Onze hond Hugo (Doberman, 12 jaar) begint ook 's nachts te spoken. Zo noem ik het dan maar. Vroeger lag hij rustig de hele nacht in zijn mand, draaide zich misschien een paar keer om en dat was het.
Nu hoor ik hem een paar keer per nacht opstaan. Hij loopt dan door het huis op zoek naar... nou ja, dat is onduidelijk. Soms is het misschien zijn mand die te warm of te koud is. Maar ik denk dat het daar meestal niet om gaat.
Er zit ook iets van angst in.Hij komt de slaapkamer in marcheren om te kijken of wij er nog zijn; soms steekt hij zijn neus in bed om te checken of ik er wel echt lig.
Voor mij begint het de spuigaten uit te lopen, want ik word er meerdere keren per nacht wakker van als hij opstaat. Door zijn slechte lopen is dat een lompe aangelegenheid, hij slaat echt met zijn nagels op de vloer en loopt "stampend" door het huis.
Ik zit nu met keelpijn en een houten kop aan de ontbijttafel. Zaterdagochtend, maar uitslapen is er voor mij na 6 uur niet meer bij omdat Hugo dan echt niet meer weet wat hij wil en continu in beweging is.
Oordopjes in en toch word ik er wakker van.
Ik ben wel blij om Willemijns advies te lezen: wel ruimte geven om een beetje te bewegen, maar niet het hele huis. Ik ga proberen om de deur tussen onze ruime woonkamer, waar de manden liggen, en de rest van het huis dicht te doen 's nachts.
Ben alleen bezorgd dat we dan een piepende, jankende, blaffende hond krijgen die nog banger wordt.
Laatst had ik Hugo 's nachts al een keer in de studeerkamer gelegd. Met twee manden om uit te kiezen. Maar hij ging toen toch liggen piepen en janken.
Ik heb in de afgelopen vier weken misschien vier keer een volle nachtrust gehad. Het moet niet veel gekker worden.