*Spikey* keihard gevochten, nu je rust gevonden..Rust zacht mijn vriend!

 Ja... raar he... Hoe Spikey het doet en hoe die is.  Zelfs als je het weet zie je het omzeggens niet.  Ik kijk soms echt met open mond naar de filmpjes ;-) 

Mooie foto's en filmpjes.  'k Word er helemaal vrolijk van :-)

Ooooowwwww...., wat is de leukerd blij..., wat een heerlijk hoofd heeft'ie 

En ik zag in een flits toch echt een poot omhoog gaan in het 3de filmpje..., verstopt achter de boom, maar toch 

Hij moet alleen nog leren z'n andere poot op te tillen, dan kan hij leunen tegen de boom 

Ik vind het er echt super uitzien..., voor een hond die zo'n zware operatie heeft ondergaan en waarbij het herstel de nodige kopzorgen heeft gekost, is dit toch geweldig 

Ik doe het rustig aan hoor 

Spikey heeft gisteren geen ondeugende dingen meer gedaan, en was heel voldaan.

Hij loopt vandaag ook weer prima, dus het is nog niet teveel geweest.

Ik denk dat ik hem misschien een hele tijd minder heb laten doen, dan hij aankan.

Vandaar dat ik maar eens ben gaan kijken wat er gebeurd als ik de wandelingen iets langer maak.

Tot nu toe gaat het op deze manier heel goed! Ik blijf hem goed in de gaten houden. Hij heeft vandaag nog niet losgelopen, maar we gaan het strakjes weer een klein stukje proberen.

Hij kan zelf zijn rust nemen als hij wilt, en als het moeilijker word ben ik in een minuut thuis.

Als hij zijn eten krijg, pak ik elke keer weer zijn medicijnen om vervolgens te bedenken, dat hij dat niet meer nodig heeft 

Hij doet het dus heel goed!

Ook bij het litteken, zie of voel ik niks raars.

Het gaat echt goed met hem gelukkig!

Spikey heeft helaas niet los kunnen lopen vandaag..

Het was ontzettend druk op het veldje, en veel mensen hielden hun hond aan de lijn..

Spikey luisterd normaal wel goed, en gaat niet overal zomaar naartoe, maar hij heeft zolang geen andere honden gezien, dat ik dit risico niet ging nemen.

Hij heeft zijn wandelingetjes wel goed gelopen, en deze wandelingen van 10 min. lijken me echt even voldoende.

Hij loopt rustig zijn rondje, maar thuis neemt hij echt zijn rust..

Het is niet dat hij moeilijker gaat lopen, maar eenmaal thuis gekomen, gaat hij wat drinken en liggen slapen. Dan ligt hij toch zeker 2 uur languit..Denk dat hij de indrukken ook even moet verwerken, sinds hij weer meer ziet, hoort en ruikt op een wandeling.

Dus heb geen foto's gemaakt, is toch veel leuker met een losse hond dan aan de lijn 

Heel verstandig. Is niet altijd makkelijk...

Goed van je.  Er kan al zoveel... dus niet ook nog risico's nemen.  En net zoals voor ons, kan het niet elke dag kermis zijn ;-)

Met Spikey gaat het goed 

We lopen nu alleen tegen het eerste probleem aan..

Hij is toch wat onzeker geworden, in deze nieuwe situatie.

Ik wou hem net een stukje laten loslopen op het veld, maar er was een andere hond die aan de lijn was. Dus Spikey aan de lijn gehouden en gewacht tot de mevrouw wat ruimte maakte. Het is een redelijk smal pad, waar je eerst overheen moet, voor je bij het veld komt. Maar deze mevrouw was heel druk met der telefoon en merkte niet dat wij aan het wachten waren. Dus ik heb even geroepen en gevraagd of ik er langskon. Ja dat kan, maar mevrouw gaat niet opzij, en neemt alleen haar hond wat korter. Spikey heeft geen problemen met andere honden, maar het is toch veranderd. Dus terwijl ik langsliep met Spikey kort naast me ( dat ging wel goed met lopen! ) en toen viel die toch uit. Niet heel erg, maar wel met een diepe grom en getrek aan de lijn..

Ik ben dus verder het veld opgelopen.

Op het moment dat ik bij het veld was, was deze mevrouw achter me aangelopen, nog steeds druk met haar telefoon, waardoor ik dacht ik wacht nog even met los maken. Helaas na 7 minuten wat op het veld lopen aan de lijn, stond ze nog steeds druk met haar telefoon op het veld, waardoor ik maar besloot weer terug naar huis te gaan..

Spikey is dus weer niet los geweest..Zo frustrerend..

Hoe langer ik wacht, hoe minder tijd ik heb met hem, omdat hij van het wachten natuurlijk ook moe word. En nu teleurgesteld maar weer naar huis gegaan. Vind het vooral voor hem zo vervelend, hij weet dat  hij daar los mag lopen, en wachtte daar dus ook op..

Dit grommen wat Spikey deed, doet hij normaal niet.

Hij is in dit opzicht dus wel wat onzeker geworden..Heel jammer, maar verwacht dat het weer even gewenning is..

Verder gaat het goed met hem, hij houd de wandelingen goed vol en is gewoon zichzelf verder.

Misschien ken je mensen met honden waar Spikey voorheen nooit problemen mee heeft gehad en kan je met hen afspreken op het veld.

Dan weet je zeker dat het normaal gesproken tussen de honden goed moet gaan en is het voor Spikey misschien ook makkelijker om weer contact te maken in zijn nieuwe hoedanigheid.

Jammer dat de dame zo druk was met zichzelf dat ze de situatie niet heeft kunnen inschatten, maar verstandig van je om niet gewoon Spikey los te gooien..., morgen gewoon weer een nieuwe kans toch.

Alles nog goed aan het 'Spikey-front' 

Ik herinner me dat Sasha in het begin altijd rechts naast me kwam lopen, met haar slechte poot naar mij gericht dus en met haar goede poot naar buiten. Ik vond dat heel vervelend omdat ik haar altijd geleerd heb links te lopen. Ik begreep het eerst niet, maar uiteindelijk viel mijn frank dat het dus ook met haar veranderde situatie te maken had. Ze snauwde ook sneller andere honden af, dat is ondertussen weer allemaal achter de rug. Nu is ze gewoon weer dezelfde Sasha als voor het ongeluk. 

Dus ja, ik denk dat het een beetje met onzekerheid over zijn nieuwe lichaam gaat. Ik vermoed dat het ook weer over zal gaan.

Ja, alles gaat goed!

Zal straks even wat nieuwe foto's en filmpjes plaatsen 

Hij loopt nog steeds goed, is vrolijk, geen vreemde dingen te merken..

Ben dolgelukkig dat hij het zo goed doet!

Mijn buurman weet nu dat ik 2 honden heb in plaats van 1 haha

Ik laat ze altijd 1 voor 1 uit, en nu zag hij dat er 1, 3 poten heeft en 1, 4 poten heeft  

Ook is er door iemand gevraagd, of zijn poot weer aangroeit 

Hier gaat alles goed! 

Nog even een toevoeging..

Het leek op iets eenmaligs, dat hij zo reageerde naar een andere hond.

Nu is hij ook naar andere honden weer een lieverd! 

Misschien dat we nog situaties tegenkomen, waarin hij toch wat onzeker word..Maar dat zien we dan wel, hij laat zich goed steunen!

Super..., goed te lezen dat alles goed gaat 

..., en ach..., die eenmalige uitval moet kunnen.

Of dat nu was omdat hij net te onzeker was, of omdat hij die andere hond toevallig niet moest..., wie zal het weten, ik vind ook niet alle mensen aardig en zo werkt het met honden natuurlijk ook.

Belangrijkste is dat het niet meer gebeurd is en hij gewoon weer zijn eigenste ik blijkt te zijn.

Hoe gaat het nu met Spikey?

Wij kwamen gisteren  een hond tegen in het park, en ik moest echt even twee keer kijken, die leek zo veel op Spikey! Ook met een voorpoot minder. 

Bleek dat de hond voor het eerst los mocht met andere honden, en wat was dat dier blij zeg, zo mooi om te zien. Later nog even met de eigenaresse zitten praten, die was ook zo blij dat het goed ging. Het was een Boerboel x Mechelse Herder.

Ja, mooi he!

Ik verbaas me nog altijd over Spikey..

Hij kan zelf het trapje op, op de bank, blijft proberen om op 2 poten te plassen hihi

Het gaat goed met hem!

Hij was er al goed aan gewend om het met een pootje minder te doen. Hij doet echt alles weer wat hij voorheen deed, en het gaat ook best soepel..Het lijkt het geen extra moeite te kosten, als je hem ziet lopen. Het kost hem wel veel energie, en zijn lijf is toch echt meer belast..

S'morgens is hij best stijf, dat is wel moeilijk om te zien.De eerste paar minuten, loopt hij met zijn rug een beetje bol, en is hij vooral achter stijf. Alles moet even loskomen lijkt het. Wanneer hij zijn pootjes heeft gestrekt, loopt hij weer goed. 

Ik ben er inmiddels ook aan gewend. Vaak zocht ik automatisch naar zijn poot. Als ik langs hem liep dat ik niet op zijn andere poot stond, en dan echt kijken 'hoe ligt hij nou?' om dan weer te beseffen dat zijn poot er niet meer was. Of tijdens zijn voetjes afdrogen, zijn voetje willen pakken, en dan graaien in het niks. Het was echt een omslag..Misschien ook omdat mijn andere hond natuurlijk zijn 4 poten heeft, dat het wat langer verwarrend was met momenten. Ik laat hem eigenlijk zelf weer doen wat hij wilt. Ik ben nog wel voorzichtig met hem, maar niet meer 'overbezorgd'. Hij weet zelf heel goed wat wel en niet kan.

Dat de rust helemaal terug is, kan ik ook weer niet zeggen. 

Op de plaats waar zijn poot zat, is nu een verdikking.

Het is niet echt een bult ofsow, maar je voelt dat er een soort weefsel onder zit. Kan ook heel goed littekenweefsel zijn. Eerlijk gezegd, durf ik niet zo goed naar de dierenarts  Het word niet groter, en hij heeft er geen last van, maar ik ben zo bang voor slecht nieuws..Iedere keer denk ik nu ga ik, om het vervolgens weer uit te stellen. Dit is wel heel moeilijk. Nu ik dit typ denk ik weer, ik ga ze bellen het kan of meevallen of tegenvallen maar dan is er duidelijkheid. Want nu word het ook zenuwslopend..Iedere keer dat hij staat, moet ik even voelen of het niet groter is, maar het vreet wel aan je..Ik durf het gewoon echt niet..

Ik begrijp je wel, die onuitgesproken vraag 'Wat als?' die door je hoofd blijft spoken. Ik heb er zelf ook last van, iedere keer ik verkouden ben en mijn klieren staan wat dik rinkelt er een alarmbelletje, de kanker is toch niet terug?

Ik begrijp je dus heel goed. Maar anderzijds, misschien is het iets heel onschuldig en zit je jezelf voor niets ongerust te maken. Enige manier om het te weten te komen is naar de DA gaan. 

En ik hoop van harte dat het onschuldig is.

Goed om te lezen dat het zo goed gaat, misschien kan je zelf zijn rug gaan masseren?

Ik doe dat bij Faro elke dag, hij vind het echt fijn, ik begin zachtjes en op het laatst is het best een stevige massage.

Ook zou een osteopaat wat kunnen betekenen voor je, echt die kunnen overbelaste spieren zo vinden, en het helpt echt!

Kost wel rond de 80 euro, maar dan zijn ze ook wel een tijdje bezig, die van mij komt aan huis.

Kan best littekenweefsel zijn hoor die dikte.  Is het ook denk ik zelf.  

Maak je aub niet bang , alles gaat nu goed met Spikey.

Heb geloof in het goede verloop Patricia .

ik begrijp het hoor dat die angst slechts heel langzaam zal verdwijnen, maar voed je angst aub niet met zulke gedachten.

knuffel voor Spikey en Patricia 

Bedankt voor de lieve en steunende berichtjes weer 

Ik bel morgen de dierenarts voor een afspraak!

Eigenlijk kan het alleen maar meevallen, want ik ga al van het ergste uit..

Ik zat te denken, dat hij s'morgens zo stijf is, zou dat ook kunnen komen omdat het kouder word? In combinatie met de verandering van zijn bewegingen.

Ik tel de dagen af, want 28 oktober word Spikey 8 jaar! Voelt toch als een mijlpaal, want het was heel onzeker of hij zijn verjaardag wel zou halen..

Nu maar naar bed, en morgenochtend gelijk bellen voor een afspraak.

Hoop dat het iets onschuldigs is, wat heel goed zou kunnen..Nu even gedachte op 0 en morgen zien we het wel 

Vandaag weer even naar de dierenarts geweest met Spikey.

Hij heeft last van rode ogen, en hij loopt sinds een paar dagen, niet zo goed op zijn rechter achterpoot.

Voor zijn ogen heb ik een zalfje meegekregen, waarschijnlijk ontstoken slijmvliezen door ergens doorheen te lopen.

Hij heeft last aan zijn knie van zijn achterpoot, hij vond het duidelijk niet fijn dat ze daaraan zat. Dus hij moet een weekje rust en heeft een ontstekingsremmer met pijnstiller.

De 'bult' die ik voelde, waar zijn poot heeft gezeten, is gelukkig gewoon littekenweefsel!

Met Spikey zelf gaat het goed 

Al lopen we nu alleen rondjes voor zijn behoefte en gelijk weer terug.

Hij is nu met momenten, wat minder vrolijk.

Maar we slepen hem er wel doorheen  

Over 1 week word Spikey 8 jaar!!

Goed zo  

begin ik alvast een mooie kaart uit te zoeken voor je Spikey  

Nu even rustig aan doen; probeer te voorkomen dat Spikey door zijn grenzen gaat. Met pijnstilling zal dit laatste nog eerder gebeuren. Het is moeilijk om de middenweg te vinden bij energieke honden.

Over een week feestje voor Spikey!

Kan altijd dat het eens wat minder gaat.  Dan maar wat rustig aan.  En hopelijk al beter tegen dat het z'n feestje is.  Beterschap Spikey!

Hé Spikey, kanjer, je kunt het.....vlug weer beter worden en dan gaan feesten voor een belangrijke verjaardag !!!!!!!!

Sterkte en beterschap

Het gaat niet meer zo goed met Spikey..

Door de pijnstilling knapte hij weer wat op, maar sinds die op was, ging het gelijk weer slechter. Hij is sinds 3 dagen erg rustig, ligt bijna de hele dag, en is niet meer vrolijk. Gisteravond was voor mij de druppel, want we kwamen net de straat uit en hij wou niet meer lopen. Hij wilde zelfs zijn achterpoot omhoog houden, wat natuurlijk niet meer gaat.

Hij ligt maar en ligt maar, een klein kwispeltje kan er nog net vanaf, maar daar is alles mee gezegd..Hij kijkt me aan met een hartverscheurende blik in zijn ogen  Alsof hij je vraagt, help me alsjeblieft..

Gisteravond het spoednummer gebeld, wie er weekenddienst had ( de dierenartsen in schiedam en vlaardingen wisselen elkaar af met weekenddienst) en vanmorgen had de kliniek waar Spikey  geholpen is dienst. Een slopende nacht, wat waren we bang, dat het nu echt over zou zijn! Vanmorgen dus weer naar de kliniek geweest..

Ze zag gelijk dat hij erg moeilijk liep, en ook daar de ontzettend trieste blik in zijn ogen..Gelijk getemperatuurd, en hij had 40 graden koorts! Nooit fijn, maar op zich blij mee, want dan is het geen tumor.

Allebei zijn hakken zijn gezwollen, maar de rechterkant doet pijn. Daar reageerde hij ook nog steeds op zijn knie. Ze voelden ook warm aan. Waarschijnlijk heeft hij dus een ontsteking in 1 of beide 'hakken'.

Hij heeft weer medicatie meegekregen, pijnstilling met ontstekingsremmer. Hij heeft een antibiotica injectie gehad, en een injectie morfine voor de pijn.

De dierenarts stelde voor om hem op medicatie te houden, dus de pijnstilling met ontstekingsremmer. Bij honden met artrose schijnt dit het proces te vertragen, en het kon geen kwaad.

Nu heb ik veel vragen, en vraag me af waar ik goed aan doe..

Op zich als het een ontsteking is, is dit zo weer over en kunnen we weer verder. De dierenarts verwacht ook dat hij nu snel weer opknapt, maar hoe nu verder..Wat is eerlijk tegenover hem?

Nu heeft hij pijn, dat is duidelijk, maar als hij opknapt wanneer komt er dan weer 'iets' dat hem pijn of ongemak geeft..Ik wil hem niet telkens hoeven 'oplappen'. Hij moet wel een hond waardig bestaan kunnen houden.

Voor nu was de keus simpel, er kan altijd iets onsteken waardoor een hond moeilijk loopt, dat is bij Spikey net zo alleen wat lastiger. Ben alleen bang dat ik dalijk niet meer reeel kan kijken en denk 'oowh maar nu heeft die dit, dus even een prikje en dan weer door', oowh nu is het dat even een pilletje en weer door..Wanneer is genoeg echt genoeg. De blikken die die me geeft, raken me diep in me hart, het verscheurd je van binnen, de hoop is weer weg, de energie is op en het is slopend..

Nouja even van me afgeschreven 

De dierenarts verwacht morgen al verbetering dus morgen hebben we weer telefonisch contact. Spikey ligt weer te slapen ( hij is waarschijnlijk nog duffer door de morfine) maar hij eet goed, drinkt goed, ontlasting is normaal, en het is nog steeds een grote schat!

Hoop dat hij snel weer opknapt, en dat we nog een hele tijd kunnen genieten van hem! Strakjes even naar buiten (tillen) behoefte doen en weer naar binnen..Hoop dat het goed gaat, want vanmiddag wou die helemaal niet meer lopen. Heb maar snikkend naast hem gestaan, terwijl hij lekker in het zonnetje was gaan liggen..Wat is het moeilijk

Wat is het vreselijk naar, dat Spikey een grote terugval heeft.

Zolang je hem op termijn: met medicatie pijnvrij kan houden, wonden wel genezen, infecties bestreden kunnen worden, hij niet één hoopje ellende is en je niet de pijn uit zijn ogen kunt lezen, goed eet, drinkt en de stoelgang goed is, zou ik doorgaan.

Het is een hele waslijst; waarvan ik vind dat je hondwaardigheid aan kan meten.

Spikey is zo'n bikkel, dus als het even kan, zal hij zelf doorgaan.

Aan jouw inzet voor hem zal het zeker niet liggen. Je bent een geweldige baas.

Wat een heen- en weer slingeren tussen blij-angst-hoop ... Ik kan me je gevoel voorstellen.  Eigenlijk zijn de vooruitzichten weer goed.. Maar voor hoe lang ?  Je wil natuurlijk niet dat Spikey om de haverklap behandeld moet worden. 

Ik hoop dat de dierenarts gelijk heeft en dat die lieve Spikey nu vlug opknapt, maar ik hoop evenzo dat dat niet enkel is voor de tijd dat hij medicatie krijgt.  Ik vind dit ook zo moeilijk voor jou.  Je wenst hem zoveel goeds toe en doet zo je best en dan nu dit...

Zijn zijn ogen inmiddels gebeterd ?

Groetjes.