Waarom kiezen voor een labrador

Ik ben ook niet anti-Labrador hoor, het is gewoon niet mijn ras zeg maar. Zoals er meer rassen niet mijn ras zijn.

Ik vind veel honden mooi om te zien en kan ze ook best lief vinden, maar ze passen dan gewoon niet bij mij.

Hier ook niet anti maar het is geen favoriet

Je hebt een prachtige pup overigens ..

Ik denk dat het ras een beetje is verpest door de soort mensen die een lab nemen (meestal zijn ze in het bezit van mensen waarvan ik denk dat ze geen hond zouden moeten hebben ivm ze er weinig tot geen tijd voor vrijmaken)

er is ook een practische reden waarom hier geen lab komt (of andere grote hond)

Ik woon op 3 hoog

Er komt hier niks in huis wat ik niet kan tillen als het oud is

Haha, ik wilde het bij mijn reactie erbij zetten, maar deed het maar niet. Maar bij deze: ik ook ;) 

Anti lab ben ik zeker niet :) Het zijn super honden, het enige wat ik minder vind ik dat je ze te veel ziet. Ik wilde eerst ook nooit een herder, tot ik de mijne nu heb, ik denk dat als ik een lab had, ik er ook anders over zou denken.
Labradors zijn verder gewoon super slimme en leuke beesies 

Labradors vind ik fijne en leuke honden.

De lompheid heb ik wel eens last van omdat hier veel labradors in de omgeving zijn en als je niet uitkijkt, lopen ze je zo om ver in de losloopgebieden of je krijgt een behoorlijke stoot tegen je onderbenen.

In mijn directe omgeving zijn dit jaar 4 labrador puppies bijgekomen.

De populariteit van dit ras komt de gezondheid van het ras niet ten goede, vandaar dat de overheid ook voor dit ras een onderzoek gestart is:

http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2013/03/21/onderzoek-erfelijkheid-labrador-retriever-en-perzische-kat.html

Ja dat zou wel eens kunnen :)

de labrador die hier loopt is ook wel veel te dik trouwens. En dat geldt voor veel honden hier... Dus wat dat betreft is er weinig verschil, ook hier wordt er vaak niet genoeg mee gedaan.

Ik ben niet zo van de labradors.. ik mis toch de pit en de 'explosieve werkdrift', die border collies zo heerlijk hebben!

Hier wel een groot fan hoor!!!

Wat mij betreft heeft dit geweldige ras zich keer op keer veelvoudig bewezen dus geen lang pleidooi van mijn kant.

'Foute' eigenaars vind je bij ieder ras...die weten van iedere hond een niet vooruit te branden bijzettafeltje te maken of een niet te stoppen duracell konijn.

Zelf vind ik de combinatie van tomeloze energie en gelijktijdig daar toch relaxed en laid back in zijn GEWELDIG.

Ze hebben maar 1 nadeel en dat is dat ze geen 100 worden!

 Wat leuk omschreven! Helemaal waar!

Hier geen lab, maar een Jack Russel en een X Bouvier des Ardennes... waarom deze 2? Ze kwamen op ons pad... de klik was er.

Hier zou en lab wel kunnen passen... het onstuimige en lompe vind ik geweldig (Bailey is dit ook).

Mijn voorkeur zou dan uit gaan naar een choco... wie weet in de toekomst??? 

Wij hebben bewust voor een Labrador gekozen omdat we een "GEWELDIGE" hond hebben gehad aan onze vorige Labrador die bijna 13 is geworden.

Ik vind het leuke honden. Hou juist van actief en samenwerken. maar waarom niet? voorkeur gaat toch uit wat naar anders. Jammer dat ze als ideale gezin. hond gezien worden (lees 3 plas pauzes per dag) doet t ras tekort.

Dat is denk ik ook waarom ik bij terugkomst in NL wat ben afgeknapt; geen atletische honden maar rollades op pootjes. Zo zonde! 

vanochtend kwam ik echter een werklijn lab tegen - wat een prachtige hond! Baasje liep er behendigheid mee  Ben terug weer helemaal verliefd, haha! 

" Labradors zijn hele leuke honden, maar ik vind heel veel honden leuk. Je moet dan toch een keuze maken

Een lab is een echte jager (retriever). Aangezien ik konijnen heb is dat dus geen eerste keus.

Een bouvier is slim, zelfstandig, eigenwijs en super lief. Daarom werd het een bouvier. "

Roosje

Ik ga je niet ompraten hoor...verre van

Maar ik wil toch iets 'verbeteren'. Een Labrador is een jachthond maar ik zou het zelf geen 'echte jager' willen noemen. Het is nooit zijn taak geweest om zelfstandig te jagen of op te jagen. Daar 'dienen' veel andere rassen voor. Zoals je schreef is het een geboren retriever, dat is heel wat anders de 'buit' op commando ophalen of zelf maken. Het is juist mn. die aanleg(uitvergrote jacht onderdeel) wat zorgt voor de grote wil en lust om samen te werken. 

Tuurlijk zijn er Labradors die achter een ander dier aan jagen als het ze niet afgeleerd of omgebogen wordt maar heus niks meer dan een ander ras. Uitzonderingen daargelaten.

Dus konijnen (en al helemaal) in eigen huis zouden voor de gemiddelde Labrador geen enkel probleem moeten zijn.

Ja uiteraard zijn het jachthonden maar de jachthonden groep is niet voor niets onderverdeeld in kleinere groepen met hetzelfde/overeenkomende (door de mens uitvergrote) gebruiksdoel.

Maar okee ieder zijn 'visie'. 

Uiteraard ging het mij om het jacht instinct en niet om het apporteren. Elke hond kan apporteren. Elke hond bezit ook een jacht instinct, maar de mate waarin verschilt.

Onze kruising labrador/flatcoated/border, was ook totaal géén jager. We hebben dit vanaf het begin goed weten te dimmen en van konijntjes, vogels, eenden keek ze niet naar op. Liep thuis tussen onze konijnen en cavia's in en ze kon altijd los mee :) 
Dus zelfstandige jagers vind ik het, ook de andere labs die ik ken, niet. Kunnen ze natuurlijk wel worden als je dit ze aanleert. 

Vind het hele mooie en leuke honden, maar hebben hier thuis nu eenmaal een "klik" met american staffords, gewoon omdat ze zo heerlijk idioot kunnen doen, wat ik trouwens ook wel zie bij sommige labradors hier in de buurt, dus wie weet, na een aantal jaar... maar voorlopig toch maar bij deze 2 houden :p

Voor we onze tweede stafford pup kochten heb ik nog op het punt gestaan om voor een labrador teefje te gaan, maar wisten niet zeker of het wel een goede combo zou zijn met onze huidige hond...

Labradors vind ik schitterende honden, dat is wat je nou noemt een HOND en ooit wou ik er ook heel graag eentje maar nu ik ze heb meegemaakt bij mijn zusjes ben ik er toch iets anders over gaan denken.

Niet dat het nu onaardige honden zijn/waren maar het karakter van hun past gewoon niet bij me.

Vooral als Quint bij me is, pffff, hij is loeisterk en als ik niet snel genoeg ben met corrigeren dan trekt ie me alle kanten op.

Eerlijk gezegd zou dit ook een opvoedingsdingetje van baas (die er geen last van heeft) en vrouwtje kunnen zijn, kweet nie.

Hij is heus heel erg lief hoor en ik pas gerust graag op hem maar zouden ze vragen door wat voor omstandigheden dan ook of ik hem zou willen overnemen dan bedank ik vriendelijk voor de eer.