" Ik heb geen idee wat het is.
Ik heb lange wandelingen geprobeerd, korte wandelingen , saaie wandelingen ,heel veel wandelingen en zelfs helemaal geen wandelingen.
Het lijkt misschien veel op elkaar als ik het zo opnoem maar ik heb echt gekeken naar haar gedrag aan de hand van de wandelingen.
En het maakt niet uit hoeveel of weinig of lang je wandeld ze blijft aandacht eisen. "
Wat jij zegt komt mij heel bekend voor.
Hummie was zooo ontzettend druk. Energie voor 10. Hij kon gerust na 3 uur gelopen te hebben, na de laatste wandeling van anderhalf uur nog 2 uur buiten spelen met andere hond met gemak, eenmaal thuis nog geen rust. Ook ik zag geen verschil met niet nog bij iemand op bezoek, of met andere honden spelen, of korter wandelen.
Ik weet nog een keer in de zomer, slecht weer ik wilde een filmpje kijken. Wat echt onmogelijk was. Hij bleef aan mijn kleding trekken, happen in mij. Als hij s'ochtends wakker was, was dit ook het geval. Tot het moment dat we na buiten gingen.
Hersenwerk etc hielp daar ook niet voldoende bij.
Wat bij mij ook wel eens tot de nodige frustratie heeft geleid.
Dit is inmiddels erg afgenomen. Het is nog een actieve hond die echt zijn wandelingen en uitlaatklep nodig heeft. Hier wordt dus ook gemiddeld 2,5 tot 3 uur per dag gelopen. Binnen is hij een stuk rustiger geworden, speelt nog wel, komt ook nog om knuffel vragen. Maar niet meer dat overactieve.
Ik heb altijd beetje gedacht dat hij toen pas het leven leerde kennen, een nieuw leven wat heel erg leuk was, maar ook nieuwe spannende dingen. Spelen kon hij niet, wandelen kon hij niet. Helemaal niets. Soms overdreven blij, leerde zichzelf kennen.
Dat is mijn persoonlijke interpretatie hoor, kan best anders liggen.
Maar om nu echt te kunnen zeggen, dit heeft geholpen? Vooral het naast me neerleggen. Wandelen etc aanpassen had geen zin, dus dat zijn we mooi blijven doen. Het de tijd gunnen, en geleidelijk aan is het afgenomen.
Tijdens een wandeling met de roedel kon hij ook blijven spelen. Nu als we op bezoek zijn bij zijn beste vriendinnetje is het vaak andersom. Wilt hij na de wandeling best even spelen, maar erna ook lekker slapen.
Ik denk dat wat in jij zegt best eens veel kan inzitten. Ook het ongeduldige het wachten, is hier nog steeds wel een puntje.
Persoonlijk zou ik de wandelingen ook blijven lopen. Zo ervaart ze immers dat het leuk bij jullie is, zeker omdat je merkt dat er geen verschil is met een korte of lange wandeling.
Edit:
Na het wandelen en erna eten, is hij hier meestal nog even druk. Het blije, lekker gelopen en buikje vol. Speelt nog even en gaat dan een dutje doen.
Hier werd tijdens wandeling (vooral tijdens los lopen) ook echt even ontlaad, positief. Rennen rennen en rennen. Nu is dat ook gematigd, actieve hond dus hij rent altijd wel. Maar heeft hij geen zin om te spelen doet hij dat niet, heeft hij er wel zin in dan wel.