" Maarja. Ze is ons Tessje Overdag gaat ze nu naar buiten op de meest rustige momenten van de dag (hier heb ik nu gelukkig even wat invloed op aangezien ik nu thuis zit met burn-out)en heeft ze alle ruimte, en s'avonds gaan we nog altijd een kort stukje lopen achter op het pad. We lopen nu voortaan al een heel klein stukje verder dan toen we begonnen, bedenkend dat wandelen heel lang uberhaupt geen optie is geweest, is dit geweldig! Ze plast voortaan standaard tijdens het wandelen (yes!!!) en ze heeft zelfs al 2x gepoept, dus ze durft deze rust te nemen Ze krijgt in ieder geval genoeg beweging, maar ik had haar dit graag op een andere manier gegeven. Mantrailen bijv. vond ze prachtig, maar was door de meest simpele omstandigheden eromheen (autorit, fietsers/joggers/paarden in het bos etc) niet meer te realiseren, het was voor haar en ons een uitputtingsslag. Maar wie weet, als dit zo doorzet, is dit nog een keertje een optie!
weinig activiteiten dus :( "
Ik weet niet op wat mensen hun ...
Commentaar
Oordeel
Vooroordeel
Veroordeling
Advies......
baseren. Toch wordt er in de "hondenwereld" heel wat advies gegeven.
Eén van de items dat steeds terug komt is, activiteiten voor en met de hond.
Ik vind eigenlijk nooit terug vanwaar dit advies komt (op wat dit is gebaseerd)? en waarom mensen denken dat dit de oplossing is.
Een vaag vermoeden doet me in de richting van Ceaser M denken.
Ergens, heerst er bij veel mensen de mening dat men van de hond een kilometervreter moet maken. Anders is hij niet moe genoeg, gaat vervelend doen, slopen, is lastig......
Besef dan wel dat een hond
1) op zich al een beter uithoudingsvermogen en conditie heeft dan de gemiddelde mens
2) door met de hond, grote en lange afstanden af te leggen is het enige wat men bereikt, dat uithoudingsvermogen/conditie NOG beter worden.
Door dit te doen ga je alleen maar meer adrenaline in de hond zijn aderen gieten. Zeker als er tijdens de wandeling dan nog met van alles gegooit wordt waar de hond als een gek moet achter rennen.
Dat rennen zien wij als mens als enthousiasme. In werkelijkheid zet je als mens een proces in het lichaam van de hond in gang, waardoor hij alleen maar opgefokt geraakt. Aangezien je hierdoor zijn prooidrift activeert. Dus ipv de hond rustig te maken of te krijgen, zorg je ervoor dat er heel wat andere stoffen in zijn lichaam aangemaakt worden. En die nu net niet voor rust zorgen, integendeel.
Dit is dus een zeer goed voorbeeld van antropomorfisme, oftewel vermenselijking.
Wij zien een bepaald gedrag bij de hond en interpreteren dit (om bij het voorbeeld te blijven) als enthousiasme. Terwijl dit in realiteit een soort stress situatie is, door de stoffen die vrij komen.
Goh gaat de hond dood van achter een balletje te rennen?
Het antwoord is hier vrij eenvoudig, neen de hond gaat daar niet van dood. Tenzij de hond een medische afwijking heeft.
Maar wat je wel doet met hoe meer onjuiste activiteit, hoe meer kans er bestaat dat je van de hond een adrenaline junkie maakt.
O.a. herders die onder de groep veedrijvers vallen. Zijn honden die op zich al heel snel op te jutten zijn. Ze worden ook zo specifiek gefokt. Omdat ze anders niet zouden reageren op dat soort van prikkels. Je kan daar makkelijk stress konijnen van maken. En als je niet oppast, krijg je al snel een piepende, jankende op hol geslagen pingpongbal ipv een hond.
Doe dit bij een herdersoort die tot de groep van molossers hoort en die bekijken je: "denkt het niet. Als je dat balletje wil, ren er dan maar zelf achter".Die drijven ook geen kuddes. Zij bewaken ze. Dat is het verschil.
Een opgefokte hond is zowel voor de eigenaar maar ook voor de hond niet leuk meer is. Integendeel.
Er is niets mis mee om met de hond buiten te komen en hem beweging te geven. Maar dan wel op een manier dat de hond er iets aan heeft. Er is geen enkel hond die van nature uit 10 km aan één stuk gaat rennen. Dit is enkel omdat de hond zo door de mens gestuurd wordt.