Hallo,
Veel te snel ben ik hier al terug voor onze nieuwe puppy voor te stellen, het was helemaal niet de bedoeling om er zo snel een ander te nemen, maar het moest gewoon, het was te zwaar om thuis telkens in een leeg huis rond te lopen...
Onze kleine Xena zullen we nooit vergeten, dat willen we ook helemaal niet, daarvoor heeft haar korte leven van 7 maanden en 1 dag teveel indruk op ons gemaakt!
Dat we er zo kapot van zouden zijn had ons niemand kunnen voorspellen!
Nu we thuis haar as van de crematie hebben staan gaat het ons al wat beter af...
We praten er nog tegen, en er brand altijd een kaarsje voor ons kleine wondertje...

Ik ben dus op zoek gegaan om terug een puppy te vinden die de pijn wat kan verzachten...
Bij herplaatsers op facebook zag ik haar staan, dit zou ze worden...
We spraken af wanneer ik ze kon gaan ophalen in Amsterdam waar ze was, en de volgende dag vertrok ik al vroeg om de 250 km af te leggen tot bij haar...
Terug een Stafford van 13 weken die door omstandigheden weg moest, het zoontje van 2 jaar was er bang van, en de kat durfde niet meer uit de kamer te komen...
Maar eigenlijk was ze daar nog maar pas een week!
Ze zijn haar gaan weghalen bij mensen die er niet naar omkeken...
Ze was nog nooit uit haar bench gekomen, en werd geterroriseerd door de andere 6 honden die er al woonden...
Ze was ook nog nooit bij een dierenarts geweest en voor niets ingeënt.
We (dochter was mee) namen haar vlug mee en vertrokken ermee naar huis.
Het viel direct op dat het beestje vel over been was (13 weken en 5 kg), en heel schuchter tegenover alles wat ze zag bewegen.
Ook mankte ze want ze was de vorige avond nog uit de zetel gevallen!
Ik gaf haar een varkensoor die ze in nog geen kwartier naar binnen werkte...

Ik kan terug van vooraf beginnen met dit kleine mormeltje, maar zou het niet anders willen.
We moesten nog stemmen voor haar naam, en het is BAILEY geworden.
Direct ook een afspraak gemaakt om er mee naar de dierenkliniek te gaan om alles in orde te krijgen van ontworming tot inentingen.
Maar ook ineens een bloedtest laten afnemen, want wil niet terug na enkele maanden te horen krijgen dat er iets met haar nieren of iets anders scheelt!!
Het is helemaal niet Bailey haar taak om Xena te vervangen, maar de schrik blijft er natuurlijk inzitten!
Ik ben door de verschrikkelijke ziekte (afwijking) van Xena wel heel wat slimmer geworden, door dag en nacht alles op te zoeken, boeken te lezen, specialisten om raad gaan vragen,...
Maar hoop het nooit meer te moeten meemaken om door zo een hel te gaan!
We beginnen opnieuw met een schoone lei, en gaan nu volledig voor de opvoeding van kleine Bailey!
Want opvoeding is totaal nieuw voor haar...

Xena is de achterste, Bailey de voorste :-)
Pootje van Bailey en Kelly


Reageren



























