" Aar michelle je zet hier nu een paar negatieve ervaringen, het lijkt me gezien je beroep dat dit niet jou enige ervaringen met het laten helpen zijn? Hoeveel goede staan er wel niet tegenover?
ik heb echt in mijn hele leven pas 1 hond meegemaakt die een nadeelgeval werd, maar dat was deze voor het helpen al dus was een domme keus van de baas
*edit: geen commentaar of anval op je hoor Michelle, maar puur de oprechte vraag. Omdat ik mij amper voor kan stellen dat ik met een zeer uitgebreidde hondenkring om mij heen alleen de geluksvogels zie "
Dit dacht ik ook al en absoluut met alle respect, Michelle is 20jaar en loopt nog stage om haar opleiding Trimmen af te sluiten. Die opleiding duur trouwens ook 2jaar. Ervaren dierenartsassistente zou beter moeten weten 26 dagen opleiding en 700uur stage en Kynologisch Instructeur? Die opleiding duurt 2jaar met een heleboel stage uren, veel opleiding hoor voor een 20jarige, respect hoor! Dat doe ik je met mijn Master in management, Hippisch rij- instructeur I & II en de 3 jarige academische Holistisch dierenarts opleiding die ik nu op mijn 49e pas volg niet na hoor! Écht respect maar de ervaring kan er gewoon nog niet zijn op een leeftijd van 20jaar.
En ik wil ook beslist niemand aanvallen maar er zijn hier hondeneigenaren/fokkers die al honden hadden of fokten toen Michelle er nog niet was. Ik vind het absoluut goed van haar dat ze met haar 20jaar al zoveel opleidingen heeft gevolgd na haar middelbare school opleiding én dat ze zo zeker van zichzelf is dat ze al haar eigen mening heeft en graag advies geeft maar de ervaring ontbreekt zeker gezien haar leeftijd in het grote geheel nog een beetje.
En dat klinkt misschien kattig maar het is absoluut opbouwend bedoeld, een vak leer je pas echt door het jaren aan een stuk dagelijks te doen, dat weet eigenlijk iedereen. We moeten daarom wél alles in perspectief blijven zien en daar komt een heleboel ervaring bij kijken waar je veel jaren voor nodig hebt om die te vergaren.
De honden waar Michelle over spreekt van haarzelf en haar moeder zijn , als ik het in haar reactie goed heb gelezen, Bouvier(s). In haar profiel spreekt ze over andere rassen maar hier ging het volgens mij om Bouviers.
Die hebben een verhoogde kans op incontinentie want vanaf een kilootje of 20 is die verhoogde kans er. Dat ze daar mee te maken heeft gekregen is heel vervelend maar van de andere kant is er een goede medicatie voor die zonder (noemenswaardige) bijwerkingen zijn werk doet. Ik weet niet of ze die geven of dat het in hun geval jammerlijk (dat zul je altijd zien ) niet helpt.
Michelle spreekt verder over een hondje wat een gedragsverandering heeft ondergaan en ook dat is mogelijk. (mensen hebben hetzelfde en soms iedere maand onder invloed van hormonen) Bij de reu kan dat komen omdat ander honden hem lekker vinden ruiken en dus geen reuen respect meer voor hem hebben waardoor hij agressief kan worden naar andere honden als die zich aan hem opdringen en voor de teef geldt dat hetzelfde. Je kunt dat echter ondervangen door een spray te sprayen onder hun staart die er speciaal voor is en die honden niet prettig vinden die onder de staart duiken of zich zo opdringen.
Bovendien is dat een gedragsverandering die bij een gedragstherapeute wel om te buigen is want het kan zijn dat dat gedrag al wel in mindere mate aanwezig was maar het de onwetende eigenaar niet is opgevallen.
Toen ik 18jaar was (laaaaaaang geleden 
) werkte ik voor een bekende Mastino Napoletano fokker, zijn vrouw fokte New Foundlanders en ze woonden toen in Veldhoven, zij is inmiddels overleden maar hij woont nu in België en fokt deze rassen nog steeds. Ik heb in 1995 mijn kennelnaam laten registreren en ik heb 10jaar Labradors gefokt op Internationaal niveau, na mijn scheiding zijn mijn huidige man en ik Zwitserse Witte Herders gaan fokken, ik heb sinds kort mijn droom om een Mops te hebben waar gemaakt en daar show ik ook mee. We hebben daarnaast een gecastreerde Jack Russelreu, gecastreerde Franse Bulldogreu en een Frans Bullemeisje wat bijna dood was gegaan aan een baarmoederontsteking en bij wie ik ook al 2 tepels
heb moeten laten weg halen omdat ze daar tumoren aan het ontwikkelen was. De Bullen zijn bijna 8jaar.
Nooit heb ik een baarmoederontsteking in het verleden aan de hand gehad en haar heb ik niet meteen laten castreren en we zijn de pineut.
Mijn ouders van beide inmiddels 71jaar hebben altijd meerdere honden gehad en nooit problemen, reuen en teven, van een Engelse Setter tot een Golden, Spaniel, Labradors, Jack Russel, Ierse Setters en weet ik wat nog meer.
Ze hebben nu nog een Labrador van 12jaar die ik nog gefokt heb en een Jack Russelteefje van 9jaar en beide moesten toevallig ook nog eens kort na elkaar met spoed naar de dierenarts met een levensbedreigende baarmoederontsteking (en altijd 's-nachts of in het weekend 
). Voorheen als de teven gecastreerd waren nooit problemen mee gehad!
Mijn oom fokte Duitse Doggen, nooit van problemen gehoord.
De Maltezer van mijn dochter van 23jaar was ook niet gecastreerd en die is gestorven aan borstklierkanker. Dat hondje werd ineens heel ziek omdat het gezwel op knappen stond en opereren was geen optie geweest door haar hoge leeftijd. Nou, das geen leuk einde hoor, dat kan ik je wel zeggen. Ze heeft daarna een Mops reutje gekocht en die ook laten castreren en die is nu 7 en nooit problemen mee ervaren op welk gebied dan ook.
De fokkers die ik ken, en dat zijn er wereldwijd echt heel veel, laten allemaal reuen en teven waar zij niet meer mee fokken of showen castreren voor zij ze herplaatsen want als je fanatiek bent met fokken en showen moet je wel eens een hondje herplaatsen anders komt een keer het moment dat je niet verder kunt omdat je geen plaats meer hebt. Die hondjes gaan dan meestal naar familie of vrienden maar ze willen er 100% zeker van zijn dat er niet meer mee gefokt wordt en ondervangen dat zo.
Ik denk daarom dat je je eigen gevoel moet volgen want hoe je het ook went of keert, zowel aan niet als aan wel castreren KUNNEN nadelen kleven.
Ik heb ze in die 24jaar dat ik nu fok en in de bijna 50jaar dat ik in mijn hondenfamilie het leven heb meegemaakt nog geen nadelen kunnen constateren maar dat wil niet zeggen dat er geen mensen zijn die om wat voor reden dan ook het wel zo treffen dat ze met nadelen te maken krijgen. En als ik over die ervaring door tijd spreek is dat niet om op te scheppen maar om aan te geven dat het minder vaak fout gaat dan je door reacties van mensen zou gaan denken. Anders zou ik er toch ook al een keer zelf of via via mee te maken hebben gehad of over gehoord hebben? Nogmaals, Maarten Kappen spreekt ook over bepaalde rassen die gevoelig KUNNEN zijn voor incontinentie oid!
Je kunt het maar vervelend treffen zeg ik dan.
Over het algemeen gaat het dus goed en toen ik een jaar geleden zelf mijn baarmoeder moest laten verwijderen kreeg ik ook een boekje met wat ik er allemaal aan over kon houden en het internet staat vol met gruwelverhalen over vrouwen bij wie het fout ging.
Het is echter nog steeds zo dat het percentage vrouwen bij wie het goed is gegaan opgelucht en gelukkig is dat ze door die verwijdering weer verder kunnen leven zonder risico's. Een vriendin van mijn moeder echter is er ook continent door geworden, je kunt maar pech hebben en laten we het vooral in perspectief blijven zien, ieder mag zijn mening hebben maar bekijk het castreren niet op 10, 20 of 100 honden.
Er zijn miljoenen honden waar het goed bij is en is gegaan.
En nogmaals, je moet er zelf achter staan want zoveel mensen, zoveel meningen, ervaren of niet.
En ja, het is moeilijk als je hond onder het mes moet, ik krijg letterlijk hartritmestoornissen van de stress als 1 van mijn honden onder narcose moet, zo bang ben ik dan en vooral bij de brachycefalen.
De dierenarts wordt dan gek van mij omdat ik al mijn kennis over narcose en brachycefalen over hem heenspui om hem me te laten verzekeren dat ie dat nog weet en goed op let tijdens de narcose (belachelijk want ze zijn bij 2 van mijn 3 specialistische dierenartsen allemaal gespecialiseerd in de behandeling van brachycefalen.)
Ik wens je in ieder geval heel veel wijsheid en maak zelf je keuze nu je van heel veel mensen een mening met pro's en con's hebt gehoord anders wordt je alleen onzekerder en als je hond dan over een paar jaar baarmoederontsteking of mammatumoren krijgt denk je wellicht: had ik misschien toch? Maar dat weet je natuurlijk nooit van tevoren.
Wat mij betreft kan ik er dus niks meer aan toe voegen anders dan: ik wens jullie samen een heel fijn, lang en gezond leven toe 
Reageren
"
