" Sorry voor de enorme offtopic.. Voel me nu een tikke schuldig.
Frusterende cursus vanwege het feit dat ik een persoon ben die graag positief benaderd wilt worden. Ook binnen groepsverband als ik met een opdracht bezig ben (zo dus ook bij de cursus). Tijdens de cursus er geen enkel complimentje of ik iets goed doe, waardoor ik zelf enorm onzeker raak of het daadwerkelijk goed gaat (het is mijn eerste hond). En kan dan zelf heel slecht zien of ik voldoende vordering maak. Ik ben wel elke dag met haar bezig met oefeningen doen voor de cursus, en steeds herhalen... Dan weet ik het op een gegeven moment niet zo goed meer. En dan vallen de opmerkingen die er gemaakt worden als "Tja het is een herder he" en "goh ja dat verbaast me niet" best wel even vervelend voor mezelf in combinatie met de dingen die op dat moment gebeuren. Van binnen knap ik dan, en dat merk Indy ook en reageert daar heel sterk op in de vorm van aandacht bij me zoeken of het van zich afblaffen.
Met dat soort onzekere 'opwellingen' tijdens het cursus uurtje is het soms erg lastig om ook direct en consequent naar indy te blijven. omdat ik dan zelf ook slecht in mijn vel zit.
Het was vandaag een echte druppel die de emmer deed overlopen. (Inmiddels les 3 van de cursus.)
"
Die opmerking van de trainer slaat echt nergens op. Juist herders worden veelal getraind tot werkhond, zijn juist baasgericht en daardoor ook goed "af te richten" Ook erg onprofessioneel van een trainer.
Jou gevoel snap ik, heb ik zelf ook heel lang gehad. Juist onzeker worden door anderen, niet meer weten wat voor en achter was. (Hummie was zeer angstig, compleet andere wereld waar ik heel erg zoekende in was. En waar ik dus erg onzeker van werd)
En weetje wanneer ik stappen ging maken? Toen ik het losliet... We zien wel, we doen ons best en kijken wel waar we stranden. De druk ervan af. Vooral het even leuk hebben samen. Vanaf dat moment zijn we stappen gaan maken, en maken we nog steeds. En bij sommige mensen komt die onzekerheid nog wel eens om de hoek kijken. Ik probeer dan terug te denken wat we al bereikt hebben zodat het weer naar de achtergrond zakt.
Probeer het eens, het geeft jezelf zoveel meer rust. En aag, laat die anderen lekker praten. Jij weet wat goed is voor je hond. Alles hoeft niet meteen uitstekend. Je doet cursus om te trainen, te werken aan je band en ook om het leuk te hebben. Verlies dat doel niet uit het oog! Kijk naar wat je bereikt hebt. Geloof me, het helpt echt! En Indy zal nu ook jou houding en gevoel voelen, dat gebeurde hier ook. Als we andere hond zagen kreeg ik al het beeld, ohne daar gaan we weer. Nu met het positieve beeld als we niet te dicht naderen gaat het zonder uitvallen. Puur jou gevoel. Dus uiteindelijk helpt Indy het alleen maar!
Als je geen goed gevoel hebt bij de cursus zou ik stoppen. Op zoek gaan naar een goede andere, of even een tussenpose. Ik ben ook gestopt met cursus (en alles al betaald dat na 3 lessen) merkte dat Hummie niet goed reageerde, en ik werd er zelf ook alleen maar gefrustreerd van.