geriatrisch vestibulair syndroom

 Het kan ook beginnend zijn natuurlijk.

Mijn vorige hond viel om, met een scheve kop, staan alleen met hulp. Maar binnen 10 minuten weer op de been. Kop nog iets scheef. 

Nystagmus niet gezien (niet gekeken ook, was buiten)

Als je hond ipv met onrust met inactiviteit reageert, zal je het cirkelen ed niet zien. 

Kop laag en eerst door een voorpoot zakken zou op een nekprobleem kunnen wijzen. 

Bij ons ging een oudere poes plots overgeven, poepen, wankelen op haar zij vallen, bekje wijd open...

We dachten dat ze epilepsie of een hersenbloeding ofzo kreeg.  Het was zo heftig dat we dachten dat ze haar laatste minuten doormaakte. 

Ze heeft meer dan een half uur op de grond tegen m'n vriend aan gelegen, wilde opstaan, ging niet, ze "huilde" soms tussendoor...

Als ze wilde opstaan en we streelden haar over flanken en staart leek het of ze zich een seconde beter voelde.  Toen ging zo op de vloer liggen met bekje wagenwijd open.  Haar ogen draaiden niet, maar we zagen dat ze helemaal duizelig was en er niets van begreep.  Bang was ook. 

We hebben een dekentje onder en achter haar geschoven en hoe moeilijk ze het ook had, we voelden dat ze onze handen kopjes wilde geven.  Eens op het dekentje probeerde ze er met haar pootjes op te trappen net zoals ze doet als ze tevreden is...

Nog steeds met het idee dat ze het wel niet zou halen en er zeker iets aan over zou houden ging m'n vriend even googelen op de symptomen, terwijl ik haar water wilde gevn, wat ze niet wilde. 

Een paar minuten later zei m'n vriend dat ze de symptomen van geriatrisch vestibulair syndroom had, iets wat eerder bij honden, vooral oudere honden voorkomt.  Het herstel zou intreden, maar het zou 4 weken kunnen duren eer ze weer "normaal" was. 

Poes zou zich duizelig, zwak en ontredderd voelen, maar ze zou ondanks dat het niet zo leek wel helemaal bij bewustzijn zijn...

Diezelfde avond beterde ze al... Wilde waggelend naar buiten en geraakte met enige moeite zelf op de bank. Ze ging een beetje eten en drinken en daarna weer op de bank waar ze bang leek om in slaap te vallen... Als ze ietwat wegdommelde hief ze haar kopje weer op.  Miefst nog lag ze tegen een van ons aan.

M'n vriend is bij haar op de bank blijven slapen en tegen de ochtend liep ze rond... Ze wilde naar buiten waar ze een beetje rare rondjes liep en onder de tuintafel ging zitten alsof ze veiligheid zocht. 

M'n vriend moest die dag niet werken en tegen de middag kreeg ik een sms-je dat poes weer helemaal normaal deed alsof er niets gebeurd was. 

En ja, toen ik thuis kwam liep me een gewone poes, miauwend om avondeten tegemoet, en dat zonder medicatie...  Ik kon het bijna niet geloven.

Ik hoop het ook.  Wij waren toen al blij te lezen dat het na 4 weken over kon zijn... zo erg zag het er uit en Tigre was 15,5 jaar...  Ik duim in elk geval!

Blijf dat van een hernia of middenoorontsteking en andere mogelijkheden in je achterhoofd houden.  Symptomen en gedrag zijn zo vaak anders bij het ene dier dan bij het andere...

Dat je hond z'n kopje laag blijft houden kan zijn door pijn in de nek, maar ook uit onzekerheid omdat alles om hem heen lijkt te draaien.  Ik hoop dat hij rustig kan slapen vannacht en zich morgen al wat beter voelt.

Je kan iig je dierenarts om een pijnstiller vragen. 

"Even googelen op de symptomen"...ik zou in zo'n situatie meteen de DA bellen ipv zelf doktertje te spelen. Dit is nu goed afgelopen, maar dat weet je niet op voorhand.

Gabber, ik hoop dat je gauw iets meer weet, want dat gissen naar een oorzaak is ook maar niks.

Spijtig dat het niet verbeterd is.  Ik hoopte ook ander nieuws te lezen. 

Hopelijk kan je DA je meer vertellen. 

"Dacht je nou echt dat ik niet bij de dierenarts ben geweest?
Ik vind het tot nu toe ook helemaal nog niet goed afgelopen."

Dat was voor mij bedoeld hoor.

Onze Duitse staande heeft dit ook gehad,  bij hem waren ook de symptomen anders, wel een scheve kop en bij het lopen trok hij naar rechts zeg maar. Geen draaiende ogen etc. gehad. Hij werd er wel heel onzeker van en liep overal tegen aan. De eerste keer hielden de symptomen 3 dagen aan de tweede keer maar kort, een paar uur. Het is al weer even geleden en ik weet niet meer of hij toen ook pijnstillers heeft gekregen maar wel een ontstekingsremmende injectie en medicijnen voor 10 dagen. Ook hebben wij vanaf die tijd vitamine B1 gegeven. Dit hebben wij bij de huisarts gehaald want via de dierenarts werd het een kostbare zaak. Hij was 12 toen hij het kreeg en is gelukkig zonder verdere problemen 15 jaar geworden. Ik hoop dat het bij jullie ook zo afloopt, maar ik zou voor de zekerheid toch nog even laten kijken naar de nek of de rug.

Heel veel sterkte gewenst.

Ben je terug naar de DA geweest ?  En hoe gaat het nu ?

Heel spijtig dit te lezen,. Heel veel sterkte nog gewenst.