Zo inmiddels achter mijn laptop geinstalleerd. Fijn dat de medicatie zo aanslaat, dat bevestigd de diagnose nog een keer. Heel fijn, ook heel herkenbaar dat ze meteen zo opknapt.
Welke dosering krijgt ze nu? Luan kreeg als startdosering 4mg per kg, voor hem was dit 80mg. De eerste dag leefde hij enorm op, maar daarna merkte je dat hij de zware dosering toch wel ging inwerken m.b.t. de bijwerkingen. Hij sliep heel veel, moest heel erg veel plassen en dronk daardoor ook veel, had enorme honger en 0 energie. We zijn hem 6 keer per dag gaan uitlaten, alleen beneden naar het plasveldje en hebben ook 's nachts de wekker moeten zetten. Tegen de tijd dat we heen en weer waren gelopen was hij kapot. Ook zijn we naar 2x per dag voeren gegaan waar we eerst 1x per dag voerden. Ook zijn we magerder gaan voeren, vaker groente erbij zodat hij toch een voller gevol had zonder extra calorieen. Ook hebben we zijn eten op een verhoging gezet en zijn we elke wandeling met een tuigje gaan lopen om zijn nek te ontlasten.
De eerste keer zijn we na drie dagen omlaag gegaan naar 2MG per KG (40mg), de tweede keer na 5 dagen. Daarna twee weken op die dosering, dan weer door de helft en dat weer twee weken. De lagere doseringen starten daarna blijven we langer op staan. Het effect van het op en afbouwen van de prednison zie je niet meteen. Bij Luan zien we altijd na een dag of drie dat we medicatie afgebouwd hebben en leeft hij weer wat meer op.
Ik zou de school echt nog even laten, de prednison is zo'n aanslag op lichaam en geest. Met Luan zijn we pas voorzichtig activiteiten op gaan bouwen toen hij op 1MG per KG stond, toen waren we dus 4,5 week na starten van medicatie.
Ik weet niet hoeveel de arts je verteld heeft maar waarschijnlijk is AM immuun-gemedieerd. Het is niet een ziekte die overgaat. Joy zal het altijd bij zich dragen en het kan altijd weer de kop opsteken. Wel is het zo dat het samenhangt met slechte weerstand, veel honden hebben na de leeftijd van 2 jaar geen aanvallen meer. Het blijft wel belangrijk triggers zoveel mogelijk te vermijden. Luan wordt niet meer geent, hij krijgt geen ontwormingen en teken/vlooien middelen meer en medicatie gaat alleen in overleg met zijn behandelend arts. Stress (zowel positief als negatief) moet heel rustig opgebouwd worden en kan ook een trigger zijn van een aanval.
Aangezien AM vaker voorkomt binnen bepaalde rassen speelt erfelijkheid een rol. Van Luan heeft een nestbroertje en 1 halfbroertje het ook. Er zijn helaas nog geen testen voor, binnen de tollergemeenschap wordt hier onderzoek naar gedaan waarvoor je bloed kunt opsturen, wellicht binnen de bernergemeenschap ook. Ik zou sowieso de fokker informeren en eventuele nestgenootjes waarschuwen voorzichtig te zijn met potentiele triggers.
Als je interesse hebt, ik heb veel van mijn ervaringen vastgelegd in topics hier op HP. Als je er doorheen gaat zal je ook zien dat ik veel dingen ook al doende verder achter ben gekomen. De informatie is wijd verbreid maar nergens zijn echt hele goede sites vind ik. Een site die wel aardig is, is van de toller vereniging:
http://www.tollertales.nl/gezondheid/srma-am-aseptische-meneningitis
Mijn eigen topics:
Pre-diagnose topic
De eerste dagen/weken na diagnose
Terugval (door te snel afbouwen)
Tussentijdse update
De terugval na een jaar medicatie vrij te zijn geweest
Ik hoop dat Joy minder last heeft van de bijwerkingen van de prednison dan Luan.
Ik wil je heel veel sterkte wensen met deze ziekte, zeker in combinatie met de ED, het geluk staat echt niet aan Joy haar kant. Als je nog vragen hebt kun je ze altijd stellen. Ik heb inmiddels ook redelijk wat contact gehad met andere baasjes van honden met dezelfde diagnose en veel research gedaan.