Terug van weggeweest: extreme herder, ik weet het even niet meer

" Bedankt Rianne en anderen, dit doet me goed...

Ik ben ook bang voor de neveneffecten...wat doet Clomicalm precies met je hond, is het schadelijk, is daar al iets van bekend?

Ben zelf totaal niet van de medicijnen, heb altijd het gevoel dat ik de oorzaak moet aanpakken, ook als het om mezelf gaat. Bij Tess had ik dan ook altijd meer met homeopathisch, wanneer kom je op???? het punt dat je inderdaad aan de medicijnen gaat?

Ik vind dat ontzettend moeilijk, medicijnen staan in mijn ogen gelijk aan troep, en troep hoort niet in mijn gezonde dieren Ja, bij mij moet er inderdaad nog een knop om ja, maar wanneer dat gebeurt...als ik mijn verhaal zo terug lees denk ik ook: Sow! Maar voor ons is het al 4 jaar dagelijkse kost, we zijn er bijna voor afgestompt en weten niet beter...behalve dat het zo nu en dan frustraties met zich meebrengt en dat je je schuldig voelt tegenover je lieve hond...vanuit dat oogpunt kijk ik dus ook richting medicatie, ik gun haar zoveel meer dan dit "

Annika (Cookie&Tess)

Mijn antwoord is eerlijk. Het is pittige medicatie en heeft impact op organen als leven en nieren. En ja, dit kan dus inderdaad een levensverkortend effect hebben. Bij Jip is al een lichte verhoging van leverwaarden in de urine merkbaar. Urine wordt halfjaarlijks gecontroleerd en op basis daarvan eventueel bloedonderzoek. Normaliter wordt clomjcalm tijdelijk ingezet en dat betekent dat die impact milder is en weer afneemt bij staken.

Maar ga je ook eens inlezen wat langdurige stress doet met een lichaam. Dat rijtje is heel wat langer en ook levensverkortend. Hoewel je nergens garanties bij krijgt.

Mijn overweging om toch door te gaan met de clomicalm is dat ik zie en ervaar wat het voor Jip doet. Er waren twee opties. Mogelijk korter leven met clomicalm, maar wel met toename van welzijn. Of staken met clomucalm, mogelijk verkort leven en zeker kwalitatief minder goed leven door de stress.

En dat zeg ik met mij  ervaring van nu. Een jaar geleden stond ik erin met dezelfde gevoelens als jij nu hebt.

Toen Dobby jong was, wou de dierenarts me doorsturen naar Utrecht. Daar zit bij de faculteit dierengeneeskunde ook een onderdeel voor "gedrag". En dan moet je meer denken aan gedragsproblemen door bijvoorbeeld ADHD. Ze geven dan wel Ritalin aan je hond. Dan meten ze bijv. de hartslag en als die op de Ritalin reageert, dan is het mogelijk dat de hond inderdaad ADHD heeft.

En anders zou ik inderdaad gaan kijken naar ondersteuning met medicatie. Dat zou misschien wel schadelijk kunnen zijn voor het lichaam, maar aan de andere kant is ernstige stress dat ook. En dan is wat relaxter leven mét medicatie denk ik wat prettiger voor de hond.

Sommige honden, sommige problemen zijn gewoon niet trainbaar. Even een cursusje volgen is zo lekker makkelijk roepen, maar in sommige gevallen slaat dat zo totaal de plank mis - ik kan me je frustratie daarmee heel goed voorstellen.

 Ik had zelf ook veel nodig om net die 'grens' over te gaan.

Dus ik snap je helemaal.

Ik begrijp dat je na deze strijd een topic opend.

En ik hoop echt dat de gouden tip er voor je bij zit.

Of je wellicht over een streep heen trekt die je voor jezelf hebt opgezet

Ik lees bij herhaling je twijfel over chemische troep in je gezonde hond stoppen. Een hond die dagelijks met chronische stress leeft is geen gezonde hond. Stress heeft heel veel impact op het fysiek, zichtbaar en onzichtbaar (wat pas aan het (voortijdige) einde van de rit blijkt).

Een gezonde hond is een hond die mentaal en fysiek in balans is. Onbalans is per definitie ongezond.

Als die wel goed op de thundershirt reageerd.
Heb je je T-toutsh geprobeerd?

http://www.ttouch.com/

Er is ook een nederlands boek.

Teambuilding met je hond

ISBN 978-90-5210-740-0

Hiermee maseer je de stress uit je hond.

Verder ook een flinke lading magnesium.

Bij stress brand je gigantisch veel hiervan in zeer korte tijd.

Meditatiemuziek:

Werkt niet alleen goed voor mensen, maar dieren hebben er ook rust van.
Pluk wat van youtube af, zet het op een MP3 of cd en kijken wat er gebeurd.

Pak er diverse en kijk waar je hond het beste op reageerd.

Zelfs muziek van Mozart kan goed helpen.

Ik hoop dat je iets kan vinden waar je hond alsnog rustig van word.

" Ik lees bij herhaling je twijfel over chemische troep in je gezonde hond stoppen. Een hond die dagelijks met chronische stress leeft is geen gezonde hond. Stress heeft heel veel impact op het fysiek, zichtbaar en onzichtbaar (wat pas aan het (voortijdige) einde van de rit blijkt).
 
Een gezonde hond is een hond die mentaal en fysiek in balans is. Onbalans is per definitie ongezond. "

Petra, *Lily Jane* & Jip

 Dit zat ik net te denken,ben daar ook helemaal mee eens.

Misschien toch eens denken aan medicatie vermits je al het andere al hebt gehad.

Tenslotte moeten mensen soms ook noodgedwongen aan de medicatie als het niet anders kan.

Soms heb je niet veel keuze al zou je het wel anders willen.

Heel veel moed! Dit lijkt me helemaal niet makkelijk allemaal.

whu?? kan een hond ook autisme  hebben?

Nog nooit van gehoord.

sorry voor de off topic tussendoor

Hee Annika! 

Wat een heftig verhaal zo met Tess, kan me voorstellen dat het je hart breekt. Zelf ook veel achter de rug met Faya maar het gedaan op een manier die jij denk ik niet zo ziet zitten. Werkt ook niet voor iedere hond, voor haar uiteindelijk wel heel goed. 

Ik hoop dat er iets gaat zijn wat dit gedrag naar beneden kan halen of in ieder geval kan verzwakken. Op deze manier is het geen leven en dat is vreselijk.

In ieder geval gewoon heel veel sterkte en succes, wat het ook gaat worden. Vind het stoer dat je niet opgeeft!

Hoe is ze eigenlijk binnenshuis? Je vertelt van haar stress/onrust als je haar in de kennel doet, is ze binnenshuis ook erg onrustig?

De minder positieve methode, de negatieve... Net hoe je het noemen wilt haha. Ook pas na dik 2 jaar en vele GT's en onzin later hoor. 

Ik merkte dat het gewoon echt 0,0 uithaalde uiteindelijk allemaal. Ging het op het ene vlak iets beter (wat nog steeds eigenlijk slecht was) dan verergerde het wel weer op een ander vlak. Soms bleef het ook stabiel maar ja ook stabiel was slecht. En toen was ik er eigenlijk wel pan klaar mee. Sommige dingen wel samen met een trainer gedaan maar merendeel gewoon met z'n tweetjes. Alleen helemaal anders dan we gewend waren. 

Op de juiste woorden komen is wel eens lastig dus ik omschrijf het maar zo... Bij stress zijn we altijd geneigd het onbewoonde tropische eiland op te zoeken om het zo maar te zeggen. Niets moet, alles mag. Zon, zee, strand... Helemaal zen, prikkelvrij en rustig. Echter is de kans dat wanneer jij daar met je opgefokte hoofd zit het alleen maar erger wordt. Niets om handen, compleet saai en leeg dus tijd om je pas echt druk te gaan maken. Echt gestrest zijn kun je niet zomaar uitzetten, dat moet je lijf langzaam aan verlaten.

Ik heb Faya geen keuze meer gegeven. We doen het zoals ik het zeg en links of rechtsom jij voegt je maar. Rekening houden met wie ze is en haar voorkeuren, natuurlijk. Maar de rest was gewoon klaar. Sport als uitlaatklep en verder niks geen gek gedrag meer. Na dat 2 jaar lief aan haar proberen duidelijk te maken ging dit al na 2 weken beter. Tuurlijk zal ze altijd haar gebruiksaanwijzing houden maar het is geen gevaarlijke zenuwlijer meer. En dat was ook de bedoeling.

Even een vraagje tussendoor ( sorry als ik het gemist heb. ) 

maar is dit gedrag al vanaf dat je haar hebt? 

vanaf puppy af aan al , of later ontstaan?

Doe je ook activiteiten met haar? Of gaat dat niet? wel gedaan? 

Fijne uitgebreide reactie. Minder prikkels lijkt dus wel te werken (bijkeuken), evenals het 'dekentje' familie om haar heen s'avonds. De rust van jullie rust, zeg maar. Hoe was ze in haar puppentijd qua rust/activiteit/nervositeit. Wat hebben diverse gt's eigenlijk gezegd over Tess en haar nerveuze vicieuze cirkel?

Maar dat is het dus niet. Je geduld verliezen is iets anders dan iets structureel anders aanpakken. 

Tuurlijk weekt zoiets niet, dat is ook niet wat ik er mee bedoel. In dit proces heb ik Faya 1 keer hard moeten aanpakken op heel extreem gedrag maar de rest is heb ik haar helemaal niet verrot gescholden, aan de lijn gerukt of andere zaken. Dat is namelijk je doel vreselijk voorbij gaan. Ik wilde ontspanning, geen extra frustratie en wantrouwen.

Nu ik lees dat het van pups af aan is, denk ik toch niet aan ADHD maar eerder regelrecht autisme. En ja, dat bestaat ook bij honden. Dat is een neurologische aandoening, en ook bij honden niet een 'makkelijke uitweg'. Ik ken een hond met autisme van een ander forum, ik zou je met het baasje in contact kunnen brengen als je wilt?

Autisme bij een hond...

Ik kan het me eerlijk gezegt niet voorstellen.

Jammer van het mantrailen, lijkt me super. Kan hier ook niet hoor, net als overige activiteiten. Er zijn zoveel leuke workshops om te doen, maar helaas. Ik heb bij Jip er therapeutisch de max uitgehaald toen ik pas overging op clomicalm. Vandaar dat ik toch wat doorvraag. Ik heb gemerkt dat er bij Jip naast zijn socialisatieproblematiek ook echt iets tussen de oren een beetje anders gaat wat het leven in een onvoorspelbare oncontroleerbare wereld voor hem erg lastig maakt.

Als ik de problemen van Jip beschrijf wordt er ook met regelmaat autisme geopperd. Ik wil er niet zomaar een stempel op plakken, maar veel gedrag en emotie doet daar inderdaad wel aan denken maar maakt het nog niet autistisch. Veel in mijn omgang, begeleiding en sturing haal ik wel uit mijn ervaring van omgaan met kinderen met autisme.

Ik kan me in elk geval vanuit ervaring inleven in je situatie. Het is niet makkelijk.