" Iets anders wat ik toch graag wil benoemen... wees zelf niet te voorzichtig mbt Hummie's angst en uit onzekerheid hem nog meer te schaden (uiteraard wel alert op veiligheid ivm eventueel happen). De valkuil van een baas van angsthaas met rugzak is te snel zijden handschoentjes aantrekken en aanhouden. En juist dat kan een averechts effect hebben. Doortastendheid en controle is echt van wezelijk belang voor zijn gevoel van veiligheid. Want als jij aarzelt, te voorzichtig bent of twijfelt trigger je zijn angst.
Dat begint dus in deze ook al met heel duidelijk regie nemen over behandelplan/plan van aanpak, dus ook medicatie. En daarbij ook tijdens de behandeling voortdurend regie in afstemming met da of trimmer. Jij moet gevoel van zekerheid en controle hebben anders kun je nooit de steun en leiding bieden die noodzakelijk is. En dit geeft veel meer vertrouwen dan een 'even doorpakken' afbreuk doet aan zijn toch al wantrouwen. Jij bent zijn baken, zorg dat hij op jou kan bouwen en hij zal jou vertrouwen. "
In bovenstaand stuk heb je gelijk Petra. Die fout heb ik in het begin zeker weten vaker gemaakt. Daar ben ik mij bewust van. En nu? Ja, soms denk ik dat ik dat soms nog doe. Maar soms ga ik ook een stap te snel/te ver voor Hummie. Is een constante afweging, waar ik wel heel bewust mee bezig ben. Dit wel zoveel mogelijk afstemmend op Hummie en zijn kunnen.
Ik zal onderstaand even een stukje geschiedenis beschrijven van Hummie, zo heb jij een completer beeld. In ander bericht sprak je over cloclaim (wat bij jou Jip zeker goed helpt, en een goede keus is) maar in het geval van Hummie is hier geen sprake van.
Misschien omschrijf ik de zaken ook niet concreet genoeg.
Hummie is nu ongeveer 1 jaar bij mij. Toen hij hier kwam, een angstig hoopje ellende. Echt voor alles bang waar je maar bang voor kon zijn. Verstopte zich in kleine holletjes zoals nachtkastjes. Ik hoefde maar te bewegen en hij ging snel uit de buurt. Totaal geen vertrouwen in mensen, andere dieren of zichzelf. Was niet benaderbaar met lekkers, of wat dan ook. Hebben hem ook echt moeten vangen, wat voor hem een verschrikkelijke ervaring was. Bij het halsbandje af doen beet hij ook flink, door. Denk 2 maanden erna nog een bijtincident geweest met een bijtwond.
En ik? Heel eerlijk, ik had dit nog nooit gezien... een hond die zo was. Qua dat heb ik zoveel geleerd het afgelopen jaar (en ga ik ook nog bijleren) Maar ik wilde hier voor 200% voor gaan, en dat hebben we gedaan samen. Als ik terugkijk op een jaar ben ik eigenlijk zeer tevreden. In het begin gedragsdeskundige hier geweest. Daar kwam ook uit dat hij angstagressie heeft/had (die term heb ik er niet zelf opgeplakt)
We hebben flink getraind samen. MIj heeft hij eigenlijk in een redelijk korte tijd leren vertrouwen. Dat heb ik opgebouwd, maar sommige momenten hem letterlijk doorheen moeten slepen omdat dit niet trainbaar was in het begin (zoals aan de riem buiten lopen, moest eerst ervaren dat het leuk en oke was)
In een jaar tijd kan hij met andere honden omgaan (dit was in het begin zeker niet het geval, viel zeer frequent uit. Dit doet hij soms nog aan de riem, los zeer incidenteel) Hij vertrouwd mij. HUS/andere oppassen aan huis heeft hij geleerd mee te gaan wandelen. In het begin was dit ook grommen, angstplassen en verstoppen. In huis gromde hij veel, en schrok veel grommend en blaffend wakker. Dit is helemaal eruit. De eerste periode heeft hij letterlijk in de overleefstand gezeten. Erna werd hij te druk in zijn koppie. Nu is hij binnenshuis rustiger, kan al een langer lijntje aan met mij (Hij slaapt op bed, als ik even ging plassen ging hij meteen mee) Hangt zeker nog heel erg aan mij, hebben ook een bijzondere band maar hier zit zeker voortgang in.
In een jaar tijd is Hummie echt 300% een andere hond geworden, compleet anders. Altijd vrolijk, lief. Gek op wandelen. Vaak verbaasd hij me positief, maakt die nog meer stappen.
Toch zit er nog een beetje angstagressie. Laatst was hier bezoek, ik moest even een kabeltje uittrekken. Bezoek staat op (normaal zie ik dit, en handel ik hierna en hij grijpt zo naar de elleboog. Gelukkig geen schade, was even vast en meteen los.) Waarschijnlijk lag hij te slapen, en is geschrokken. Ik denk dat de kans klein is, dat hij echt bijt bij de trimmer. Ik zit dicht bij hem, hij vetrouwd mij en ik begeleid hem erdoor. Bovengenoemde situatie is pakweg 2 weken geleden. Geeft voor mij wel aan dat er nog een bepaalde angstagressiez zit, waar ik in het geval van bezoek aan trimmer zeker goed rekening mee moet houden.
Zaak is nu dat hij andere mensen hopelijk ooit meer vertrouwd. Daar zit de grootste angst nog. Maar bij bv Janine gaat het goed, supergoed totaal geen problemen daar. Dus stelt zich wel duidelijk voor haar open.
Als ik kijk hoe hij een jaar terug op mensen reageerde, en nu zit daar echt een stijgende lijn in. Ik hoop die lijn dan ook door te kunnen zetten samen, maar dat moet op het tempo van Hummie. Soms zie ik hem aanstalten maken bij een vrouw die vaker met de roedel mee wandelt. Maar je ziet ook dat hij letterlijk de grens niet overdurft.
Gedrag naar vreemden uit zich vooral in wegblaffen, mensen zien dat vaak als "oh wat een brutale" maar dat is echt onzekerheid gecombineerd met een stuk angst. Ook kan hij met weggaan en aankomen wandelgebied, of ergens op bezoek nog ontzettend druk reageren TE enthousiast wat ook stress oplevert. Uitvallen aan de riem moet ook nog aan gewerkt worden. Maar dat zijn zaken die iedere hondeneigenaar wel tegenkomt.
Zoals je leest laat Hummie een hele grote groei zien in een jaar. En nog steeds groeit hij, en heeft zich voor veel zaken opengesteld. De tijd zal het leren, maar vertrouwen erin heb ik zeker.
In dat opzicht lijkt Hummie totaal niet op jou Jip. Hummie is wel toegankelijk, laat echt grote stappen vooruit zien. Wat ik wel herken in Jip zijn zaken waar wij in het begin tegen aanliepen, of wat hij in het begin liet zien. En zijn "angstagressie" is nog licht aanwezig.
3 doggies
)
Ik hoop dat het een beetje duidelijk is nu. Soms moeilijk een verhaal van een jaar, ontwikkeling en gedrag juist te beschrijven. Soms heb ik het idee dat het beeld erger is dan wat Hummie daadwerkelijk laat zien
Veel geinvesteerd in inbouwen van routine'klussen' en rituelen (alles altijd op dezelfde manier, zelfde volgorde) inclusief introductie materialen en 'vertellen' wat ik (of da of osteopaat) ga(at) doen. Dat gaat oke, mits er niet al een overload error in z'n kop is.
't zijn allemaal eigenheimers, stuk voor stuk.
Het is een uitdaging en wat mij betreft een mega mirror waar ik veel door leer.
Steeds meer nuttige bagage in je pakketje knowhow special skills 
