Ik heb niet alles gelezen.... weinig tijd op dit moment...
Goed dat je je goed probeerd te orienteren! Een van de belangrijkste zaken is dat je alle voor en tegens goed afweegt en kijkt of het bij je past.
Voor je het volgende leest, moet je je goed beseffen dat een ieder die hier reageerd zijn of haar mening heeft en dat dit zeker niet als DE WAARDHEID geld, maar dat het iemand zijn visie of voorkeur is. Ik zou je zeker aanraden om zelfs voor je naar fokkers gaat, gaat kijken op shows en sport evenmenten. Praat daar met mensen, vraag naar hun honden en hun karakters. Vraag naar hun ervaringen en waar die honden vandaan komen. Veelal zal je redelijk eerlijke antwoorden krijgen, veelal beter als het mooie verkoop praatje van een fokker.....
Het verschil tussen een engelse en een amerikaanse is eigenlijk niet zomaar op te schrijven, want naast de verschillen binnen de 2 rassen kwa uiterlijk heb nog misschien wel nog meer verschil in karakter. Zo hebben bepaalde bloedlijnen ook weer hun eigen typische dingen. Het beeld wat ik hier ga proberen te geven is gebasseerd op mijn honden en de honden die ik heb mogen ervaren.
De AST vind ik over het algemeen rustiger en iets meer terughoudend. Ze hebben een iets langer lontje en geven meer signalen af als de sbt. De belastbaarheid van de SBT (ik heb alleen ervaring met werk/sport lijnen) is hoger en het herstel vermogen ook. Bij de AST heb je meer risico op overbelasting en blesseures. Het zijn beide lompe rassen, alleen naar kinderen toe vind ik de sbt's over het algemeen ietsjes voorzichtiger (lees minder druk en opdringerig) dan de ast. Het zijn beide honden die erg baas gericht zijn, maar als ik kijk naar mijn eigen honden, doen mijn sbt's alles wat ik wil en mijn ast doet wat zij leuk vind en vind ze iets niet leuk kun je op je kop gaan staan, maar ze vertikt het! Vind de AST meer zelfstandiger als een SBT, die toch een stuk aanhankelijker is over het algemeen.
Hier komt er geen AST meer, wil niet fokkers ervan op de tenen staan, maar de AST's die ik zie in NL vind ik geen fijne honden. Ik mis steeds meer het happy go lucky karakter en mijn mening is dat dat voornamelijk door selectie en de MAG test komt. Ze worden mij te serieus en ik mis het clown effect. Steeds meer zie ik gereserveerdheid komen richting de mens (zou kunnen dat ik alleen de mindere honden ervan tegen kom), ik mis de pit, wil en drive. Niet vreemd gezien het een echt show ras is en bijzonder weinig meer echt gesport en gewerkt word. Ook vind ik dat ze te groot en te log worden en dat het oorspronkelijke doel te ver weg begint te komen. Doordat ze te groot en breed gefokt worden zie je ook meer en meer gezondheids problemen. Ik zie bv heel erg veel knie problemen voorbij komen. Er zullen vast nog wel AST's zijn die wel voldoen aan het beeld wat ik graag zie, zou alleen niet weten waar je die nog kan krijgen. Mijn AST komt niet uit NL.....
Ook zou ik nooit een SBT uit een showlijn nemen en al helemaal niet van een fokker die aangesloten is bij de vereniging. Let op, IK vind dat die honden allemaal compleet de verkeerde kant opgaan en doel ik op hun bouw. Te kort op de poten, te korte snuit, te breed en te laag en veelste veel genetisch bespiering die niet functioneel is. Mijn mening en als mensen het niet met me eens zijn kan ik me dat goed voorstellen ik kom immers aan hun inkomsten bron...... Ik vind het belachelijk dat een groot aantal club fokkers een UV test (uithoudingsvermogentest) tegen houden en eigenlijk geeft dat al aan hoe triest het gesteld is. Zo standaard UV test zou elke hond op zijn sloffen moeten aankunnen!! Er is nooit een hond beter geworden door te fokken op uiterlijk en hoewel ze allemaal zullen zeggen dat karakter heel erg belangrijk is, zullen ze allemaal een kampioen in de ring willen hebben....
Nogmaals mijn visie en mening zijn gekleurd door de ervaringen die ik de afgelopen jaren heb opgedaan en mijn persoonlijke voorkeur.
Een herder samen met een stafford zal een aardige uitdaging zijn. Of het goed zal blijven gaan zal voornamelijk aan jou aanpak liggen. Ik merk dat alle 3 mijn staffies het niet zo op herderachtige honden hebben en daar best fel op kunnen reageren, maar eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik zelf echt helemaal niets met herderachtige heb en ze wat eng vind, dus mogelijk reageren mijn honden door mijn terughoudendheid. Vooral hun manier van het in de gaten houden is iets waar ze snel op zullen reageren, ze zien dat als uitdagen. Nu zal dat als je een pup neemt samen opgroeien en zal er dus grote kans zijn dat dat wel goed komt. Maar als je een reu heb, neem dan idd aub een teef, dan is de kans dat het goed gaat en blijft gaan iets groter. Eigenlijk is het wel een voordeel dat je jouwe niet mega dominant is, want dan had ik het je absolut afgeraden. Oh en maak je geen zorgen of een hond van 13-16 kilo wel is opgewassen tegen een herder, maak je eerder zorgen of je herder al dat lompe gedoe wel aankan ;-)
Bedenk heel goed of je het je huidige hond wel wil aandoen. Ook zijn leven veranderd. Hij moet de aandacht delen, speeltjes zullen naarmate de pup ouder word steeds minder worden tot binnens huis geen meer en er loopt een terrorist ineens rond die niet van ophouden weet en ondanks diverse correctie blijft ie maar in zijn lip hangen. Hoor vaak mensen zeggen dat ze een vriendje inhuis nemen voor hun huidige hond, maar met een stafford is dat zeker niet altijd zo. Lees gelukkig dat je een hond voor je vriend wil en niet voor je hond, dus zal je je daar wel iets bewust van zijn. Maar het zou je hond ook zekerder kunnen maken en ken gelukkig ook zat mensen met 2 of meer honden (incl stafford) waar het echt 8x poten op een buik zijn en dat de hond die er al was helemaal opleefd. Jammere is dat je dat nooit op voorhand kan zeggen......
In dit topic staat heel veel geschreven: https://www.hondenpage.com/hondenforum/182049/aan-de-pitbull/stafford-kenner.php
Als je je door de vele pagina's weet te worstelen zul je heel wat zaken voorbij zien komen. Van karakter tot sport tot voeding en gewicht en van ervaringen van diverse eigenaren. Helaas ook veel onzin, vooroordelen en mensen met gebrek aan kennis en inlevingsvermogen. Eigenlijk een heel mooi topic, waarin veel voor en nadelen voorbij komen, die je ook in het dagelijkse leven zal gaan ervaren. Vele zien ons als aso's en met monsters aan de lijn en dat krijg je ook buiten zo af en toe wel eens naar je hoofd. Leuk is het niet, maar je leert ermee om gaan.
Normaal zal ik nooit een fokker aanraden, want dat is zo persoonlijk. Het pakket wat je wil zal bepalen welke fokker voor jou geschikt is. Echter wil ik toch een uitzondering maken en je door verwijzen naar een sbt fokker, waar ik behoorlijke verwachtingen van heb en waarvan ik in de toekomst hele leuke en mooie hondjes van verwacht. Ga eens langs bij http://moorlandsdream.wix.com/moorlandsdream# en praat daar eens over de diverse lijnen en hun eigenschappen. Het geplande nest van hun eind dit jaar is er zeker een om te bekijken als je van een atletische staff houd (dekreu is familiar aan mijn reu). Ik denk en verwacht dat ze je een eerlijk kijk zullen bieden op wat er beschikbaar is en wat zij doen. Zelfs al is het niet het type wat je mooi vind of wil hebben is het zeker de moeite waard, ze lopen al een tijd mee en hebben al heel wat gezien en ervaren. Ze organiseren ook elk jaar een leuk show + sportdag puur voor de fun, wellicht ook leuk om gewoon heen te gaan (ik en andere van het forum hier zullen aanwezig zijn en hopelijk ook aanspreekbaar LOL).
Ben het niet eens met APBT dat de karakters niet zoveel schelen. Ik ervaar namelijk wel een enorm verschil tussen de 3 rassen. Pas enorm op mocht je naar de pibull en bully wereld gaan kijken, er word heel erg veel bagger onder die noemer verkocht, die niets met het oorspronkelijke ras te maken hebben. Mocht je een pitje overwegen ga dan praten met APBT (zijn al je pups al weg btw??), dan weet je iig dat je een pit krijgt en niet een kruising van onbekende herkomst..... De bully wereld ga ik maar niets over zeggen, want dan gaat dogmaster boos op me worden :D