Mijn Rottweiler teef was per ongeluk gedekt door mijn Amerikaanse Stafford Reu. We hadden haar net en ze was al loops wat we dus niet wisten :(. Ongelukje zit dan in een klein hoekje. Ze is om en nabij een jaar.
Nu is de zwangerschap perfect verlopen.
Zaterdagmiddag begon ze te hijgen en wist ik dat de bevalling niet lang op zich zou laten wachten. Ze gedroeg zich als een echte moeder, was aan het graven in haar werpkist en niets leek erop dat ze niet wist wat ze deed. Instinctief ging het prima.
Om 22.45 begon ze duidelijk te persen en om 22.50 is het eerste reutje geboren.
Daarna begonnen de problemen. Ze schrok van het reutje, wilde de nageboorte aanvallen en at hem niet op. We zijn rustig gebleven, hebben de nageboorte na een tijdje afgebonden en eraf gehaald. Iedere keer als het reutje bewoog of piepte begon ze te grommen. Dus hebben we het reutje er maar even bij weg gehaald.
Helaas werd na een uurtje het tweede teefje onderontwikkeld geboren dus die was niet levensvatbaar.
Toen werd het stil, twee uur niets. En toen de klok aangaf dat het nu wel tijd was om de DA te bellen werd nr 3 geboren.i
Daarna ging het vlot tot het aantal van in totaal 8 pups waarvan dus 1 niet levensvatbaar.
Netjes voor een eerste zwangerschap maar wat mij zorgen baart:
Ze heeft totaal geen interesse in het nest. Als ze piepen gaat ze er niet naar toe. Ik heb besloten haar verplicht te laten voeden. Als ik haar heb liggen in de werpkist en ze ligt rustig, dan kan ik de pups rustig aanleggen en dat gaat prima. Maar als een pup de tepel kwijt raakt of aan het zoeken is richting haar hoofd, begint ze te grommen en waarschuwt de pup door middel van happen. Ze bijt niet maar het is meer grommend wat stevig met bek open en de neus tegen de pup aan.
Daardoor durf ik ze niet alleen te laten en ben ik verplicht om iedere 2 uur aan te leggen. Likken gaat overigens wel goed, maar dan moet ik zelf de pup pakken en dan likt ze de pup voor de ontlasting en de urine. Maar zogauw ze klaar zijn met drinken of de moeder heeft er genoeg van dan wandelt ze weer de bak uit en gaat op haarzelf liggen.
Uit haarzelf is er totaal geen drang om te voeden, ook niet als ze piepen.
Heb haar een calcium bot gehaald, ik voed haar zelf puppybrokken bij voor de extra energie en ze krijgt 1 keer per dag wat vlees.
Nu zijn de pups dus 36 uur oud en ik vraag me echt af of dit zo blijft of dat ze het nog gaat veranderen. Ik heb het er zeker voor over om mijn nachtrust op te geven maar hoop eigenlijk wel dat het kwartje een keer valt. Is het valse hoop? Graag jullie mening hierover..
En ik wil haar hierna gelijk laten steriliseren want ik wil geen nestjes. Mijn reu is al op leeftijd (had nooit meer gedacht dat hij nog vruchtbaar zou zijn) en had haar als maatje voor hem. Maar ze namen het wel heel letterlijk allemaal. Wanneer kan ik het beste haar laten helpen?

Reageren

















