topic mag gesloten worden.

Nou...toevallig deed Hayzel het gisteren. Ik kwam thuis van het werk en ze verstopte zich onder de tafel (NOOIT gedaan). Ze kwam ook niet toen ik roepte. Dus ik denk gelijk, ze heeft kattekwaad uitgehaald. Maar nee, niet het geval. Ik riep haar, eerst bleef ze zitten, toen kwam ze uiteindelijk, maar later ging ze weer onder de tafel zitten.

Uiteindelijk nagedacht wat het had kunnen zijn, en waarschijnlijk was het omdat ik haar kussen had weggegooid. Finn had haar kussen gemold en ik was vergeten een vervanging neer te leggen toen ik ging werken (ik dacht normaal ligt ze toch op de bank). Dus, misschien iets aan persoonlijke bezittingen van de hond weggemikt?

Sinds een maand of twee niet zo fit meer?

Misschien toch eens een uitgebreid bloedonderzoek laten doen? Soms zijn honden van die bikkels dat je nauwelijks merkt dat er iets is behalve aan kleine dingetjes. (zoals zich verstoppen??)

Inderdaad, wat Dobry zegt kun je doen.

Misschien zit je zelf anders in je vel sinds de laatste weken?

Dat Hus daarop reageert door zich te verstoppen.

Sommige honden zijn daar zo  gevoelig voor.

Kan het nog een nawee zijn van de epilepsieaanval? Dat was hus toch? 

Of misschien toch ergens van geschrokken wat jij niet gehoord of gezien hebt?

Of van die kattenverjagers in de tuin van de buren?

Ik verzin maar mee hoor.

Heb je een nieuw aparaat in huis wat geluid maakt?

Is er buiten bij je huis iets veranderd met bv geluid?

Net zoals bij ons hoeft een hond ook niet per direct op bv. stress te reageren dus kan het een tijd later pas tot uiting komen. Waar die stress of verandering bij hem vandaan komt zou goed een combinatie kunnen zijn van de 'hectiek' van het afgelopen jaar. 

Verhuizen, kitten erbij, hondje erbij, afscheid vd ander, zijn epilepsie, dgl. mee werken nu met jou thuis, jullie verdriet en stress om al je honden, persoonlijke stress etc....Dat is nogal wat voor een gezonde hond laat staan voor 1 met epilepsie.

Hoe gedroeg hij zich voor zijn eerdere aanvallen? Of was er achteraf bekeken niks aan hem te zien?

....oeps dikke vingers op de gsm, niks te wijzigen

Ben je mal! Dat is heel de bedoeling niet! 

Soms is het leven nu eenmaal alles behalve aardig in grote lijnen en krijg je dingen op je bordje gegooid waar je helemaal niet naar hebt gevraagd.

Heb mijn eigen porties ook wel gehad hoor en er zullen er heus nog wel volgen....

Maar ja stress uit zich vaak pas later...de emmer die langzaam voller drupt...

" Zijn eerdere aanvallen zijn niet anders verlopen als de laatste keer.
Even een paar dagen van slag en daarna ( op energie tekort na ) gaat het langzaam een stuk beter.
Nu moet ik zeggen dat hij er na deze aanval behoorlijk vlug weer bovenop kwam
Hoewel uren wandelen er niet meer in zit.
En waarschijnlijk ook niet meer zal komen.

Ik wist niet dat stress op een véél later moment nog eens naar boven zou komen.
Jou opsomming doet me bijna schuldig voelen "

Jaimie

 Sorry maar ik geloof daar niet in. Honden leven in het nu, ze gaan niet ineens zich verstoppen omdat jij een paar maand geleden stress had. 

Ze reageren op het nu, (en natuurlijk kunnen er wel weer dezelfde signalen zijn als een tijdje geleden), dus ik zou in het heden kijken waarom hij een veilige plek nodig heeft. Misschien zit er weer een aanval aan te komen, werkt zijn evenwicht nog niet helemaal goed oid. 

Ze kunnen sowiso in gedrag veranderen na een forse aanval, dat is net als bij mensen ook nooit te voorspellen. 

Wat manuela zegt kan ik me ook wel in vinden denk ik

misschien heeft alle stress en vermoeidheid zich opgestapeld bij hem en moet hij er nu van bijkomen

wil hij misschien meer rust en verstopt zich daarom? 

Ik heb het niet over een burn out 10 jaar later ofzo. Maar dat het weldegelijk stapelen kan als er geen 'adempauze' is. Net zoals angst, zelfzekerheid etc. groter kunnen worden.

Is het niet zo dat hus na zijn laatste aanval omhoog is gegaan met medicatie? Dat meen ik me te herinneren. Want als dat zo is, kan het best zijn dat de effecten daarvan( rustiger, vermoeider, teruggetrokkener) pas na een paar weken zich openbaren.

Als het dat niet is denk ik dat hij wellicht wat meer last van zijn leeftijd gaat krijgen....wil meer rust....

Als je bij hem in de gang gaat zitten dan?

Ja dat kan ik me voorstellen. Je moet t maar helemaal aan hem overlaten, en proberen t je niet persoonlijk aan te trekken. Wat heel moeilijk is natuurlijk. 

Nee je hebt gelijk hoor.