Hallo iedereen,
Na lang weggeweest hoop ik dat jullie me weer even willen helpen.. :)
Mijn lieve Laika, nu alweer bijna 13 jaar zit weer niet lekker in haar velletje.
Vorig jaar heeft ze ons heel erg laten schrikken, ineens heel erg ziek geworden, bleek een ontsteking aan haar alvleesklier te zijn. Dat ging beter.
Maar nu heeft ze weer last. Eerst hevige diarree (aanleiding denk ik is het geven van smuldier), daarna steeds 's nachts in huis plassen. Gal spugen. En heel erg schrikachtig. Geeft ook duidelijk pijn aan en is erg gespannen, dit is al een tijdje aan de gang en wordt steeds erger. Ze lijkt ook in de war. Wil constant bij je liggen, maar ze heeft ook pijn dus steeds als je beweegt of gaat verzitten schrikt ze heel erg. Ze vindt haar rust niet. Verder wordt ze ook een beetje dovig en heeft ze aan 1 oogje beginnende staar dus dat werkt allemaal niet mee. Ze krijgt dagelijks pijnstillers voor artrose.
Dierenarts heeft nu ook morfine/tramadol pijnstillers meegegeven omdat zij aan 2 dingen dacht, alvleesklierontsteking of blaasgruis, alleen de symptomen zijn niet helemaal duidelijk.
Als ze goed reageert op deze pijnstillers is het waarschijnlijk dat haar alvleesklier weer aan het opspelen is. Bloedonderzoek kan duidelijkheid geven. Hier is weinig aan te doen verder.
Als ze niet (helemaal) goed reageert op deze pijnstiller, dus nog steeds pijn aangeeft, dan denkt ze aan blaasgruis. Een echo is dan nodig om dit uit te sluiten.
Zoals ik haar nu zie denk ik blaasgruis, omdat ze nog steeds pijn heeft, terwijl ze echt stoned lijkt (sneu). Maar ze geeft geen pijn aan bij het plassen, en ze plast ook niet kleine beetjes. Ze plast wel wat vaker. Maar dat is ook het enige, en had ik al afgedaan als ouderdomskwaaltje.
Maar dus toch pijn ondanks tramadol... Wel heel wisselend. de ene keer mag ik wel aan haar buik zitten, andere keer niet. Het is dus geen pijn van gewrichten, maar echt puur inwendig.
Herkent iemand deze symptomen? Want dit is al de 3e dierenarts die ik geraadpleegd heb afgelopen jaar (oude dierenarts, specialist in kliniek in a'dam en nieuwe dierenarts). Een gastroscopie is gedaan (inwendig in de maag en darmen kijken). Echo en bloedonderzoek zijn vorig jaar ook al gedaan. Daar was alleen de verhoogde waarde van de alvleesklier uitgekomen. Ook verschillende pijnstillers geprobeerd. Het blijft giswerk, dierenarts(en) weet het ook niet zo goed. Ik wil met alle liefde die testen doen, maar het is gewoon natte vingerwerk heb ik het idee.
Vorig jaar ben ik eerlijk gezegd niet echt verder gegaan in de alternatieve circuits, omdat het beter ging met Laika, maar nu lijkt me echt verdiepen in het hoe en wat van bijvoorbeeld acupunctuur wel aan de orde. Dus als iemand tips heeft over praktisch hoe en wat met acupunctuur hoor ik dat graag. Ik woon in Katwijk zh. Heb tot nu toe alleen een da in Den Haag gevonden. Is qua afstand goed te doen maar misschien zijn er ook anderen?
En natuurlijk ook andere ideeën/benaderingen!
En hoe moeilijk ook, wanneer is het klaar? Ze is mijn eerste hondje, mijn maatje, mijn alles... ik wil niet zonder haar, maar ik wil haar niet onnodig pijn laten lijden. Ze lijkt nog te genieten van de dagelijkse wandeling, dus zolang als dat gaat denk ik dat we gewoon ons best blijven doen.


Reageren










