kindje gebeten. gt is geweest pagina 5

 Duidelijk! Je hebt snappen, blauwe plek en bijten. Snappen is een lichte waarschuwing. Hond voelt zich niet prettig, misschien toch eerst andere singalen laten zien, wellicht heel subtiel. Verstijven, tongelen, weg kijken, verstarren. 

Heel eerlijk, komt een beet uit het niets? Ik denk zef dat een hond signalen afgeeft, door ons niet altijd opgemerkt.

Wat kan een hond doen, als de situatie voor hem niet verandert? 

De emmer loopt vol.

Dat is het grote voordeel als je een hond van pup af aan hebt, je ziet ze opgroeien en ziet van pup af aan hoe ze op iets reageren, je groeit mee. Met een adoptie hond, moet je achteraf signalen leren kennen.

Dat is heel lastig.

Suzan, je moet gewoon wat meer vertrouwen in Jamie hebben.

Die hoef je echt niet te waarschuwen.

En die plaatjes vond ik wél handig omdat je het verschil tussen bijtintentie, happen naar, happen in en echt bijten en verwonden wel goed moet onderscheiden. Want daar stel je je beleid op af.

En weet je, ik bagatelliseer niks. Jaimie ook bepaald niet. En ik blijf erbij: komt vast goed, daisy moet nog veel leren......

En baasjes moeten haar nog beter leren ' lezen'. Geef het tijd.

Kijk als je alles (bijna)als belediging ervaart/interpreteert en alles vooral negatief wil bekijken wat gewoon als info/hulp en mee denken wordt geschreven....ja dan weet ik het ook niet meer.
Misschien schrijf ik het té duidelijk,ik ben in ieder geval idd altijd aan de hond zijn kant,omdat álles wat er gebeurd onze schuld is,nooit van de hond,wij brengen ze in situaties die ze niet aan kunnen kijken niet voldoende naar het gedrag dat ze laten zien..of weten niet wat ze laten zien en dáárop anticipeert een hond..meer kan je als (instabiele en onzekere)hond ook niet doen...in dit geval een hap uitdelen.

Ik ben er nooit voor om de schuld in de schoenen van de hond te schuiven,omdat deze nu de duidelijkste/meest zichtbare schade heeft gemaakt.Waarmee ik niet wil zeggen dat jij dat hebt veroorzaakt Jamie,want je hebt haar net en je moet haar nog beter leren kennen,zoals mensen al zeggen,voor je elkaar goed en wel kent ,ben je een jaar verder.

Wat mij betreft kunnen die GROTE downs gewoon wat minder als GROTE downs worden gezien,minder paniek,minder dramatisch(ook zonder teksten als 'Nu is mijn vertrouwen in haar tot het 0 punt gezakt..' Ja en haar vertrouwen in jou dan?Wie heeft wie nu in deze situatie gebracht?
Kijk het is nu gebeurd,kijk wat er mis ging en pak gewoon de boel weer positief op,blijven hangen en dramatiseren wat er is gebeurd helpt niemand,want al die negativiteit blijft als een vicieuze cirkel rondom jullie band hangen.

De dramatische manier van schrijven geeft mij idd soms ook wel het gevoel dat je het niet goed snapt,anders zou het je relativeren/laten bezinken en ook afwachten wat de GT zegt voordat je allerlei scenario's bedenkt.

Sophia Yinn is een zeer goede Gedragsdeskundige,dierenarts.Helaas al overleden pas geleden.Ik zelf hecht veel waarde aan haar bevindingen en vind haar cartoons geweldig,leerzaam en duidelijk.En aangezien er nogal wat gesteggel is over het bijten op zichzelf.
De plaatjes waren absoluut niet bedoeld als kinderachtig bedoelt,ze laten mooi zien de stappen in het bijtwerk van de hond...daar zou ik vooral in geïnteresseerd zijn als mijn hond had gebeten.

Succes verder,komt goed.

Ik heb ook nooit de hond de schuld gegeven.

Zou simpelweg niet eerlijk zijn omdat ik megod niet weet wat er met dat diertje gebeurd is voor ik haar kocht.

Dat mijn vertrouwen momenteel op 0 staat wat betreft Daisy vat je denk ik te letterlijk op Soraya.

Ik bedoel hiermee te zeggen dat ik haar geen seconde uit het og verlies , wat ze kan bijten naar een kindje.

Of Daisy mij ooit heeft vertrouwd ... geen idee

Heel goed, als je weet dat ze bepaalde situaties niet aankan en uitvalt, kan je je daarop instellen.

En nee het lijkt me heel onwaarschijnlijk dat een hond die niets gewend is en de laatste tijd veel veranderingen meegemaakt heeft jou al vertrouwd.

Wat ik al schreef ik merk aan Jenna dat ze me nu na tien maanden pas enigzins gaat vertrouwen, ze is ook een hond die moeilijk te lezen is voor mij, en kan buiten ook van het een op het andere moment ander gedrag laten zien dan daarvoor. Ze leek (voor mij dan, ik weet het natuurlijk niet) het gevoel te hebben dat ze er alleen voor stond.

Ik denk dat het zeker goed komt tussen jullie wb vertrouwen in elkaar en weten wat je aan elkaar hebt.

Dat het goed komt dat ze nooit meer naar vreemde kinderen snapt als die zich gedragen op een manier die zij niet snapt of dat het teveel voor haar is, daar zou ik niet perse op rekenen. Maar dat is natuurlijk makkelijk te voorkomen en hoe meer op haar gemak ze is, des te hoger zal haar tolerantie ook worden lijkt me.

Even over „uit het niets" dat komt het echt nooit.

Ze hebben honden gefilmt die uit het niets beten. In slowmotion terug gekenen. Dan zie je signalen bij de hond, bij alle honden. Soms heel subtiel, een wenkbrouw optrekken, even verstarren, oren iets naar achteren, mondhoek opgetrokken.

Ik dacht ook dat Luca uit het niets beet, nu zie ik het, heb het geleerd te zien. Het enige wat ze doet, verstarren, één seconde verstarren. 

 Dat is nou logisch, dat is het grote verschil als je een pup ziet opgroeien of een herplaatser neemt. Voor jou is het een raadsel hoe en waarom ze reageert, dat moet je allemaal uitvinden. Als je een pup ziet opgroeien, groei je met met gedrag mee, maak je elke ontwikkeling mee en zo leer je met het groeien je hind kennen.

Ik heb super veel respect voor je, een herplaatser, met rugzak, (meerdere nog wel bij jou) is je aanpassen, je proberen te verdiepen hoe je hond is, hoe ze reageren, wat ze prettig vinden en dat in een korte tijd. Van af het moment dat ze thuis zijn, moet jij keihard aan de gang. Met een pup, gaat dat stapje voor stapje. 

Weet je dat het soms ook alleen op film te zien is, soms zulke super kleine signalen. Via film, speel je het langzaam af, kan je beeldje voor beeldje bekijken en 100 x terug zien.

Ik heb trouwens Luca van af pup, ik zag het trouwens ook niet eens, de Gt wel. Nu pas zie ik haar signalen ook, nadat hij het me vertelde.

Ik ben zo blij met mijn gt, zonder zou ik het echt niet weten.

Ben benieuwd morgen. Misschien een idee om ook al je vragen voor je zelf op te schrijven, ik zelf nl vergeet altijd de helft.

Denk vooral ook over je eigen gezin. Succes! 

Jamie morgen succes met de g.t.

Hoop dat je er wijzer van wordt en het de goede kant op gaat.

Ik vind het stoer van je dat je niet opgeeft.

Zo nu en dan lees ik mee.

Je bloot geven op een forum is best eng.

Van alle kanten komen de reacties op je af.

Ook van mij succes gewenst voor morgen!

Ik ben een stille meelezer van je topic, en heb een hele hoop respect hoe jij je honden een plekje geeft en niet opgeeft en daarom ook er voor zorgt dat je samen met Daisy kan gaan werken aan het resultaat wat je wilt.

Voor jou alle lof en respect meid. Heel veel succes morgen  

Van mij ook succes morgen Jaimie, goed bezig hoor meis, met je hondenkind, dat komt echt wel goed bij jou!

Een hele goede gt!

Je ziet het wel vaker, mensen geven alleen aandacht als de hond er om vraagt. Juist bij pups is het belangrijk ook zelf uit te nodigen om te spelen, anders wordt het zo zeuren om aandacht. Dan komt er irritatie als de hond weer om aandacht vraagt. Wordt weggestuurd, zal best dat ze zoiets bij Daisy hebben gedaan. 

Ik denk dat ook voor Daisy dat ze het prettig zal vinden dat jij haar uitnodigt voor aandacht, spelen. 

Dat staren doet Luca ook, je moet het maar net weten, ik had het ook niet door.

Ben benieuwd hoe ze het oppakt. Succes!

Klinkt heel logisch eigenlijk als zij het zo uitlegt.

Het lijkt me een goede gt.

Ik geloof zeker dat jullie hiermee eruit gaan komen met Daisy.

Superveel succes, gaat goed komen Jaimie

Volgens mij was het goed dat de g.t. langskwam.

Je weet nu meer en huiswerk gekregen.

Jullie allen succes met elkaar,het komt vast goed!

Fijn dat er meer duidelijkheid is, nu kunnen jullie weer aan de slag

je doet het top hoor, jaimie! 

Die geluiden, blaffen en soort van grommen, doet Gijs ook wel eens 

wij moeten er altijd heel hard om lachen

maar dat is natuurlijk wel een andere situatie dan bij jou :) 

Uiteindelijk geeft hij ook op en dan gaat hij liggen met een diepe zucht, haha 

Het intresseerde mij ook enorm wat de gt van Daisy zou vinden, het kan werken zo,

zelf zou ik gezien Daisy haar achtergrond nog wat meer tips verwacht hebben over hoe die aanvallen van op een negatieve manier aandacht vragen te voorkomen, ik zie dit helemaal niet als dat ze een regelteef is zoals ik ergens lees, eerder pure frustratie door niet met een situatie om te kunnen gaan. Ook al hoe ze de gt begroet heeft, vind ik erg onzeker overkomen, veel te veel geforceerd om aandacht vragen. In mijn ogen doet een hond als Daisy dit omdat ze nog helemaal niet zeker is over haar situatie en bevestiging zoekt en gerustgesteld wil worden.

Als tip had ik me voor kunnen stellen dat bijvoorbeeld door een rustig vast schema, met nog niet te veel prikkels, op vaste tijden een denkspelletje, etc. zodat ze aan de routine haar houvast gaat vinden en jullie elkaar steeds beter leren kennen en die aanvallen steeds minder en op de duur niet meer voorkomen.

Op de manier van de gt is er in mijn ogen alleen een symptoomoplossing gegeven en werk je andersom. (maar wie ben ik...in elk geval geen gt en is ook alleen maar meedenken en in geen geval de gt afkraken hoor, die weet het vast beter)

Succes in elk geval, ik hoop dat Daisy wat rust en vertrouwen in haar koppie krijgt.

Gefeliciteerd, je hebt een redelijk unieke hond. Niet eentje van het standaard gedrag of de standaard aanpak.

Ik heb er hier ook zo een waarbij een trainer met veel ervaring na maanden zei "dit heb ik nog nooit meegemaakt". Dat betekent niet dat het nooit goed komt - Dobby loopt nu ook veel meer ontspannen buiten, alleen los naast water moet ik vermijden.

Het kan dan dus alleen zijn dat HP adviezen totaal nutteloos worden, omdat men vaak hamert op dingen die bij jou hond net niet zo zijn. Ja, er is dus een signaal bij Daisy, maar dus zéker niet wegkijken, tongelen of iets anders wat ongemak kan aangeven. Integendeel dus.

Voordeel is dat de oplettende lezer ook weer wat kan opsteken van jouw posts.

Ik moest trouwens wel lachen om je omschrijving. Kijk mij eens uitdagen! Grom, grom, spelen! Nee? Hmmm, wat nu? *gaat liggen staren* *nee? HAP!* Het komt zo over als een hond die snode plannen ligt uit te broeden tijdens het staren.