Dat is de vraag die ik vandaag kreeg toen ik aangaf dat ik en mijn vriend voorlopig (zeg, zo'n 10 jaar) niet samen zouden gaan wonen omdat hij katten heeft en ik honden, en geen van beide bereid is onze huisdieren op te geven.
Blijkbaar is het ontzettend vreemd dat we dat niet willen, dat we dat niet voor elkaar over hebben, alsof we niet genoeg van elkaar houden. Ik vind zelf dat het ons siert, dat we onze huisdieren niet zomaar op straat gooien bij het starten van een relatie, en zelfs bereid zijn daar opofferingen voor te doen.
"Maar het is toch maar een hond?" Nee, het is niet maar een hond. Mijn honden zijn als een extra ledemaat. Als iemand vraagt of ik één van mijn honden wil herplaatsen, of mijn arm wil laten amputeren, dan neig ik erg naar de laatste optie (ik hoop overigens nooit in zo'n situatie te verkeren, haha).
Zouden jullie je huisdier opgeven voor je partner? Waarom wel/niet? Vinden jullie onze insteek vreemd?


Reageren















Onze berner kwam toen wij al samenwoonde. 





