Hij is gecastreerd, dat hadden we al gedaan.
Hij is naar het gezin toe, en naar bezoek toe, heel vriendelijk. De postbode doet hij ook niks mee :)
Maar....
Ik ben, na dagen huilen, tot een hele moeilijke beslissing gekomen.
En ik zal vast en zeker negatieve reacties krijgen - maar jullie kunnen nooit harder tegen mij zijn, dan zo hard als ik voor mezelf ben...
Ik ruk een stuk van mijn hart eruit hiermee, maar wij zijn gewoon echt niet goed genoeg voor Baloo.
Hij krijgt de uitdaging niet die hij nodig heeft....hij is angstig voor mijn zoontje en vertoont veel tekenen van stress. Ik heb me ontzettend vergist in de combinatie met hond/kinderen....en het beeld van 'gezellig samen wandelen in het bos' is gewoon niet de realiteit.
Mijn zoontje en de hond zijn geen goede combinatie (en dat ligt niet aan de hond). Al een jaar zijn we daar mee bezig en er is niks aan verbetering te zien.
Nu Baloo niet meer los kan, komt hij helemaal niet meer aan zijn beweging, met als gevolg: meer stress in huis en meer agressie buiten.
Baloo IS een schat van een hond!
Hij IS echt een prachtbeest!
Hij houdt van trainen en uitdaging en werken samen met de baas...
en wij zijn een zilveren mandje voor hem, afzwakkend naar brons :( En ik gun hem gewoon een gouden mandje.
Alles weegt zo ontzettend zwaar op mijn schouders....en het is ontzettend moeilijk om toe te geven dat het gewoon echt niet gaat.
Voor de hond niet, voor mij niet...voor mijn gezin niet. Het werkt op alles door en ik ben sinds 2 dagen volledig ingestort.
Ik heb altijd gevonden dat je een dier voor zijn leven in huis neemt. En Baloo is voor mij echt ontzettend belangrijk....zo belangrijk dat ik nu gewoon moet toegeven dat ik niet goed genoeg ben voor hem. Ik heb veel liefde voor hem, maar daar wordt hij niet gelukkiger van.
Ik ben ervan overtuigd dat zijn agressie te behandelen is, dat het kan omvormen naar negeren...maar hij is ook te erg aan mij gehecht. Als ik weg ben en mijn man is thuis, dan loopt Baloo verloren rond op zoek naar mij :(
En ook dat maakt het nog moeilijker om te scheiden....maar het is voor zijn lichamelijke en geestelijke gezondheid beter, en ook voor mij.
Alleen thuis zijn kan hij niet - maar ook hier denk ik dat hij met meer uitdaging en voldoening - plus een veilig thuis - kan zorgen voor vertrouwen bij baloo zelf....dat hij wel rust heeft om alleen te zijn. Eventjes....want ik zou niet willen dat hij 8 uur per dag alleen zit.
Alleen dan nu de vraag; hoe pak je zoiets aan? Herplaatsen is iets wat ik nog nooit gedaan heb. Ik heb juist altijd alle dieren in huis genomen van anderen....
Een asiel gaat hij pertinent niet heen. Hij blijft bij ons tot we iemand anders hebben gevonden...maar hoe gaan we die vinden??
Bah :( :( Wat is dit moeilijk zeg :(