Wij twijfelen over een Berner Sennen of een King Charles Cavalier bij onze Newfoundlander.
We hebben al een Berner Sennen gehad (fantastisch beest). en ik ben altijd gevallen op de king charles. ik weet voor beiden dat ik ze zowieso bij een goede fokker moet halen. Maar toch twijfel ik nog. Weet dat ze allebei zulke fijne karaktertjes hebben dat ik gewoon niet kan kiezen. Heb dus wel ervaring met de berner.
Iemand nog tips/suggesties ? die voor ons de doorslag kunnen geven.
Mensen mogen me verbeteren hoor, maar volgens mij is het zo dat de cavalier al zo verkeerd gefokt heeft dat zo'n beetje alle caveliers een te klein hoofd hebben voor hun hersenen en dus niet echt gezond zijn.
De King Charles Cavalier daar zijn vrijwel geen gezonde hondjes van.
Dus voor mij zou de keus makkelijk zijn!
Voor een Berner Sennen zou ik inderdaad ook goed zoeken voor een goede fokker.
Edit : typefoutPersoonlijk doe ik niet mee met de hype dat alle Caveliertjes Syringomyelia hebben en allemaal een te kleine schedel hebben. Maar ik denk wel dat je heel goed moet zoeken wil je een gezonde pup kopen want het ras staat er niet heel rooskleurig voor, dat dan weer wel. Persoonlijk zou ik liever een Berner combineren met een Newfy zodat ze ongeveer even groot zijn. Dan hoef er er minder rekening mee te houden dat de een op de ander z'n poot staat oid. Overigens is de Berner ook niet zo gezond dus ook daar geldt dat ie goed moet zoeken.
Ik persoonlijk vind het een heel groot verschil als je 2 grote honden in huis hebt rond lopen of een grote en een kleintje.Vooral op praktisch vlak dan: meer eten, het wandelen gaan, plaats in huis of in de auto.
Ik vindt beide persoonlijk erg ongezonde rassen cavalier staat hierboven al beschreven maar hij de Berner komt heel veel HD en ED voor en daarnaast heel veel kanker Hs en mh. Ik zou persoonlijk voor een ander ras gaan.
Dit zijn nu toch ook wel 2 rassen die ik nooit in huis zou halen enkel en alleen al omwille van de gezondheid. Zijn verschillende gelijkaardige rassen die een veel hogere levensverwachting hebben.
Vind het ook wel raar: zo'n 2 verschillende soorten rassen 
maar zou ook voor geen 1 van de 2 gaan, heb al te veel slechte dingen gezien bij deze rassen, hun gezondheid laat te wensen over en zou ook nooit zo'n risico nemen.
Misschien is er nog een ras dat jullie aanspreekt?
De King is natuurlijk meer doorgefokt dan de Berner. Maar hier in de omgeving wordt de Berner ook niet oud: gemiddeld 7 jaar.
Ik zou ze allebei niet durven nemen, maar als je toch wilt zoek een goede fokker en controleer ook de bloedlijnen waar ze uit komen en check of de pups ook middels dna al op een aantal zaken getest zijn voordat je er een mag uitzoeken.
Ik zou ook een ander ras kiezen NIet echt gezonde rassen die je uitkoos
Goh ben nu toch benieuwd waarom ik een oneens krijg?
Misschien (ik was het niet hoor) door iemand die een perfect gezonde Berner had?? 
Ja dit zijn toch wel echt de rassen waar ik verliefd op ben. Ik ben absoluut van plan het van de allerbeste fokker te halen. Ik ben toch bang dat als ik een ander ras neem, ik het gevoel het 2e viool te spelen. Maar ik ben behalve de gezondheid ook nieuwsgierig naar de verschillen in karakters. Want beide karakters spreken mij echt heel erg aan, en ik vind ze ook beide erg mooi.
Dat zijn wel ontzettend verschillende karakters naar mijn idee.
Echt......compleet verschillend.
Ja, en niet gezond..
Maar helaas , als je verliefd op het ras bent..
Een familielid van me ... heeft dat met boxers..
binnen 4 jaar nu haar tweede, waarbij haar nieuwe boxer, nu na 2 jaar ook weer nierproblemen heeft..flinke bedragen aan speciaal voedsel, en bezoekjes aan de DA.(zal niet oud worden).
Honden van een hele goede fokker..alle tests..enkel is het ras gewoon op naar mijn idee.
Een doodlopende straat.
Ze zal altijd boxers nemen..ze heeft die klik.
Ikzelf zou helemaal gek worden om een heel groot risico te nemen dat je je hond elke keer heel vroeg kwijtraakt.of elke maand bij de DA te moeten zitten.
Heel veel wijsheid toegewenst met de keuze..
Als je een Cavalier King Charles Spaniel overweegt aan te schaffen, dan maakt het niet uit of je deze bij een zogenaamd allerbeste fokker haalt. Allerbeste fokkers van CKCS bestaan niet, omdat alle Cavaliers Chiari-achtige Malformatie (CM kleine hersenen passen niet in het achterhoofd en puilen uit door het achterhoofdsgat met vaak een knik in de hersenstam). CM kan op elke leeftijd Syringomyelie (SM holtes met vocht in het ruggenmerg). CM en SM kunnen dezelfde neuropathische klachten en pijnen veroorzaken.
Dit is slechts een gedeelte van de vele erfelijke aandoeningen, die de CKCS in hoge percentages hebben.
Zie: http://cavalierinfo.nl/forum/viewtopic.php?f=13&t=134
Dit geweldig leuke en lieve ras is door de fokkers willens en wetens kapot gefokt met medeweten van de Raad van Beheer.
Ik heb ook nog zitten denken aan een andere Sennenhond. Weet iemand misschien welke van de Sennenhonden er qua karakter het dichts in de buurt komt van een Berner ?
En wat zou een alternatief zijn voor een King Charles Cavalier ?
Een andere spaniel? De cocker misschien?
Japanse spaniel (weet dat die bestaat en beetje lijkt op de king charles cavelier maar weet dus niets qua gezondheid ) anderen misschien ?
Cavelier puur op gebreken/risico's gezien zou ik niet snel voor kiezen maar heel eerlijk ik weet niet of ik na sadi nog wel een berner zou aandurven ookal zit de berner vastgeroest in mijn hart.
Als ik weer een keus moest maken zou ik kijken of er tussen de meer onbenkde rassen een aantal zitten die bij ons passen en uiteindelijk daar een keus uit maken.
Qua spaniel zou je kunnen kiezen voor de Japanse of Tibetaanse, volgens mij komen deze het meest in de buurt, deze honden zijn ook minder populair waardoor ze volgens mij een pak gezonder zijn.
De Sennenhond weet ik niet, ze zijn allen anders qua karakter.Misschien eerder een Leonberger?ook echte gezinshonden, wel wat pittiger denk ik(correct me if i'm wrong!)
Een pup bij een goede fokker halen is geen garantie tot gezonde honden. Ja ze hebben geen kennelhoest, vlooien, diarree etc in het begin, maar ze kunnen wel het gen hebben op erfelijke aandoeningen.
Onze Berner heeft op 5jarige leeftijd MH gekregen, binnen 2 mnd is mijn allerliefste vriend overleden. Ondanks dat hij van een geregistreerde fokker kwam.
Het is gewoon het ras dat doorgefokt word en ik vind dat vrijwel elke fokker er nu fout aan doet om door te gaan met het fokken van deze rassen.
De andere sennen rassen lijken volgens mij niks op de berner, tenminste dit heb ik ooit gelezen. Dus weet het niet uit ervaring.
Ik denk dat een newfoundlander dichterbij komt dan een leonberger, maar dan nog is met grote rassen altijd een kans op hd/ed en maagkanteling.
Cavaliers hoor ik niks anders dan slecht over door het hoofdjes.
Nog even dit voor ik het idee geef de berner enkel negatieve punten op te sommen;
Nog nooit heb ik zo een lieve hond als Karas gekend, hij was mijn alles. Deed nooit geen vlieg kwaad ondanks dat hij vrij angstig was.
Ik voelde me veilig bij hem en hij denk ik ook bij mij.
Hoeveel Karas voor mij betekende kan ik niet met woorden omschrijven, hij was mijn leven.
Hij had een schitterend karakter.
Een keuze tussen twee, helaas, erg ongezonde rassen, daar zou ik niet voor gaan. Omdat ze lief zijn? Belangrijk is dat hij of zij past bij een newfoundlander, een hond die van water houdt. Een poedel misschien? Lief, zijn veel honden, of rassen. Succes met kiezen!
Ik noemde een newfoundlander op ipv een leonberger als reactie op Nies, qua karakter denk ik dat een newfoundlander beter in de buurt komt van een berner dan een leonberger.
Dat een berner lief is somde ik enkel op omdat afgezien van de gezondheid het karakter wel super is.
Ik zou door ervaring zelf ook niet voor een ras meer gaan dat zo slecht is qua gezondheid, maar dat betekend niet dat hun karakter ook slecht is.
Ik voelde me nogal aangesproken 
bedoel het zeker niet rot hoor als het zo moest overkomen!
qua karakter heb ik ook alleen maar goede ervaringen met de Berner hoor, maar de ellende en het korte leven dat ze beschoren is dat zichtbaar steeds korter word, maakt de vraag of het wel slim is om voor een Berner te gaan.
Onze Berner heeft Exercised Induced Hyperthermie waardoor ze bij een gewone korte wandeling, enthousiasme , opwinding, stress noem maar op een extreem hoge temperatuur op bouwt. Ze is 14 maanden en ik gun het haar enorm dat ze lekker kan rennen en spelen maar als we haar de ruimte geven lekker uit haar dak te gaan is de kans zeer groot dat ze een temperatuur bereikt die voor orgaan en of hart uitval zorgt.
We proberen haar te leren rustig te zijn, en zo goed mogelijk te begeleiden maar als blijkt dat zij van een leven op deze manier ongelukkig word... zullen we gedwongen zijn voor haar een keus te maken. Want je moet wel eerlijk zijn omtrent levenskwaliteit. Ze heeft recht op een fijn leven. En helaas mag ze door haar aandoening niet zichzelf zijn, bij warm weer mag ze helemaal niks. Korte rustige wandeling stijgt haar temp tot 39,8 als het rond de 22 graden is buiten. Misschien dat ze s'winters meer zichzelf kan en mag zijn dat weten we nog niet, dat moet de praktijk uitwijzen.
Maar als ik het aantal Berners op dit forum neem en het aantal Berners dat ik heb mogen kennen via anderen in de omgeving en zie hoeveel er veel te vroeg heen gaan.
En het aantal aandoeningen dat de kop op steekt waar ik nooit eerder van gehoord had. Diep triest.
Ik zou als je toch voor een Berner gaat voor een goede fokker kiezen, die bij beide ouderdieren een uitgebreide DNA test heeft laten doen en bij voorkeur ook een DNA test is of wordt gedaan bij de pups. Dat maakt het wel kostbaar maar ja de risico's dat je veel te vroeg afscheid moet nemen van een Berner als je dat niet doet is vind ik extreem groot.
king charles spaniel is super ongezond maar ik weet niet hoe dat zit met de berner
Cavaliers zijn best flinke hondjes.
Een jack heeft er geen last van terwijl die net zo groot is.
Dat vind ik vreemd.
Ik zou voor een berner gaan of een grote zwitser sennen hond.
Reageren
