Ik heb ook een (oude) hond gehad die ging hoesten.
Hij had al jaren een stevige hartruis en dus dachten wij .... zn hart/vocht.
Hij kreeg 2 soorten hartmedicatie maar perse geen vochtafdrijvers, we hebben dat altijd kunnen voorkomen op andere wijze (m.b. v. een klassiek homeopate) en zo bleef hij veel vitaler als honden waar wel vochtafdrijvers in gaan (tenminste, dat constateerde onze da altijd zelf, dat hij altijd verrast werd hoe goed de hond het deed als je wist hoe zijn hart het toch moeilijk had -een da kon zijn hartruis horen zonder hulpmiddelen, zo sterk was het-)
En toch wa het hoesten niet van zijn hartje en zijn longen waren oke, het was echt puur ouderdom.
Op foto's konden ze goed zien dat zijn bronchieen niet jong meer waren en de luchtpijp
niet meer helemaal mooi strak was, dat gaf irritatie en daar hoeste hij op.
Op een minieme dosis prednison konden we het goed onderdrukken en knapte hij zichtbaar op. Was echt wel even aftasten hoe weinig we konden geven, want ik heb enorme hekel een prednison (weet zelf precies wat het met je doet).
Hij heeft er nog 1,5 jaar (en is dus zeer oud geworden dik 15 jaar oud) goed op kunnen leven.
Of de hond pijn heeft en verder leidt dat kan ik natuurlijk niet zien.
Vaak zie je het, zoals jij van net iets meer afstand dan de eigenaren zelf, wel goed.
En dat is lastig, want dan is het laveren met wat je zegt en waar je mee kom kan gaan.
Sterkte !!