Ik noem haar mijn 'gevleugelde vriendje'.. ik zie haar dagelijks.
Een duivenmelker van verderop heeft me verteld dat het een vrouwtje is want ik heb daar geen verstand van.
Maar goed, madame was volgens mij altijd alleen.. ik heb nooit een andere duif in haar buurt gezien. Ik zag dat ze zich vaak mengden onder andere vogels zoals Kauwen. Dan zag ik ze op het dak van de schuur. De Kauwen leken haar aanwezigheid te accepteren.
Tot op een dag... ik haar weer in de tuin zag zitten. Ze stond dicht bij het raam alsof ze zat te wachten. Ik voorzichtig de deur geopend, ze bleef zitten,, zoals altijd. Gereserveerd, maar niet bang!
Maar wat zag ik daar... enkele meters verderop.. nog een duif!
''Ah' heb je een vriendje?'' zei ik meteen.
Ik strooide wat broodkruimels en steeds keerde ze zich naar die andere duif die wat afwachtend vanaf de schutting zat toe te kijken. Het was net was alsof ze zei: ''Kom nou maar joh.. ''
uiteindelijk kwam hij ook.. en pikte te samen de broodkruimels op.
Ze keek ook vaak naar me, die vrouwtjes duif.. het was alsof ze haar nieuwe liefde aan me kwam voorstellen. Ik was er echt door geroerd.. ben er nog steeds van overtuigd dat dit wijfie echt haar partner wilde introduceren bij me.
En daarna.. zaten ze samen op de schutting.. zo lekker tegen elkaar aan, want vogels zijn niet vies van een potje knuffelen met elkaar.
Ik heb het gebeuren aan veel mensen verteld.. de meeste lachen er wat om of vinden het onzin.. ik niet.
Zoiets kan me tot tranen toe bewegen,, zo mooi is dat.
Er is zoveel prachtigs te zien en te ervaren.. maar meestal zijn we er blind voor... "
wat mooi zeg
ja zoiets kan je dag echt maken..heel bijzonder en ontroerend
en wat leuk dat ze een vriendje heeft om tegenaan te schurken![]()


3 doggies
zou het ouderdom zijn, jong dementerend denk ik.






