Stress ! en nu ?

Hallo iedereen,

hier ben ik dan terug omdat ik vandaag op de FB pagina van hondenwijzer iets gezien heb, wat volgens mij volledig op mijn hond van toepassing is (of toch bijna). Er verschenen namelijk een aantal beelden over stresssignalen en er werd gewaarschuwd omdat, zoals dat dan zo mooi heet: distress lichamelijke en psychische schade bij de hond kan veroorzaken.
Van de in totaal 12 signalen die daar in beeld werden gebracht, vertoont Noah er 8 waarvan 5 min of meer altijd en 3 in iets wat mindere mate.
Wat doet mijn hond nu wel, waaruit ik dus besluit, dat hij onder distress lijdt:

1. oversprong snuffelen
2. gapen
3. ik zie regelmatig het wit van zijn oog (soms ook het derde lid maar dat is vermoedelijk een ander probleem)
4. krabben
5. uitschudden

In mindere mate zie ik bij hem ook - tongelen (of bek aflikken) - strakke kwispel en hijgen 

Op hondenwijzer heb ik behalve de raad, een boek over kalmerende signalen te kopen, niet echt iets gevonden, wat ik nu kan doen.
Ik zal hier misschien ook onze dagindeling nader toelichten evenals wat van Noah al dan niet "verwacht" word 

Mijn vriend is er om met Noah te spelen en te ravotten. Hij heeft hem jammer genoeg ook geleerd om te bijten  Van dag een toen Noah als pup bij ons kwam, zette hij, zoals alle pups zijn scherpe tanden overal in. Mij zelf is het eigenlijk altijd vrij goed gelukt om met een strenge "Nee" dit gedrag in toom te houden. Mijn vriend zijn handen daar tegen lagen op een gegeven moment helemaal open, m.a.w. voor de pup een zeer tegenstrijdige en verwarrende situatie. Ondertussen is Noah bijna 6 maanden oud en hij bijt nog steeds  Daarmee bedoel ik dan, als ik b.v. zijn poten wil afkuisen voor die binnen mag, bijt die gegarandeerd in mijn handen. Mijn vriend zegt dan altijd, dat hij niet "door-bijt" en dat geef ik ook wel toe, maar hij doet dat ook bij kinderen en dat is een gigantisch probleem. Bij dezer dus altijd iedereen waarschuwen: niet aankomen - hij bijt. Leuk toch voor een Flatcoated Retriever die de reputatie heeft, kindvriendelijk te zijn.
Omdat het jammer genoeg heel vaak zo is, dat mijn vriend en ik verschillende reacties tegenover de hond hebben, zal dat zeer zeker bijdragen tot de stress....
Mijn bedoeling was oorspronkelijk om met Noah te werken, maar daar is hij dan weer TE hyperkinetisch voor. Als hij andere honden ziet, valt met hem helemaal niets meer te beginnen. Ook voor de rest is hij (vermoedelijk of zelfs zeer waarschijnlijk) door de voortdurende tegenstrijdige signalen van zijn baasjes, juist het tegenovergestelde van hetgeen ik eigenlijk wilde. Door zijn aan ADHD grenzend gedrag ga ik voorlopig met hem naar de agility training voor pups, maar ik heb niet de indruk, dat die dat zelf wel graag doet, ik nog veel minder, wat dan ook weer iets is dat ik op de hond overdraag.

Zo draaien wij ondertussen al bijna 4 maanden in een soort vicieuze cirkel rond en nu kwam ik deze ochtend op het berichtje over de stresssignalen van een hond uit en herken ik er heel veel in.

Nu is de vraag: hoe los ik dat op ?
Euhum: man het huis uit zetten, is niet echt een optie 

Sorry voor deze eindeloze roman, maar misschien heeft nog iemand een lumineus idee.

Alvast hartelijke dank !

Wel: wat het op een lijn zitten betreft, ben ik nu al bijna 4 maanden aan het "preken" dat de hond knettergek wordt als de een zus doet en de andere zo. Het resultaat liegt er niet om en ik moet misschien toch nog eens de optie "vent herplaatsen" in overweging nemen 
Dat klinkt waarschijnlijk nu echt lollig, en ik zeg dat ook meer uit wanhoop, maar ik KAN en WIL mij niet aan het gedrag van mijnheer aanpassen omdat ik weet dat dat fout is (zie bijtgedrag !!).

Ik heb vroeger nog met een Toller gespeurd en het is iets, wat ik de MAX vind.
Alleen, ik woon daarvoor momenteel volledig op de verkeerde plaats, want hier in de bossen kan ik allicht zelf en helemaal alleen gaan speuren, maar een club die dat aanbied, no way 

Deze week is er geen agility training omdat de trainers op wedstrijd verplaatsing zijn, dus ga ik zaterdag terug naar de puppyklas van de gehoorzaamheid. Ben benieuwd hoe de hond dat deze keer doet, want ik train ook best wel thuis en tijdens de wandelingen, maar ja: daar heb ik dan weer zeer weinig (om niet te zeggen geen) afleiding en dan gaat het eigenlijk nog zo slecht niet.....

Doen jullie wel eens hersenwerkjes?

Je werkt dan ook samen met je hond.

En als je het goed opbouwd, dus niet te snel gaat, dan word je hond er ook rustiger van. Omdat ie zn hersenen moet gebruiken, waar hij moe en voldaan van zal worden. 

Ook vergroot het het zelfvertrouwen, en het versterkt je band, omdat je samen een 'probleem' gaat oplossen. 

Je kunt het ook doen waar je wil, lekker binnen, zonder afleiding van andere honden, in de tuin, of buiten. 

Dat idee had ik nu net een paar dagen geleden, maar heb waarschijnlijk een TE moeilijke oefening gekozen want ik zag goed dat Noah het niet snapte en hij geeft dan ook direct op.....
Zoekspelletjes in huis doe ik regelmatig en daar is hij gek op en hij doet het perfect 
Waarschijnlijk kan ik beter daarmee doorgaan maar wel telkens iets anders verstoppen. Tot hiertoe doe ik het nog maar met verschillende snoepjes (soms kaasblokjes, soms gedroogde snoepjes en dan weer stukjes vleessnacks) en met zakdoekjes. Ook de zakdoeken vindt hij 

Ik was eigenlijk van plan om binnenkort eens na mijn vriend te gaan speuren.... (als de man dan snapt, hoe dat werkt )

Dat je deze signalen ziet is al een goed begin! Veel mensen snappen namelijk niet dat gapen bijvoorbeeld absoluut niet betekent dat de hond moe is 

Dat je deze signalen bij je hond ziet is op zich niet verkeerd; elke hond laat deze signalen zien, alleen bij de één in mindere mate dan bij de ander.

Hier wordt ook vaak gegaapt als we nét even iets (te) enthousaist iets tegen de hond zeggen, er wordt ook uitgeschud na een ontmoeting met een vreemde hond, er wordt ook wel eens gekrabt (onze poedel is een herplaatser en krabte zich een ongeluk toen we haar nét hadden: stress), als onze twee honden met elkaar spelen wordt er ook veel getongeld.

Het gaat om de mate waarin je hond dit gedrag laat zien en in welke situaties. Het is namelijk heel normaal hondengedrag/-taal, alleen wanneer het in bepaalde situaties vertoond wordt, waar het eigenlijk niet nodig zou zijn, dan pas kan je spreken van stress-gedragingen.

Consequent zijn is een superbelangrijk iets; hier zullen jullie zelf dus toch echt aan moeten werken. Het speelgedrag van onze honden is ook verschillend wanneer ze met mij of met mijn partner spelen (bij mijn partner mogen ze veel ruwer zijn en ligt de grens veel verder) en dat is verder prima, maar de regels in en om het huis zijn áltijd hetzelfde. Als dit niet zo is, weet je hond eigenlijk nooit echt goed wat er van hem verwacht wordt, en dat leidt uiteraard tot stress/onzekerheid.

Agility kan bij een wat onzekere hond wel goed zijn en 'm wat meer zelfvertrouwen geven, maar als jullie er allebei geen plezier in hebben dan zou ik er maar snel mee stoppen  Dan werkt het ook alleen maar averechts.

Rust, regelmaat, consequent en duidelijk zijn: is voor elke hond fijn 

Lastig zeg als jullie niet op 1 lijn zitten, misschien is je vriend over te halen om ipv ravotten een ander spel te doen wat wat meer rust brengt in de hond?

Of je vriend duidelijk maken dat de hond uit stress/spanning hapt en niet omdat hij dit leuk vindt. Dus ook al bijt de hond niet door, en vindt je vriend het niet erg, geeft het toch spanning voor de hond en dat is uiteraard niet goed. Bovendien wil je natuurlijk niet dat er naar kinderen gehapt wordt.

Goed dat je je bent gaan verdiepen in de lichaamstaal van de hond, als je doorhebt in welke situatie hij bepaalde signalen afgeeft kan je proberen zulke situaties te voorkomen.

Een aanrader is inderdaad het boekje van Turid Rugaas, Kalmerende signalen

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

ook het boekje Help mijn hond trekt van dezelfde schrijfster, is een aanrader, omdat het je leert rustig met de hond te kunnen wandelen zonder uitvallen of trekken

Een paar algemene dingen zou je wel  goed op kunnen letten en op staan, zoals een goede balans tussen rust en aktiviteiten. De hond moet de gelegenheid hebben om rustig te eten zonder gestoord te worden. Hetzelfde geldt voor zijn slaapplek, ook daar moet hij niet gestoord worden.

Een min of meer vast dagschema geeft ook vaak veel rust.

Met hersenwerk heel makkelijk beginnen zodat hij succes heeft en niet gefrustreerd raakt omdat hij het niet snapt, knap dat hij die zakdoeken vindt, misschien is speuren een heel goed idee om dat te gaan doen, misschien vindt je vriend dat ook wel heel erg leuk.

http://www.hondenpage.com/hondenforum/166781/het-hersenwerk-topic!.php

Als hij en jij agillity niet leuk vinden zou ik daar lekker mee stoppen.

Wel, dat krabben b.v.: Noah krabt zich dus ook een ongeluk
Omdat ik eerst dacht, dat het een voedsel intolerantie is, heb ik ondertussen al meer dan een week alle kip en rund uit z'n menu geschrapt.
Ik heb geen ervaring met eliminatiedieet en misschien is een week te kort, maar het krabben is ook zonder kip en rund geen stuk verminderd.

Hm  nu doet de "bepaalde situaties" opmerking de volgende vraag rijzen: wanneer is het NODIG en wanneer niet en wie bepaald of een gedrag al dan niet nodig is ? Daarmee bedoel ik: moet ik op de hond verder gaan, als die een gedrag vertoond dat ik zelf eigenlijk "onnodig" vind ?

Juist ! Het was voor het zelfvertrouwen dat ik naar de agility ging, maar ik observeer mijn hond echt wel heel nauwkeurig en ik heb niet de indruk, dat hij zelf agility leuk vind.....

Even zeggen, dat ik jullie reacties ongelooflijk vind !!!
Ik kan hier echt iets mee. BEDANKT 

dit filmpje over hondentaal is ook intressant

lastig,de meeste mensen willen geen kritiek, ook jouw vriend niet zo te lezen, een taktvolle aanpak of misschien een gt erbij halen en hopen dat je vriend daar wel naar luisterd....

" Precies. Daar dacht ik ook aan, vandaar mijn voorbeeld van de cursus en de trainster. "

s@nt@

ja hetzelfde idee

Over het bijten, als je vriend met de hond wil spelen geef hem dan iets waar hij (de hond, haha) wél in mag bijten, speeltjd, handdoek met een knoop erin, en laat ze daar mee vechten 

hebben wij ook gedaan, en nu als gijs wil spelen en ons dat duidelijk maakt door in ons te bijten zeggen we "waar is de wubba" gaat hij zn speeltje zoeken en spelen we daarmee 

"en hopen dat je vriend daar wel naar luisterd...."

Dobry

Of anders toch de vriend herplaatsen
Nee hoor, wat ik wil zeggen is, dat ik er echt mee bezig ben en zoooo graag voor iedereen (en eigenlijk nog het meest voor de hond) een goede en leefbare oplossing zou willen vinden.

Anders laat je hem dit topic lezen? Misschien dat hij je argumenten dan beter begrijpt?

Hihi, zal het straks afprinten  

in elk geval goed kinderen uit de weg gaan met een flinke boog eromheen, op dit moment, geen enkel risiko nemen, al denk ik dat dit nog wel goed kan komen als de hond eenmaal rust in zijn kop heeft. Misschien kan je als je een kind ziet je hond op tijd afeiden, afstand nemen samen en dan bijv. wat lekkertjes strooien waar hij naar kan snuffelen, dat werkt kalmerend. Bovenien associeert hij dan kinderen met iets positiefs, en ook nog merkt hij dat jij hem niet in situaties laat komen die hij nog niet aankan wat ook weer meer vertrouwen in jou geeft, en dus weer meer rust in de hond.

Datzelfde kan je doen bij honden die je tegenkomt. Timing is belangrijk, dus nog voordat je hond gefixeert is  op de andere hond hem tijdig afstand laten nemen en afleiden.

 Ja, waar die grens ligt is altijd lastig, en inderdaad, wat is normaal en wat is te veel?

Ik probeerde er meer mee te zeggen dat het heel normaal is dat je hond zich bijvoorbeeld uitschudt na een ontmoeting met een andere hond en ze elkaar enthousiast begroet hebben of even gespeeld hebben. De (leuke) spanning moet er dan even vanaf.

Maar tijdens de intro-cursus agility zat er bij mij in de groep bijvoorbeeld een hondje die, wanneer 'ie ook maar op de grond gezet werd om iets te gaan doen, cóntinu aan het schudden was, veel getongel, gegaap, etc. Tja kijk, dan zie je dat dit gewoon niet leuk is voor de hond, en dat deze signalen zo vaak en duidelijk gegeven worden dat het niet normaal meer is en je de hond gewoon uit de situatie zou moeten halen.

Je kan dus een lijstje afgaan en zeggen: kijk, dit doet mijn hond, dit ook, dit ook, en dit ook. Mijn hond heeft stress! Maar in principe laten alle honden die signalen van het lijstje zien en niet elke hond is 'gestresst'  De vraag is dan meer: gebeurt dit (te) vaak, wanneer gebeurt dit; in welke context moet je het gedrag zien?

Je geeft aan dat het krabben wel echt extreem is: dat vind ik een duidelijk voorbeeld. Kan iets met de voeding te maken hebben, maar inderdaad ook heel erg goed met stress.

Hoe vaak zie je de andere signalen, en in welke situaties?

"wat lekkertjes strooien waar hij naar kan snuffelen, dat werkt kalmerend."

Dobry

Hhmmmm, dat lijkt mij nog wel iets. Heb tot hiertoe eigenlijk nooit wat lekkers "gestrooid" maar geprobeerd ze hem te geven.
Vooral bij honden werkt dat niet want dan interesseren hem die snoepjes in mijn hand geen fluit
Dat strooien zal een verrassingseffect geven en sowieso zijn aandacht afleiden omdat die zich daar niet aan verwacht.
Eens proberen, dus, bedankt ! 

misschien moet je in het begin wel een flinke afstand hebben tussen jullie en de andere hond

Je zou ook nog BAT kunnen overwegen

http://www.moniquebladder.nl/bat-voor-honden-die-uitvallen/

Gapen doet die ook zeer veel en b.v. ook in aanwezigheid van mijn vriend (kan ik ook conclusies uit trekken...)
Dat oversprong snuffelen zie ik denk ik ook regelmatig alhoewel dat ik daar vanaf nu speciaal zal moeten op letten, want ik had er voordien nooit van gehoord.
Deze namiddag tijdens de wandeling heb ik op een bepaald moment (juist omdat ik er nu speciale aandacht voor heb) duidelijk gezien dat het niet gewoon om snuffelen ging.

Het wit van zijn ogen zie ik eigenlijk ook best wel vaak 

"bat-voor-honden-die-uitvallen"

Dobry

Uitvallen in de zin, wat ik er onder versta, doet Noah eigenlijk niet echt.
Bij hem is het eerder zo, dat hij er zowat "dwangmatig" naartoe moet! Als het directe contact is gemaakt, heeft Noah zelfs een naar mijn goesting overdreven onderdanig gedrag. Hij zou zich bij manier van spreken voor een Chihuahua pup op zijn rug in de modder gooien.
En ik die vroeger altijd ECHTE (stoere) reuen had die naar anderen uitvielen. Ik had dat redelijk goed onder controle toen en als ik nu mijn reu in het slijk zie rollen, vraag ik mij soms af, wat ik daar in huis heb gehaald.
Ik zal eens effkes naar de foto zoeken van een ontmoeting met een van Noah's nestbroertjes. A.u.b. NIET vragen, wie daar van onder ligt..... 

Deze is de foto die ik bedoel en als ik, zoals gezegd, een Chihuahua pup tegen kom, is dat net hetzelfde 

Je hond heeft niet geleerd om te bijten, bijten is nl normaal voor honden,

dat goef je ze niet te leren. Ze poepen, plassen, spelen, eten, slapen, bijten en blaffen. Heel normaal gedrag, alleen vinden wij het niet fijn als ze in ons bijten. Jou hond heeft nog niet geleerd niet in mensen te bijten.

Je schrijft verder, alsof het lijkt, dat zijn gedrag jou overkomt; als er een hond aan komt valt er met hem niets te beginnen, als je zijn poten afveegt, dan bijt hij, met kinderen bijt hij. Doordat je vriend en jij verschillende reacties hebben, geeft dat stres.

Maar jij ben de gene die opvoed, die invloed op het gedrag kan uitoefenen, het is niet iets wat je overkomt. Jij hebt daar een grote rol in. 

Ik zou zeggen, begin met opvoeden.

Wat is opvoeden, maak met je vriend regels, wees duidelijk en concequent. Dan weet je hond waar hij aan toe is, dit geeft rust bij een hond.

Doordat jullie van alles toelaten en niet op een lijn zitten, weet je hond niet waar hij aan toe is. Dat geeft stres, dat zorgt ervoor, dat je hond buiten van alles zelf gaat regelen, dus naar andere honden toe.

Een paar simpele regels: bijten in je handen niet meer toestaan! Bijten in mensen is handen op je rug, stop het spel. Als hij nog bijt, loop de kamer uit, time out. Dan kom je terug en bied hem een speeltje aan. Speeltje betekend aandacht, in handen bijten is, baas stopt het spel en loopt weg. 

Neem regelmatig tijd om met je hond te spelen, met een speeltje, bied dit zelf ook aan. Als je hond zelf een speeltje pakt, ga daar op in. 

Adhd, nee, elke hond van 6 maanden is druk, dat hoort erbij. 

Maar zorg wel voor voldoende rust.

Het duurt een tijd voordat stres uit het lichaam is, als je niet voldoende rust krijgt, hou je een hoog stres level.

Ik zou ook niet op aguility gaan, veel te veel opwinding. Ik zou gaan speuren. Met speuren raken ze heel veel energie kwijt, op een rusitige beheersde manier.

Zeker een hond met veel stres, rust, rust en rust. 

Buiten brokjes in het gras gooien, in een rusitg loop tempo een stil gebied op zoeken, lekker die neus laten werken.

Als hij zo tekeer gaat gegen andere honden, loop weg, neem afstand. Je zal zien, dat hij op afstand rustiger wordt. Elke keer weg lopen, zo leer je dat jij de boel regelt en dat afstand nemen ook een optie is om andere honden weg te willen.

Bijten als jij zijn poten afveegt, hij vind dit niet fijn, hij zegt: blijf van mijn poten. Hoe je dit kunt oplossen? (Ik veeg geen poten) strooi brokjes op de vloer en veeg zo voorzichtig zijn poten. Zo koppel je iets leuks aan poten vegen.

 Hij moet er dwangmatig naar toe?

Hoe deed je dit als pup? Naar elke hond toe laten gaan? 

Wat je nu kan doen, is weg lopen. Als hij te ver gaat met spel, aanlijnen en weg lopen. Laat zien wat je wel en niet wilt hebben.

Vaak lijkt een hond stoer, bijna altijd, schuilt daar onzekerheid achter. Een stoere hond heeft het niet nodig zich zelf te bewijzen, een onzekere hond, des te meer.