Een ras is juist een ras owv raseigen kenmerken. Een dalmatier heeft vlekjes, daar ben je voor of juist niet. Wie garandeert dat een volledig effen dalmatier nog een dalmatier is, met zijn karaktereigenschappen?
Een windhond is slank en staat hoog op de poten. Is een barsoi ineens een stuk kleiner en heeft hij niet meer dat specifieke hoofd, is het dan nog een barsoi?
En zo kan ik nog wel doorgaan, ik bedoel maar je valt voor een ras owv zijn karakter, maar het uiterlijk hoort daar toch bij?
Ga je een hond kopen die veel weg heeft van een chinese naakthond, terwijl je toch echt wel een dobermann in gedachten had? Ook al zegt de fokker dat hij zeker het karakter heeft van de dobermann? "
Dat hangt natuurlijk ook van het ras af en wat je ermee wil gaan doen.
Een schaapsherder die een hond nodig heeft voor zijn kudde zal in 99 procent van de gevallen toch echt niet naar uiterlijk kijken.
Als ik kijk naar mijn honden, hoe verschillend die zijn, zelfs (en vooral!!) de 2 die ik uit een nest heb. Ted en Mika, foto's van die 2 staan in mijn profiel.
Ted is een korthaar tricolor (en waarschijnlijk piebald), en Mika zwartwit langhaar.
En zijn allebeide goeie werkhonden met een super karakter.
Bij de paarden, ik heb amerikaanse appaloosa's.
Ook daar gezondheid en bouw gaat voor kleur.
Uit 2 leopards (gevlekt als een dalmatier) komen meestal geen veulens met die kleur, bij de appie zijn er 6 kleurpatronen mogelijk, waarbij enkel de fewspot en de snowcap blanket zeker weten kleur doorerven.
Is een ingewikkeld stukje genetica.
Maar de kenner zal een goed paard niet laten staan omdat ie solid is (dus geen vlekjes)
De mensen die daar echt inzitten kiezen ook bij dit paardenras op andere eigenschappen.


3 doggies



















