Afleiden zou ik vervangen door steunen en begeleiden. Het is jammer dat de instructeur van behendigheid deze gelegenheid niet aangrijpt om jou te ondersteunen hiermee aan de slag te gaan en je zelfs adviseert het te negeren. Door te negeren geef je eigenlijk aan dat ze het zelf maar moet oplossen en aangezien ze ook voor steun niet op jou hoeft te reken zal ze overgaan op datgene wat haar angst haar ingeeft ... vluchten.
Ik snap Dirk z'n reactie goed. Want als het slaagt sla je je meerdere vliegen in een klap. Angst moet je niet negeren. Je hond geeft duidelijk aan je steun nodig te hebben en dit zou ik ook zeker bieden. Door steun en veiligheid zal angst sneller afnemen. Maar daarmee alleen ben je er nog niet. Door op die afstand die de hond nodig heeft, het geklapper is er nog wel maar blokkeert haar nog niet, ga je er aan werken om een positieve associatie te koppelen aan de nu nog beangstigende prikkel (de klappertjes).
Je neemt iets waar jouw hond een goed gevoel van krijgt. Dat kan bv iets heel bijzonder lekkers zijn. Dat neem je in grote hoeveelheden mee en op de juiste afstand, waarin ze nog niet in totale paniek zit geef je haar dit lekkers in overvloed zonder dat ze er iets voor hoeft te doen, ze hoeft alleen maar te kauwen en te kauwen totdat ze helemaal happy is met het kauwen. Het geeft een positief gevoel, het kalmeert en als de opzet slaagt koppelt ze steeds meer dat fijne gevoel aan het geluid van de klappertjes waardoor je als het ware de negatieve associatie overschrijft. Het pavlov effect, ken je dat? Als je hond niet voergevoelig is, maar wel een heel favoriete speelbezigheid heeft met jou dan ga je op de juiste afstand samen dat spel doen. Ook dat geeft weer een goed en positief gevoel en kalmeert. En dat terwijl in de verte op de achtergrond de klappertjes klapperen. Zij moet dat fijne positieve gevoel gaan koppelen aan de klappertjes.
Ben je op een te korte afstand en raakt ze in paniek dan steun je haar. Til haar op, of als te zwaar is steun haar
en neem haar mee uit die situatie, afstand nemen van de bron van angst. Op de afstand die ze nog wel kan handelen ga je aan de slag met het pavlov-ritueel. Lekkertjes of spel. Strooi het lekkers rondom jullie en laat haar snuffelend (kalmerend) vinden en kauwen of laat haar in beweging komen dmv leuk positief spel.
Bovenstaande blijf je consequent herhalen totdat je merkt dat je de afstand tot de klappertjes kunt verkleinen. En zo ga je op haar tempo steeds een stapje dichterbij totdat ze uiteindelijk kan dealen met de gewone behendigheid situatie.
Dit is uiteraard niet in een sessie gedaan. Wil niet te snel. Je zult gaan merken dat ze meer je steun gaat zoeken (is juist heel positief) omdat ze nu weet dat ze die van je nodig heeft en ook krijgt en dat ze nu ook zich tot jouw wend om samen dat spel te doen of lekkertjes eten. Ook helemaal prima, het is een duidelijk signaal dat je op de goede weg bent. Dit kun je op termijn als de angst plaats gemaakt heeft voor meer comfort weer geleidelijk afbouwen. Je leert haar er zelf mee omgaan.
Helaas betekent dat wat betreft behendigheid even onderbroken trainingen. Maar die worden nu ook al onderbroken door haar angst die haar blokkeert een normale behendigheidstraining te doen. Het voordeel is dat jullie beiden straks winst halen uit jullie vertrouwensband, je hond weer gewoon kan trainen en ook met oud en nieuw minder last heeft en/of makkelijk trainbaar is.
Succes
ben benieuwd