Ik begrijp dat als er ook kinderen zijn het een ander verhaal is  (wijzelf hebben geen kinderen)

Ik lees net de openingspost (en enkele reacties) en vind dit mooi en erg tegelijk. Mooi wat die man doet! Maar erg dat de situatie hier zo is dat mensen geen woning meer vinden omdat ze een hond hebben. Ik begrijp ook wel dat sommige mensen schrik hebben om hun huis te verhuren (ik heb zelf een appartement bij mijn huis en als het huis verbouwd is wilde ik het appartement eerst verhuren, maar denk nu om het voor mijn zaak te gebruiken) omdat huurders in België soms ook wel teveel beschermd worden tov de verhuurder. En omdat er toch wel wat verhalen over vernielingen in het nieuws geweest zijn vorig jaar. Maar voor die vernielingen heb je geen hond nodig, die werden gedaan door mensen alleen. 

Ik hoop dat hij snel een oplossing vindt. Ikzelf woon aan de andere kant van het land, dus kan geen ideeën of mogelijkheden geven.

Ben ik met je eens. Dacht al dat het proberen te helpen zou bestaan uit doe maar eerst je hond weg. Gek hè? Dat zoiets kan.....

Inderdaad...er staat zoveel leeg

 een pension is duur voor op lange termijn, vrienden en familie kan maar die moeten dat natuurlijk ook willen.

in een sociale woning heb je vaak buren die gaan aangeven wie er een hond heeft in het gebouw (mijn moeder heeft ook meer dan eens een brief in de bus gehad, dat is ook de reden dat ik met Lila bij mijn zus gegaan ben).

bij een privé woning moet je dan eigenlijk huren van iemand die veel huurwoningen heeft en/of niet in de buurt woont zodat de kans klein is dat ze onverwachts voor je deur staan. natuurlijk kan je dan ook wel zeggen dat het niet jouw hond is maar dat schept toch een beetje argwaan.

ik begrijp je wel hoor... heel veel mensen geven het snel op en brengen de hond snel naar het asiel omdat dat het makkelijkste is en daar kan ik ook niet tegen.

aan de andere kant krijg je niet gewoon een boete maar een uitzetting en voor mensen in een sociale woning wil dat zeggen dat je privé moet gaan huren wat niet altijd financieel haalbaar is.

Wat een slimme tip Aurelia. 

Om te overleven moet je dus letterlijk liegen in deze maatschappij.

Kan me voorstellen dat sommigen dit niet op kunnen brengen en zichzelf blijven, maar vraag me dan af of  "eerlijk duurt het langst" principe vandaag de dag nog op gaat. Heel erg eigenlijk.

een hond zou voor de wet als gezinslid moeten worden aangeduid, dan zou het veel gemakkelijker worden in vele opzichten.

Hondenbelasting....ook zoiets ja. Eigenlijk zouden ze hondeneigenaren moeten betalen, net als kinderbijslag. Hulp in kosten. De gemeentes en overheid zien honden als luxe artikel.

 je kan het via het gerecht misschien wel winnen maar dat kost je een bom geld.

 er zijn meerdere reden waarom de huurbaas je uit huis kan zetten bv. verkoop van de woning, een huurcontract dat niet verlengt wordt.

helaas zijn er huisbazen zat die huurders er uit zetten vanwege huisdieren omdat ze die gewoon hebben en er een overeenkomst is getekend dat de huurder geen huisdieren mag houden in de huurwoning. je kan dat als huurder wel naar de vrederechter gaan maar die kan enkel bemiddelen, geen enkele huurder die dan de uithuiszetting intrekt. de volgende stap is dan een gerechtsprocedure starten en dat kost een bom geld die de meeste huurders niet hebben dus daar stopt het meestal. diegene die dan toch verder gaan en winnen (het houden van een hond is een recht dus winnen kan wel) die wordt daarna vaak het leven zuur gemaakt door de huisbaas.

En dat is bij velen de reden dat ze liever niet verzwijgen dat ze een hond hebben. Iedereen wil gewoon rust in zijn eigen privé. Niemand wil steeds weer over zijn/haar schouder moeten kijken bij alles wat ze doen rond het huis.

En zoals het zo hip is in onze tijden om het bloed onder een ander zijn nagels vandaan te pesten, heeft een huisbaas best wel wat opties om de huurder weg te jagen, al dan niet met behulp van valse getuigenissen over niet bestaande overlast.

Off topic: Goede huisbazen? Ja hoor, ze bestaan ook, net als foute huurders.

 Alles van waarde moet kapot, zo lijkt het inderdaad wel.

 het was voor ons ook een geruststelling dat we een appartement vonden waar de honden ook welkom waren ondanks de allergie van de huisbazin. beide onderburen die we toen hebben gehad waren bang van onze honden en als het dan niet had gemogen hadden ze snel bij onze huisbaas gestaan.

ik kan me wel voorstellen dat je er over liegt en intussen de zoektocht verder zet naar een woning waar de hond wel welkom is. als een tijdelijke oplossing liegen dus.

Hein, is er nog nieuws? 

Zie je deze meneer?

Zou een vuurkorf en houtblokken misschien iets zijn? Voor nood/ voor nu om zich in de avond wat op te kunnen warmen ofzo? Ik heb zo'n korf wat ik wel wil opsturen. Of misschien wordt er ergens al een aktie gehouden? Een verzamelpunt waar iets naartoe gebracht of verstuurd kan worden? Ik denk maar hardop. 

 Blaise, ik heb momenteel geen nieuws dat nieuwswaardig is alvast.

Maar ik stuur je zo meteen ook nog een pb.

Oh wat jammer, dan is er nog geen oplossing dus en zit die nog steeds in de kou.

Bedankt voor de update en wacht je pb dan af.

Er valt weinig te updaten, helaas. Ik moet zeggen dat ik hier ook wel een beetje versteld van sta.

Ik hoop dan altijd dat hij op nachten als deze, dan toch de slimme keuze maakt om bij zijn vrienden te overnachten. Ik betrapte mezelf net dat ik het koud vond in huis, en ik zit onder een deken met de verwarming aan...tjah, luxeprobleem denk ik dan.

Morgen hoop ik iets meer te kunnen vertellen.

Bedankt voor je empathie naar anderen toe.

@Blaise

Pluimpje voor je mail aan de burgemeester hoor! 

" @Blaise
 
Pluimpje voor je mail aan de burgemeester hoor!  "

K*Y*L*I*E*

 Van mij krijgt ze een volledige kip

Hoop dat het wat vlot, t wordt weer een stuk kouder.

Al zou er maar iemand een caravan hebben staan beter iets als niet.

eens 

Momenteel nog geen update...

Dakloze man en onafscheidelijke hond hebben nieuwe thuis

24 december 2014. De datum zal voor altijd in het geheugen van de man gegrift blijven als de dag waarop hij met zijn hond op straat belandde. Dat gebeurde na een scheiding waarbij de man noodgedwongen zijn huis moest verkopen.

Daarna was hij met zijn trouwe viervoeter nergens welkom in een huurhuis. De man wilde Killaz niet naar het asiel brengen. 'Het was een huis met Killaz of geen huis', zegt de man die voet bij stuk hield. Een maand lang sliep hij in zijn auto, ook tijdens de koude nachten van de voorbije weken en tijdens de eindejaarsfeesten.

Hij deed intussen via de krant een oproep naar potentiële verhuurders omdat immokantoren hem weigerden. 

Ik heb honderden sms-jes en voicemailberichtjes gekregen, van onbekende mensen die me steunden, me uitnodigden om kort bij hen te verblijven of om gewoon eens te gaan wandelen met de hond. Mensen toonden echt begrip. Ze leefden enorm mee. Hadden Killaz en ik het eens koud, dan las of beluisterde ik enkele van die berichten. Echt hartverwarmend.'

Het ultieme aanbod kwam er van Patrick en Marionne. 'Hoewel hun huisje al op een zoekertjessite stond en er contacten waren met een immokantoor,hebben ze mij toch de eerste kans gegeven om hier te komen wonen. Het zijn zelf grote dierenvrienden met grote honden. Ze vonden mijn verhaal echt schrijnend. Nu ik een dak boven het hoofd heb, kan ik opnieuw verder met mijn leven.'