
Beerke,
Toen ik 8 jaar geleden op zoek ging naar een hondenvriendje voor Rune, zag ik jou, een kleine witte podenco, tussen al die grote windhonden. Je liep verloren en ik verloor ook iets... mijn hart.
De vreselijke dingen die je in Spanje had meegemaakt lieten z'n sporen na.
Je was blind in 1 oogje, beginnende artrose, er waren stukjes uit je tong. Ook psychisch was je gebroken. Jaren als fokteefje gebruikt... Bang voor mensen, voor harde geluiden, andere honden waren niet je vriend.
In de tijd die je bij mij was, Beer, heb ik je zien openbloeien tot een grappig, speels hondje. Je kon weer genieten van je leventje, ook al was het op jouw manier, altijd een beetje in je eigen wereldje.

Paloma, Beer,
Het ging al een tijdje niet goed met jou.
De artrose werd slechter, stappen werd moeilijk. Dementie nestelde zich in jouw hoofdje. Je zag en hoorde bijna niks meer.
Jouw nieren gaven het stilletjes aan op.
En toch bleef je vechten, je genoot nog van je wandelingetjes, de kleine dingetjes die je leven nog de moeite waard maakten.
En ik vocht met je mee, meisje.
Elke nacht stonden jij en ik samen meerdere keren op om een plasje te gaan doen.
Bij jou liggen tot je weer rustig werd en in slaap viel.
Knuffelen en streeltjes, daar kon je nog zo van genieten.

Vrijdagnacht heb ik jou in slaap gewiegt in mijn armen, je duwde met jouw snoet tegen m'n gezicht, een heel intens moment. Toen wist ik, Beer, dat het moment dichterbij kwam.
De voorbije dagen hebben we geknuffeld, je warme lijfje tegen dat van mij. Gisteren heb je uren op mijn borstkas gelegen, rustig...
Je was op Beerke, je hebt zo hard gevochten, zo lang je best gedaan.
De da zei dat het nog een kwestie van dagen was, dat je nieren en je lever het opgaven. Ik kon je niet laten afzien, Beerke, dat verdiende je niet, daarvoor zie ik je veel te graag.
Beerke, slechts 3 weken na Runeke ben ik jou ook kwijt.
Op 10 maanden tijd heb ik jou, Rune en Wolf moeten afgeven...
Het is keihard, ik leef niet op deze wereld nu, ik kan het allemaal niet vatten...

Een deel van mijzelf is weg, een grote hap uit mijn hart
Beerke, lieve lieve knuffelbeer, ik hou zo ontzettend veel van je en ik mis je zo hard.


Reageren



















Rust zacht Paloma.





