" Een nest fokken is niet zomaar iets en zeker niet met een ras wat nog alle kanten op gaat binnen het ras vreselijk veel verschillen heeft en ook nog helemaal geen rasstandaard heeft.
Waar moet je op laten controleren?
Ik zou zeggen alles waar de Poedel en de Labrador op getest wordt want volgens mij is het met een dergelijk jong en zoekend ras allemaal nog niet verankert en gesetteld.
Ik heb hier een website van een fokker van de Australian Labradoodle want daar zit blijkbaar ook nog verschil in, je hebt 'gewone' en de Australian Labradoodles.
Misschien wordt je na het lezen van deze website iets wijzer.
http://www.labradoodlepups.nl/nl/labradoodle-fokschema.html "
Ja, die site kende ik al. Wij hebben dus een gewone labradoodle (F4, multigen volgens deze site). Is absoluut 'minder ver' dan de autralische, maar daar is geen hond van te krijgen zonder te vroege castratie of vreemde contracten. Of echt de hoofdprijs betalen voor een zogenaamde fokhond (maar wij zitten niet op een nestje te wachten dus dat zou ook nergens op slaan).
Als totale leek vind ik wel dat onze hond veel meer lijkt op de australische dan op de Poedel kruisingen. In ieder geval geen gekke omhoogstaande poedelstaart, hahaha (sorrie als ik iemand hiermee tegen het hoofd stoot)
" Nou Nikita, het is heel goed denk ik dat je daar zo zorgvuldig over nadenkt. En ik ben het heel erg eens met de mensen die reageerden van : ze is nog veel te jong voor een sterilisatie. En voor puppen heb je ook nog wel1- 3 jaar de tijd voor je beslist.
Helaas blijken verreweg de meeste dierenartsen een soort Pavlof- reactie te hebben ten aanzien van" neutraliseren":: zo vroeg mogelijk! Leren ze ws tijdens de studie....nou, kijk maar eens in de encyclopedie van HP over de nadelen van sterilisatie bv.
Ik heb hier hetzelfde aan de hand: ik weet gewoon nog niet of ik Wanda( st.Bernard, maar geen papieren dus niet te bewijzen raszuivere) pups wil laten krijgen.
Ze is nu voor de 2e keer loops, is 13 maanden. Ik vind het erg meevallen met de ' overlast'.
Ze heeft geen enkele behoefte om over het hek te springen op zoek naar een lekkere reu bv...gister uitgebreid gesprek met da gehad en die vertelde dat teefjes alleen gedurende de daadwerkelijke eisprong ' gewillig' waren: dus iedere hond ( en soms zelf mensen!)haar achterwerk onder de neus duwen en de staart opzij doen. En geloof me: zolang een teef niet gewillig is, komt er geen reu op, staat ze niet toe.
En die periode duurt maar maar een paar dagen en is meestal direct nadat het bloeden is opgehouden. En dan kan ze wel actief op zoek naar een reu gaan als ze de kans krijgt.
Maar blijft staan: de ene teef is de andere niet, is ook wat rasafhankelijk.
Dus voor de zekerheid loopt ik nu zo'n 3 weken niet los met haar, nergens. Wel n lange lijn maar nooit los. Is hier wat makkelijker, ik woon niet in n stad. Heb je daar last van opdringerige reuen, doe dan een loopsheidsbroekje aan; desnoods een fleurige mensenonderbroek...Kan er niemand bij komen...
Maar goed, dit alles dan 2X per jaar, ik vind het te overzien. Bovendien heeft madam zelf nergens last van, eet en drinkt als n tierelier en is happy as ever...
We hebben nog alle tijd....
Succes met het nadenken... "
Dat broekje vind ik ook wel een geniaal idee. Is het gelijk ook voor iedereen duidelijk dat er iets met d'r aan de hand is. Al weet een beetje reu vast wel zo'n broekje in een soepele beweging uit te krijgen.
" Ik wil even in gaan op je angst voor het ontsnappen.
Niet elke hond is het zelfde, maar toen mijn teefje loops was (ze is inmiddels gesteriliseerd, ondanks de meningen hier koos ik daar voor) had ze de eerste tijd helemaal geen behoefte aan andere honden. Ze snauwde ze allemaal weg en ook teefjes hoefde niet in de buurt van haar achterwerk te komen. Ze wilde met rust gelaten worden en voelde zich intens zielig. Daarna waren een paar dagen 'hoogtijd' en was ze gewillig. Een goed tuig om en no worries. Wandelen op onpopulaire momenten. Niet los natuurlijk. Mocht je een hond zien roep je gewoon 'Loopse teef!' en de meeste eigenaren reageren daar erg goed op.
Aan je tekst te lezen wil je volgens mij t liefst beide nog even niet. Nog even geen nestje en nog even niet castreren. Prima. Zat mensen die dat doen en waarbij het goed gaat, zo lang je ten alle tijden je gezonde verstand gebruikt. En er bestaat overigens ook een morning after pill voor honden, mocht dat ongelukje waar je zo bang voor bent toch gebeuren. "
Laat onze lieverd nu echt een kleine houdini zijn, maakt gerust de deuren open (en op slot doen is nooit 100% te garanderen met kinderen die in en uit lopen)
Dat van die morningafterpil wist ik niet, stelt wel een beetje gerust :)
" Fokken met een kruising? Wat voor reu ga je dan kiezen?
Voor de rest is alles hier al gezegd. Het is niet omdat een teefje loops is, er ineens puppies komen hé? Jij hebt de verantwoordelijkheid om op te passen dat er niets gebeurt met een reu. Dat is zelfs niet zo moeilijk, zeker niet als er geen andere hond in huis is.
Hier lopen allemaal intacte teefjes en daar komt geen reu in de buurt als er ééntje loops is. Tot nu toe dan ook geen pupjes gehad. "
Euhm, een australian labradoodle? Nee, zover zijn we echt nog lang niet hoor.
" Castreren wanneer de hond drachtig is, al is het maar een paar dagen, is het risico inderdaad groter. De kans op bloedingen neemt toe, omdat het gebied dan veel meer doorbloed is. Daarom zeggen ze ook altijd dat castreren het beste kan tussen 2 loopsheden "
dat is dus geen geschikte noodoplossing