"
Die regels zijn voor jou als baasje bedoeld om een stukje hondentaal te leren spreken.
Regels zijn vooral bedoeld als houvast voor de eigenaar/opvoeder. Om een en ander in een kader te plaatsen waarbij de hond zich binnen dat kader vrij en blij kan bewegen. Voor beiden kan dit heel fijn zijn. Welke regels dat zijn is naar persoonlijke invulling van de levensomstandigheden.
Dat dit volgens jou tot doel heeft hondentaal te leren spreken lijkt me erg achterhaald gedachtegoed en ook erg vergezocht. Begroet jij je hond door te snuffelen aan z'n aars? Heb jij het alleenrecht op voortplanting en maak je hier gebruik van om zo je status te bekrachtigen? Want als het gaat om relationeel hondentaal spreken, spelen dit soort privileges, gedragsmatige handelingen en gedragsvormen een belangrijke rol.
Een hond weet prima dat wij geen soortgenoot zijn. Daarvoor zijn we veel te onhandig en ontoereikend in onze hondse omgangsvormen en stellen we te menselijk regels. De gedomesticeerde hond heeft blijk gegeven zich prima te kunnen voegen in een mengelmoes van honden/mensentalen en omgangsvormen. Daarbij is het dier ook grotendeels erg afhankelijk van ons in het voorzien van z'n eerste levensbehoeftes, dus daar hebben we al het voordeel van de twijfel.
Er is dus in een liefdevolle en vertrouwensvolle relatie helemaal niets mis met regels stellen (je hond leren wat je van hem/haar verwacht). Omdat deze een kader aanbrengen die stabiliteit en duidelijkheid kunnen geven en daarbij (heel belangrijk) veiligheid biedt binnen de leefomgeving en het samenlevingsverbond.
Maar roedelregels toegepast ter bekrachtiging van je status, of rangen en standen in het algemeen, als staaltje bewijs van jouw beheersen van hondentaal .... Hmmm, niet erg logisch en overtuigend 