer dat het altijd anders loopt dan dat ik denk..
Tja ik blijf vinden dat jij dat heel goed doet met Spikey. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die zo ver niet willen gaan of kunnen gaan. En meningen of oordelen heb je altijd.
Pijn en pijn is ook 2 hè. Als we alles dat pijn heeft moeten laten gaan onmiddellijk, het zou wat zijn. Ondraaglijk lijden dat is wat anders. Je gaat dat zeker zien als Spikey het leven niet meer leuk vindt. Je houdt hem zo goed in de gaten.
Kan het van de medicatie zijn dat bloed? Ik heb een tijdje rimadyl gegeven aan Charlie en toen is dat ter sprake gekomen als mogelijke bijwerking waarbij je met de medicatie moet stoppen maar dan ging het wel over braken met bloed. Maar bij Spikey was het hoesten, dat is natuurlijk niet hetzelfde. Ik moest er gewoon even aan denken.
Maargoed dat werdt dus duidelijk snel frequenter in een paar dagen al. Als Spikey dat niet heeft... schat ik de kans erg klein in dat ie het aan z'n longen heeft. Lobbes hoestte regelmatig zoals een mens die verkouden is. Echt diep hoestte die.. en dat werdt steeds dieper. Hij bleek later daardoor ook nog es vocht op z'n longen te hebben. En flink vergrootte lymfeklieren in z'n hals had ie. En.. en dat is heel stom maar ik vond wel een poos voor de diagnose dat z'n tandvlees heel erg bleek was. Maar dat werdt door familie als onzin afgedaan, maar achteraf denk ik...shit ik dacht toen al dat er iets kon zijn, want vond dat raar toen ik het zag. Ik ken mijn hond als mijn broekzak zegmaar.. Maar hij was toen nog normaal kwa gedrag, dus niets mee gedaan. Achteraf was ie toen al doodziek.. maar hij heeft niets laten merken... Niet dat je met zoiets smerigs als kanker veel kunt... zeker daar niet.
Als jij met Spikey nog bij de DA bent geweest, en dat ben je recent nog toch? Dan lijkt het me niet dat ze zoiets missen want mijn DA voelt hier standaard na, kijkt naar het gebit. Dan zie je bleek tandvlees voel je de klieren.. mijn da pakt altijd de kop vast, voelt overal. En deze symptomen heb je schijnbaar toch nogal vaak met kanker vertelde ze me toen.
Maar wat ik dacht bij Spikey.. nu met de nieuwe medicijnen zit er niet iets bij wat het bloed ook verdund, b.v. als bijwerking? Dat kan misschien veroorzaakt hebben dat er inderdaad ergens een adertje gesprongen is. Mensen hebben dat vaker en dan ineens regelmatig een bloedneus b.v.
Honden kunnen ook als ze overgeven wat bloed mee uitspugen. Ook in de maag, of de darmen kan bij hun een adertje springen.
Weet niet hoe precies, maar bij hun kan dat zo maar gebeuren is niet erg, wel schrikken. Luca gaf een keer ook bloed over.
Niet te vergelijken met ons mens.
Een lange lijn heb ik opgerold, met grote bogen in een hand en met de andere hand, maak ik hem korter en langer. Je kan zelf ook nog weg stappen, of naar voren lopen. Denk dat het voor hem wel prettig zal zijn.
Een spalk voor het lopen om zijn rechter knie? Dat die band net even meer rust kan krijgen?
Ik ben altijd een van de eerste die zegt een dier te laten inslapen, bij uitzichtloos pijn.
Laatst een hond van 4, in een topic, een wervel te veel daardoor rugpijn, daardoor versleten polsen voor die doorzakte. Op de pijn medicatie, maar je mocht niet aan zn poten zitten. Hond sliep het liefst of scharrelde wat in huis. Hoewel ik de hond niet heb gezien, afgaan op het verhaal, zet ik daar vraag tekens bij. 4 jaar en in zo een conditie.
Ik zou als ik die baas was een goed gesprek aangaan met mijn DA over de kwaliteit van leven voor die hond.
Met jou hond, kijk eens hoe goed hij er uit ziet, hij wilt gewoon. Hij ziet er blij uit en goed uit.
Geen haar op mijn hoofd die gegen jou op dit moment zou zeggen hem op dit moment te laten gaan.
Hij zal zeker zijn lijf voelen, is dat niet meer gewoon hinderlijk, ongemakkelijk. Iets wat in mijn ogen kan verbeteren.
Laat je niet gek maken hoor!
De lucht van de cv kan idd ook meespelen met een gesprongen adertje.
Beetje honing om zn keel te verzachten
Curcuma kleurt heel erg, bij mijn pilletjes toch. Als ik met vochtige handen die supplement pilletjes vasthou, zien mijn vingers knaloranje.
ik denk dat het gewoon wat gekleurd speeksel is dat Spikey opbraakte.
Moest het nóg terugkomen en toch écht rood bloed zijn, dan weet ge wat ik zou doen.
Maar ik duim nu voor Curcuma
Als je teveel bloed inslikt wordt je ook misselijk.
Kath,
Daar heb ik ook aan gedacht, maar de medicijnen die hij nu krijgt, heeft hij al eerder gehad. Hij heeft de carporal 2 maanden geslikt, tijdens de infectie. Dat zelfde geld voor de tramadol..Het enige wat hij anders heeft gekregen is de curcuma, maar daar had hij toen nog maar 1 capsule van gehad. Curcuma is volgens mij wel een beetje bloedverdunnend, maar na 1 capsule, dat lijkt me dan wel heel snel..
Obi,
Het is vaak ook wel een sluipende ziekte he..Bij Spikey zag ik dat hij mank ging lopen, dan denk je nog aan verstapt of iets dergelijks. Hij bleef maar mank lopen. En dan kom je erachter dat het helemaal fout is. Ja, ik ben eind vorige week nog naar de dierenarts geweest, toen hebben ze inderdaad ook in zijn bek gekeken en overal gevoeld.
De hoest die Lobbes had, klonk dat een beetje als een kennelhoest?
Suzanne,
Sorry, ik heb je tip van een spalk zeker onthouden en ook nagevraagd, maar heb er niet aan gedacht tijdens het reageren.
Ik heb het met de da besproken, maar hun zijn een beetje huiverig, dat hij dan misschien weer anders gaat lopen. Dat hij zijn lijf dan nog meer belast. Ik heb al een aantal fysiotherapeuten gesproken, maar ze willen hem eerst zien, voor ze wat kunnen zeggen.
Ik kijk het fimpje regelmatig terug, en dan denk ik zelf ook, het is gewoon Spikey. Buiten lijkt hij nog het best te kunnen lopen, dan heeft hij natuurlijk ook de ruimte. Ik heb honden gezien die een stuk moeilijker lopen en dan met 4 poten..
Anny,
Daar heb ik ook aan gedacht, het is echt een diep oranje kleur van de curcuma. Toen ik zag wat Spikey eruit 'spuugde' heb ik het opgenomen met een servetje en het was echt rood. Ik denk niet dat het van de kleurstof kwam. Daar was het toch echt te rood voor.
Spikey heeft tot nu ook niet meer gehoest, niet anders gedaan als normaal, hij doet het gewoon rustig aan Zijn ogen staan helder, zijn staartje zwiept, kan niet wachten om te eten. Wanneer mijn dochters met een koekje lopen, moet Spikey nog steeds even op zijn kleedje liggen, want dan komen er liters kwijl uit haha..Dus ik maak me voor nu even geen zorgen meer. Hij doet het goed, lijkt geen pijn te hebben, dus we gaan gewoon door Gisteren was hij toch stiekem op de bank geklommen en heeft hij heerlijk diep geslapen..
Reageren
