kindje gebeten. gt is geweest pagina 5

Iedereen gunt haar hier de ruimte om haar ontwikkelingen bij te houden en ze te volgen, en ook om haar te voorzien van advies/tips/bemoedigende woorden/etc.  

Ik had graag de ontwikkelingen gelezen, maar misschien is het na een tijdje mogelijk om een tweede poging op een fijn topic te wagen.

Al met al dan voordat het topic sluit: 

Jullie zijn geweldig goed bezig. Ik heb veel bewondering voor hoe jullie te werk gaan, voor de liefde en het geduld, voor het geven van kansen en voor het niet opgeven. Samen met de GT en met tijd (een herplaatser met een rugzak kan die rugzak niet van de ene op de andere dag afdoen..) zullen jullie met Daisy ver komen. 

ahh das mooi  onmisbare herplaatsers op het front

mag aannemen dat die niet vanaf dag 1 ideaal waren en er toch een boel is geleerd zonder kleerscheuren

de basis zit in dat iemand zich bewust is van de risico's, en alles uit de kast trekt om die te voorkomen.

een waterbak van de hond kan net zo gevaarlijk zijn voor een net kruipende baby als de hond zelf

Ik mis dat perspectief

Veel lof en respect voor jou Jaimy, hoe je deze situatie aanpakt, en hoe je met de GT samen aan de slag gaat. Ik weet zeker dat jullie heel ver gaan komen tot een situatie wat voor jullie passend is!

Dit gaat nu toch nergens meer over.

Goed dat Jaimie dit topic laat sluiten.

Je kunt toch ook besluiten te zwijgen......

" Ik zou een beetje oppassen met dat vertrouwen geven vanaf een afstand.

Ik vind het niet zo wijs om massaal vanachter een computer te beweren dat het allemaal wel goed komt , het wel mee valt e.d

Wie hier kent ts + hond + thuissituatie persoonlijk?

Ik zou daar de adviezen voorzichtig op af stemmen wat dus eigenlijk betekend dat we amper adviezen kunnen geven.

Ik vind dit alles gewoon wat zorgelijk. Alsof Jaimie vooral keihard moet geloven dat er heus niet veel aan de hand is ''you can fix this girl ''

Sorry, maar met een baby vind ik dat doodeng!

Ja, en dan ben ik zo iemand die echt het kindje voor het hondje plaatst. "

Suzan

 Ik heb jouw reacties gelezen en ook die van Dirk meen ik en ik ben het met jullie eens.

Men kan wel foto;s plaatsen van honden en babys,het kan ook anders,je zou ook foto's kunnen plaatsen van bijtwonden.

Ik plaats een kind ook voor een hond en zou never en nooit enig risico nemen. 

Maar eerlijk gezegd ik denk dat Jaimie wel weet waar ze mee bezig is,ik heb tussen de regels door gelezen dat ze als het niet lukt rond de tafel gaat zitten en een ander huisje gaat zoeken.

precies en daar is al dat vertrouwen ook op gebaseerd.

  eens

Dirk ik denk dat je niet alles hebt gelezen, als je daar nou eens mee begint, dan hoeft het geen beleving te zijn , dan lees je hoe Jaimie er over denkt.

 Ze zal wellicht tijd nodig hebben, om te leren dat ze aandacht krijgt op de momenten dat ze het niet op haar manier eist. Waardoor het bijten geen opvolger meer hoeft te zijn en dat dat voor alle partijen relaxter is.

Eens.

Tot nu toe lees ik niets anders als dat Jaimie en partner geen risico nemen wat betreft toekomstige baby..., en terecht.

Dat is waarom ze een GT hebben laten komen en dat is waarom ze dat extra paar ogen hebben laten meekijken.

Wat hebben ze gemist, hoe kunnen ze het herkennen...., en hoe omgaan met de situatie.

Super toch, ze denken aan de toekomst.

Maar ook aan Daisy..., Daisy krijgt alle credits die ze verdient en zal alle kansen krijgen die ze verdient

En daarom zou ik het ook super vinden als ze hier gewoon kunnen blijven schrijven over vorderingen, twijfels en vragen

Want daar is HP toch voor.., delen van ervaringen (positief en negatief) en inzichten.

Ook hier twee herplaatsers waarvan 1 ook moest leren dat tanden zijn om te eten en niet te gebruiken uit frustratie of te grof spel.

Geef het een kans..., de baby is er nog lang niet en tot die tijd zullen Jaimie, partner, Daisy en Hus steeds meer leren hoe ze samen in harmonie kunnen leven en elkaar leren te vertrouwen...., maar dat is een proces wat wel een kans moet krijgen zoals ze nu duidelijk willen...., Daisy een oprechte kans geven.

 super antwoord

ach Jaimie meid..ga zo door als je bezig bent

In dit stadium zoals je bezig bent mag je best hoopvol zijn dat alles prima in orde komt

Doe ik nog een leuk kinder plaatje  erbij

Hond heeft geleerd dat deze niet bij etende kinderen mag.

en kind (met snoepjes pot van de hond) heeft geleerd dat de hond niks mag tot ze klaar is met eten.

Ik heb er het volste vertrouwen in dat jullie je weg wel vinden

Er schiet me trouwens iets relevants te binnen.

Wij haalden Freya in 1982 uit het asiel, ik was toen 5. Een whippet-kruising. Ik mocht haar de volgende dag te eten geven. Eten was belangrijk, want ze was behoorlijk uitgehongerd gevonden in het bos. Winter, kou, en ze kon niet voldoende eten vinden. Toen we haar adopteerden moest ze nog een week in het asiel blijven om bijgevoederd te worden.

Hoe belangrijk dat eten ook was, ik zette de bak neer en HAP! Ik heb de tandafdrukken héél lang in mijn arm gehad.

Maar: daarna heeft ze me nooit meer echt gebeten. Okee, als ik per ongeluk op een staart of poot stond, maar nooit meer zonder directe oorzaak.

Het kan dus wel!

Dat heb ik dan ook verkeerd begrepen Dirk, sorry daarvoor.

de reactie is anders niet minder kwalijk dirk...

Ik vind dat je al pagina's lang probeert dingen op de spits te drijven die  helemaal nog niet relevant zijn op dit moment.

Ik vind je antwoord een zure reddingspoging van je eigen wantrouwen

bah,

waar maak je uit op dat iemand de hond boven het kind stelt?

wat een nonsens

Ik had dat ook verkeerd begrepen Dirk. Maar dat is een aanname van jou.

Kind gaat bij mij altijd voor hond. En een kind is er nog niet dus ik kijk uit naar Daisy's vorderingen.