Heel herkenbaar... Heb deze week ook nog een beste confrontatie gehad met een vrouw. Ik was samen met de eigenaar van een hondenschool met Winter aan het trainen op een veldje toen zij er aan kwam met haar 2 berners, waarvan 1 nog een jonge hond van een ongeveer een half jaar. Dat is een aardig onzeker meisje en Winter is er al een keer op geklapt, dus ik roep Winter terug om hem aan te lijnen. De afstand was op dat moment ongeveer 25 meter, zij zag ons en dus ook dat ik Winter wilde aanlijnen. Ondanks dat kwam haar jongste wel op ons af gedenderd en werd niet terug geroepen of op enige manier bijgestuurd. Winter schoot in de stress en wurmde zich in bochten waardoor hij letterlijk uit mijn handen glipte. Op het moment dat hij 1 stap vooruit zet rent de jonge hond er vandoor en zet het op een gillen... en dus knalde Winter er achter aan met veel kabaal. De vrouw voelt zich geroepen om haar andere hond er achteraan te sturen (die geen idee wat ze nu liep te bazelen, maar toch - wtf?) Ik roep hem nogmaals terug en loop resoluut de andere kant op; Winter staat binnen 3 seconden naast mij en dit maal kon ik hem wel aanlijnen.
Vervolgens loopt die vrouw het veld over naar ons toe. Ik dacht nog 'oh mooi, dan kunnen we het even uitpraten en misschien voor beide honden positief afsluiten' maar nee, ze was het hele veld over gestrompeld op haar krukken om mij te vertellen wat ik allemaal fout had gedaan en dat ik mijn hond flink moest 'berispen'. Zij en haar honden doen immers NIETS verkeerd en mijn hond reageert abnormaal. Toen ik aangaf dat ik mijn honden niet fysiek corrigeer werd ze helemaal onplezant; we hadden geen enkel verstand van honden (ik stond daar dus met een GT in bedrijfskleding...) en nog wat gevloek.
Na die hele toespraak en het besef dat het een monoloog was en geen dialoog ben ik weg gelopen, maar ik kookte wel van binnen. Was het gedrag van Winter iets om over naar huis te schrijven? Nee, verre van. Maar ze KENT hem, ziet dat ik bezig was om hem aan te lijnen en komt mij nergens in tegemoet. Vervolgens ben ik de enige die fout zit omdat ik mijn hond geen dreun voor zijn knar verkoop.
Toen we weg liepen riep zij haar oudere hond bij zich die was rond gaan scharrelen. De hond had geen enkele motivatie om terug te komen bij de baas (goh, ik vraag me af waarom) en scharrelde vrolijk door. Toen kon ik het ook niet laten; zwaar sarcastisch heb ik geroepen dat ze de hond nu naruurlijk wel flink moest berispen, kan natuurlijk niet, zo'n hond die niet perfect luisterd!
5 minuten later hoorde ik haar nog roepen...