Afgelopen week heb ik iets meegemaakt met Rik wat behoorlijk heftig was...
Zoals jullie misschien wel eerder hadden gelezen in mijn topics wonen we in een gebied waar veel hondeneigenaren zijn. We hebben intussen een hondengroep app met meer dan 30 baasjes waarmee we elkaar kunnen waarschuwen als er iets in het bos ligt dat verdacht is of als er een hond vermist is etc..
Samengevat is Rik een onzekere hond die, als hij het contact met een andere hond spannend vind, hyperactief gedrag gaat vertonen. Zo rustig, kalm en gehoorzaam als hij thuis is, zo druk kan hij buiten zijn. We zijn hiermee aan het werk onder begeleiding van een gedragsdeskundige. Contact met stabiele, rustige honden is hierin belangrijk. Rik kan pestgedrag gaan vertonen in contact met een andere jonge, onzekere hond en (mis)bruikt dan zijn grootte om de andere hond steeds omver te lopen. Ik laat hem dus veel met bekende honden los lopen waar het super goed mee gaat, lekker stoeien, gaten graven in het zand, rennen maar ook af en toe rustmomenten waarin de honden rustig staan te snuffelen. Zo leert hij ook meer ontspannen te spelen. Andere jonge onzekere honden waar gebleken is dat Rik te lomp wordt in zijn gedrag vermijden we zodat hij dit gedrag zich niet eigen kan maken. Het scheelt dus dat ik hier alle honden zo'n beetje ken zodat ik het van te voren kan inschatten. Maar ja, echt ontspannen rondlopen is er niet bij want ik moet wel als een havik om heen blijven kijken of er zich situaties gaan voordoen waarin het teveel wordt voor Rik, zoals ineens meerdere honden bij elkaar wat hij erg spannend vind.
Nu hebben we in het bos een relatief nieuwe hond rondlopen, een teefje van 2 jaar. Ze is nog erg speels en nodigt Rik uit tot spelen. Eerste keer dat we haar tegenkwamen gaf de eigenaresse aan dat ik Rik wel kon los laten want de hond was goed sociaal en gaf haar grenzen wel aan. Rik en het teefje hebben daarop leuk gespeeld en hard gerend door de bosjes.
Begin van de week wandelde ik met een ander baasje en de honden waren aan het spelen toen we vervolgens het 2 jarige teefje weer tegenkwamen. Zij en Rik gingen direct weer hard rennen, waarop we ineens een doffe knal hoorden. Het teefje liep daarop weer terug naar de eigenaresse en leek iets te manken. Ik ben toen teruggelopen, gevraagd of alles goed was, er is naar de poot gekeken maar er was toen op het oog niets te zien, het leek of ze zich had verstapt.
Later die dag zag ik op de hondenapp. dat ze alsnog bij de dierenarts zaten omdat er toch een wond was ontdekt. Ik dacht, terugdenkende aan de doffe knal die we hoorden, dat ze zich dus toch flink had gestoten en aangezien het plaats vond tijdens het rennen met Rik voelde ik me medeverantwoordelijk en nam contact op. Einde van de dag belde de eigenaresse terug dat haar hond een hondenbeet had opgelopen door Rik en kwam zelf met de conclusie dat het kwam doordat Rik het niet kon verkroppen dat haar hond sneller kon rennen en dat hij uit frustratie haar daarom had gebeten. Haar volgende vraag was letterlijk: ..en hij komt uit het buitenland toch? Ja dan hoor je wel vaker dat de hond ineens anders uitpakt dan je denkt. Hij zal toch wel agressieve neigingen hebben. Wat sneu voor jullie, dan denk je goed te doen door een buitenlandse hond op te vangen en dan heb je nu een hond die niet goed is...
Ik schrok natuurlijk enorm en hoopte dat de wond toch veroorzaakt was doordat ze zich had gestoten (de doffe knal die we hoorden) maar ik ben diezelfde dag nog naar de eigenaresse gegaan om de nota van de dierenarts op te halen en heb de wond ook bekeken en het was inderdaad een ovaalvormige punctie ter hoogte van het kniegewricht veroorzaakt door een hoektand.
..en dan kom je op het punt van schrik, verbazing en toch ook wel wantrouwen naar je eigen hond. Rik kan lomp zijn in z'n speelgedrag maar bijten? Dat had ik nooit achter hem gezocht. Hij had niet gegromd, gegrauwd of wat dan ook. We hebben alleen twee hard rennende honden gezien en ineens die doffe knal gehoord. Maar de conclusie werd zo stellig gebracht en de wond zat er nu eenmaal. Ik was er kapot van, hij is thuis zo rustig en lief naar de kinderen toe, hoe kan dit??? Ik heb me zelfs thuis laten ontvallen dat als hij zo onvoorspelbaar gedrag vertoont en zonder waarschuwing ineens bijt, hij dan weg moet met als gevolg 3 verdrietige kinderen die dat per ongeluk ook hoorden...
Gelukkig heb ik ook een hele verstandige man die zich niet kon voorstellen dat Rik dit zou doen, waarop we bedachten contact op te nemen met de gedragsdeskundige van Rik. Zij kent Rik intussen goed en we zijn overtuigd van haar deskundigheid.
Na het hele verhaal gehoord te hebben kon zij mij geruststellen dat ze niet verwachtte dat Rik snel zal bijten, zelfs niet als hij in een spannende situatie zou doorslaan in zijn lompe speelgedrag. Ze dacht eerder aan een ongelukje.
Haar uitleg was:als het teefje tijdens het rennen ergens tegenaan botste en plotseling stil stond (de doffe klap) en Rik dicht achter haar aan rende, dan kan hij in volle vaart tegen haar poot op gelopen zijn. Als hij zijn bek op dat moment open had (hijgend van het harde rennen) dan kan zijn hoektand zo in haar poot gestoten zijn. Ze vertelde dat ze dit ook wel eens had meegemaakt met haar eigen honden.
Daarbij was er een punctie van 1 hoektand en niet meerdere wat je zou verwachten bij een bewuste beet.
Wat was ik blij dat ik contact met haar had opgenomen, zij kende Rik immers goed. Maar ik voelde me ook schuldig dat ik zo over Rik had gedacht...
De uitleg van de gedragstherapeut heb ik ook verteld aan de eigenaresse van het teefje in de hoop dat ze anders tegen Rik aan zou kijken maar ze bleef bij haar standpunt en ik kreeg nog een heel pleidooi dat ze respect had voor mensen die buitenlandse honden opvoeden maar dat ze het ook onverstandig vond om een buitenlandse hond op te vangen met alle bijbehorende gedragsproblematiek terwijl de asiels door de crisis vol zitten met Nederlandse honden.
Nu vind ik het erg lastig om ontspannen het bos weer in te gaan, ik heb al gemerkt dat er nogal wat vooroordelen zijn aangaande buitenlandse honden en het gedrag van Rik wordt door sommigen eerder negatief dan positief geïnterpreteerd. Terwijl bijvoorbeeld een Nederlandse hond hetzelfde gedrag kan laten zien en dan wordt erom gelachen.
Gelukkig zijn er ook nog eigenaren die wel van mening zijn dat er geen opzet in het spel was bij Rik en vinden dat Rik gewoon nog los kan lopen en spelen met hun honden. Maar we komen natuurlijk de andere hondeneigenaren ook tegen en ik heb, zeker nu, het gevoel dat er met een vergrootglas naar Rik zijn gedrag gekeken wordt.
Sorry voor het lange verhaal, ik moest het even kwijt ![]()


Reageren








