Ik heb het allemaal... Mijn twee eerste honden vanaf het begin alles mee kunnen maken, dus als pupje bij mij thuis gekomen..
En nu heb ik het eigenlijk allemaal hier in de roedel..
1 die ik al vanaf de geboorte heb gevolgd en meegemaakt en dus als pupje hier gekomen...
1 die ik als herplaatser in huis heb genomen al was die ook nog jong (5 maandjes)
2 hondjes die ik als volwassenen heb geadopteerd vanuit Spanje
Ik vind uitspraken als "waarom uit buitenland als asielen hier in Nederland ook vol zitten" of "waarom een pupje als asielen overal vol zitten" niet mijn ding...
Iedereen moet vrij zijn om te doen wat hij of zij wil, mits het ten allen tijden doordacht en overwogen is.. Waar ik wel moeite mee heb zijn de mensen die toch nog steeds bij broodfokkers blijven aanschaffen of bij onverantwoordelijke huisfokkers (kruisingen bewust kruisen en er ook nog hoge bedragen voor vragen).. Een pupje is helemaal niks mis mee, maar dan zou ik dit het liefste wel zien bij goede verantwoordelijke fokkers of anders inderdaad een pupje uit het asiel of buitenland.. Zo krijgen de broodfokkers en slechte fokkers in ieder geval geen geld meer in handen..
Ik heb ook wel eens het verwijt gekregen waarom ik zoveel raskatten heb terwijl asielen vol zitten met katten... En dan denk ik bij mezelf waarom mogen mensen niet genieten van rasdieren, pups of kittens? Omdat er zoveel mensen zijn die het verkl*ten met hun dieren, bewust dieren blijven fokken, dumpen en mishandelen? Dus dan zouden de goede mensen moeten opdraaien voor de rotzooi die de slechte mensen achterlaten. Ik heb in dit geval bewust gekozen voor raskatten omdat ik hun karakter gewoon geweldig vind, bij een kruising is het moeilijk te zeggen wat voor karakter ze gaan krijgen/ontwikkelen of hoe ze er uit gaan zien. Dit neemt niet weg dat ik rasdieren belangrijker vind, elk dier is gelijk en inderdaad elk dier verdiend het aller beste leven, ook de niet ras dieren, dieren uit het asiel etc..
Toch denk ik dat niemand verantwoording verschuldigd is voor de keuze die ze maken of hebben gemaakt en dat je bijvoorbeeld geen dier hoeft te adopteren/redden om iets goeds oor de dieren te doen.. Zo heb ik mezelf jaren ingezet vrijwillig voor de dieren op diverse manieren en via vrijwilligerswerk en zo beteken je ook weer veel voor de diertjes die het heel moeilijk hebben.
Mochten er hier op een dag hondjes weg vallen dan weet ik wel dat er altijd 1 buitenlands hondje in mijn leven zal zijn en ik altijd 1 hondje zal blijven adopteren.. Maar daarnaast zal er zeker ook plek zijn voor een pupje van een ras en van een fokker.