Vandaag bij DA geweest. Hummie heeft nogal een rugzakje, zo fijn hoe de DA met hem omging. Alle tijd, op de grond, met snoepjes. Ooit in het begin moest hij een snoetje om ivm bijten. Toen bij deze DA geweest, en die schat hem helemaal goed in. Geen snoetje meer om.
Heeft pootjes nagekeken, inenting tegen weil gehad en anaalklieren nagekeken. Kennelhoest niet, zou ze al het opgebouwde vertrouwen kwijt zijn en volgens haar vergelijkbaar met griepsspuit bij mensen.
Nog over de trimmer gehad. Hummie moet naar de trimmer omdat ik hem in het begin niet kon aanraken, laat staan borstelen. Heeft enorme klitten in zijn oren. Ik vroeg haar of het verstandig was hem iets te geven zodat hij wat rustiger is. Haar advies was om dit te doen, als hij wat rustiger is zou het voor hem veel prettiger zijn, een minder vervelende ervaring.
Nu heeft ze vetranquil voorgeschreven. Ik op google gekeken en schrok me kapot. Het middel waar gewaarschuwd wordt, omdat ze lichamelijk verdoofd zijn maar geestelijk alles meekrijgen en niet kunnen reageren. Iets wat zelfs zeer traumatisch kan zijn voor een hond. In het geval met Hummie en zijn angst weet ik dat dus bijna zeker.
Het laatste wat ik wil. Ik had alle vertrouwen in de arts, de omgang met Hummie en hoe ze keek naar wat het beste voor hem was.
Graag jullie mening. Überhaupt wat geven? (denk zelf wel beter voor hem..) en wat is dan wel het juiste middel? Baschbloesem is al gebruikt hier maar werkt niet voldoende.


Reageren


, Hummie is nogal een apart geval soms, haha. 

