Zicht dat kan gewoon slechter worden. Ik loop me al minstens 3 jaar te "ergeren" dat als ik een bal gooi, Dobby meestal schuin naar links loopt, en dan gaat huppelen om te kijken waar die bal valt. Lastig als de bal schuin naar rechts ging, want dan kon ik hem halen. En als dat 3x achter elkaar gebeurt ga ik dan toch mopperen waarom die stomme hond niet gewoon recht vooruit loopt, dan hoort hij die bal vanzelf vallen. Dobby is nog net geen 7, dus rijkelijk vroeg qua slecht zicht. Vandaar dat ik er ook niet aan dacht bij de bal-problemen.
Pas 1 jaar geleden zei de dierenarts "hee, jij hebt flinke staar aan je rechteroog". Dobby's rechts dus. Vandáár dat die gek afweek naar links. Daar zág hij gewoon meer. Afijn, sindsdien gooien we dus niet meer met balletjes. Volledig nutteloos. Dan kan ik ze namelijk halen.
Sindsdien zijn wel meer dingen opgevallen, zoals bij het afslaan naar rechts nieuwsgierig naar links blijven kijken, toch een bochtje draaien en dan *bonk* tegen een pilaar of lantarenpaal lopen. Of gewoon een hond totáál over het hoofd zien omdat die van rechts komt. Hier is het voornamelijk een voordeel omdat als ik langs een sloot loop en de vogels rechts houd, Dobby ze niet ziet en er ook niet op reageert.
In huis gaat het eigenlijk prima, al staat hij wat vaker (nóg vaker??) in de weg omdat hij wat meer ruimte neemt rechts.
Ik ben in ieder geval blij dat we 22 maanden geleden verhuisd zijn en niet later. Verder is er weinig aan te doen, behalve opletten en soms even waarschuwen. "Kijk eens, wie komt daar aan?" bij een hond, of "HO!" als hij dreigt ergens tegen aan te lopen.
En soms ook gewoon lachen. Ik ben wel eens te laat met waarschuwen, en dan is het dus *bonk*. En dan kijkt hij zo verongelijkt dat ik er om moet lachen. Net slapstick. Okee, het is wel zielig, maar zolang het in traag wandeltempo gaat doet het niet echt zeer en trekt hij alleen maar een verontwaardigd gezicht: "die paal sprong in de weg, ik zweer het je!". En dat zie je dan ook weer niet zo vaak, en dus is het grappig.