Loki gaat vandaag ietsje beter. Gisterenochtend kon hij bijna niet lopen, later op de dag knapte t wat op en vandaag ietsje mobieler. Maar t plassen kost m meer moeite of pijn, dat is toch iets van de laatste tijd. Hij deed altijd 1 keer een forse plas, zonder problemen, nu doet ie een halve, dan later nog weer een halve en hij kijkt er net zo moeiljk bij als tijdens t poepen.
T is lastig dat t zo wisselend is. Pijn heeft ie zowizo wel, maar soms is het draaglijk en soms niet. Ik vind t zo'n Salomo's ding dit, wat is wijsheid. En sorry dat ik er steeds weer over begin, maar ik vind t moeilijk om te bepalen wat het beste is voor hem. Mijn gevoel zegt al langer dat dit geen humaan leven is voor een dier, maar hoe weet je dat zeker?
Ik ben blij met mijn afspraak van morgen, iemand die er eens objectief naar kijkt én veel verstand heeft van honden met chronische pijn.



3 doggies













