Wanneer

Hallo lezers,

ik heb een 8 jarige ontzettend lieve labrador genaamd kyra.

vanaf haar tweede heeft zij heup klachten. En nu ook veel artrose.

ik ben afgelopen maandag met haar naar de dierenarts geweest omdat ze ook omvalt. En omdat ze naar m'n dochter begon te happen.

Ze heeft ontstekingsremmers gekregen. Daarnaast heeft ze zo nodig ook tramadol.

kyra zit al heel wat jaar aan de pijnstillers.

ik zie dat ze pijn heeft, ze loopt moeilijk en ze lijkt zo verdrietig.

wanneer neem je die verschrikkelijke beslissing?

Doe ik haar nog een plezier met deze pijnen?

groetjes en pootje van ons

Hoi,

Wat vreselijk... mijn vader heeft ook een labrador genaamd Kyra met heupproblemen etc... ik kan me hier vreselijk goed van voorstellen dat je met dit dilemma in je hoofd zit.

Ik denk dat je je af moet vragen wanneer het klaar moet zijn. Een hond moet een hond kunnen zijn, natuurlijk op hogere leeftijd rustiger en strammer, maar wel een hond. Elke dag pijn hebben hoort daar denk ik niet bij. Ik kan natuurlijk niet meer weten van jouw situatie, dus de uiteindelijke beslissing ligt bij jezelf. Altijd vreselijk moeilijk, als paraveterinair kom ik dagelijks mensen tegen die deze beslissing moeten maken en wordt er zelf ook altijd erg verdrietig van...

Ik ben er persoonlijk wat harder in.

Onze herder had artrose die erger werd naarmate hij ouder werd.

Toen hij 8 jaar was hebben we hem een steroideshot laten geven en gedacht van we zien wel hoe lang dit gaat werken.

2 jaar later merkte we dat zijn achterhand steeds stijver werd en hij begon te piepen als ie de bank op wilde, binnen een week stond ie echt stijf als een hark als ie moest eten en begon ook tijdens het staan te piepen..

We hebben die week aangekeken en toen besloten afscheid van hem te nemen omdat we hem niet op pijnstillers door wilden laten leven voor onszelf.

Heel erg veel sterkte met de beslissing, makkelijk wordt het nooit

Kun je niet eens kijken naar een dierenziekenhuis zoals het academisch ziekenhuis wat zij ervan zeggen? Lijkt me moeilijk om nu al op 8 jarige leeftijd zoiets aangrijpendst te moeten beslissen. 

Ik heb contact gehad met Wageningen. (Dierenziekenhuis)

ze vermoeden ook een hernia( seconde opinion)maar dat zie je niet altijd op rontgen foto,s.

ze kunnen haar daar misschien opereren maar dan is ze wel incontinent volgens de artsen en kan ze verlamt raken. En dat vind ik geen honden leven meer.

Onze hond had ook al van jongs af aan HD, maar pas vanaf 9-jarige leeftijd werd deze ernstig. Ze kreeg pijnstillers en dat ging een tijdlang goed, maar daarna ging het alsnog vrij snel bergafwaarts. De dosering pijnstillers werd hoger, de hond werd suffer en kreeg steeds meer pijn, ze kon op het laatst zelfs amper lopen en at bijna niet meer. Achteraf gezien hebben we het veel te lang aangekeken. Zoiets is gewoon een kwestie van tijd en alle pijnstillers en andere medicijnen zijn slechts tijdrekking geweest... Ze heeft de laatste maanden echt geen fijn leven gehad en daar hebben we veel spijt van.

Nu hebben we weer een hond met HD, hij zit sinds een maand ook op pijnstillers vanwege pijnscheuten. Hij wordt in juli 8. Nu krijgt hij nog een lage dosering, maar we hebben al besloten dat we het stoppen zodra de dosering omhoog moet. Hij heeft een flinke hartruis, dus narcose is een groot risico en bovendien wordt dit ras gemiddeld slechts 10 - 12 jaar, dus heel hard gezegd "heeft hij niet meer zo lang te gaan". Ik hoop echt dat hij met deze dosering pijnstillers nog een aantal jaar mee kan... We laten in ieder geval niet meer zo lang met hem sollen. Beter een (iets) korter, maar fijn leven dan een gerekt leven vol medicijnen, sufheid en operaties!

Ik kan natuurlijk niet voor jou beslissen, maar na gezien te hebben hoe onze vorige hond heeft moeten lijden omdat wij alles wilden rekken..... Kijken wij er nu zo tegen aan. Sterkte met je beslissing. 

Een beetje medicijnen als het werkt zou je kunnen proberen, maar laat je beste vriendje alsjeblieft niet lijden, dat verdient ze niet. Laat het niet zo ver komen dat je hondje echt krepeert van de pijn dat is het echt niet waard en hoe zwaar het ook is om deze beslissing te moeten maken. Maak hem liever met de weet dat je je hondje heel veel pijn en leed bespaart hebt dan achteraf (deze keus komt vroeg of laat toch om de hoek) gedacht te hebben: had ik maar eerder... Het is niet fijn om je hondje achteruit te zien gaan, maar denk ook aan de natuur. In de natuur zijn er geen medicijnen etc.. dan sterven ze als het tijd is voor ze. Het is heel moeilijk en oneerlijk maar kies het beste voor je hondje en niet voor jezelf. ;)

De beslissing nemen is inderdaad verschrikkelijk.

Een hond die ondanks pijnstilling, zelfs met Tramadol, nog pijn toont, moeilijk loopt en verdrietig kijkt, heeft het heel zwaar. Een hond toont pijn, moeilijk lopen en verdriet in de ogen pas in een laat stadium van pijn, dan moet dit zeer ernstig zijn. Ook het feit dat je dierenarts zegt dat er geen verbetering te verwachten is.

Jij als baas kent Kyra door en door.

Is het leven van Kyra nog hondwaardig?

Met wat je beschrijft twijfel ik of Kyra nog enig plezier in haar leven heeft.

Een hond blijft kwispelen; dat zal ze blijven doen als ze jou bijv. ziet, hoe ziek ze ook is; trouw aan de baas.

Een zwaar zieke hond moet niet in leven gehouden worden, omdat wij als mens geen afscheid kunnen nemen. Uiteindelijk zal Kyra je dankbaar zijn, dat je haar een verdere lijdensweg bespaart.

Ik wens je veel kracht om op tijd de moeilijke beslissing te nemen.

Helemaal moet Loesje eens.

Jij kent je hond het beste en natuurlijk is het moeilijk en vraag je je af of het wel juist is.

Maar probeer het beste voor Kyra te doen.

Dank jullie wel voor de reacties, tips en jullie verhalen.

ik wil absoluut het beste voor mijn liefste kyra.

 Pff dat is is heel erg een hernia. En verlamming is ook geen optie. Een leven met pijn ook niet. Tramadol is een soort morfine en als dat ook al niet helpt. Het happen naar je dochter komt waarschijnlijk ook van de pijn. Moeilijk moeilijk. Je moet de beslissing zelf nemen en dat zal zwaar zijn. Maar een hond met pijn en dan weet je nog niet alle pijn is ook zwaar om te zien. Ik denk dat je ook nog moet overleggen met je dierenarts.

Wens je veel sterkte met je beslissing ... 

ik kan je natuurlijk geen raad geven omdat ik haar toestand niet kan beoordelen vanaf hier.

Maar wat ik zelf zou doen is Kyra's geval eerst nog bespreken met dr Schulze, en hem haar foto's laten beoordelen.

http://www.gold-akupunktur.eu/13.html

Ze krijgt novacam en ze mag 3 maal daags tramadol.

nadat ze maandag 2 keer gevallen is zien we sinds gister avond een bult op haar rug/zij.

ik denk dat het een spier is.

vandaag is het gelukkig niet zo warm en dat scheelt heel erg veel voor haar.

deze beslissing neem ik ook niet in een paar dagen.

over een week moet ik weer contact opnemen met de dierenarts.

Ik heb net geprobeerd om haar pootje af te drukken maar helaas niet mooi gelukt.

ze neemt wat meer afstand......van de kinderen.

rot situatie, zo moeilijk dit.

mn dinnetje

Een hernia is niet voor de volle 100% vast gesteld omdat het niet altijd op foto's te zien is.

Misschien is ze langzaam aan al een beetje afscheid aan het nemen van de kinderen :(

Ohhh wat sneu!

Lijkt me een vreselijk moeilijke keuze die je ook zeker niet te snel kunt maken.

Wat ik zou doen is inderdaad contact opnemen met de dierenarts, je kan dit ook straks doen i.p.v. over een week want ze zijn ervoor om je vragen te beantwoorden.

Misschien kijken of er nog andere pijnstillers zijn, maar ik heb weinig verstand van dat soort medicijnen.

Als je hond ondanks diverse jaren pijnstillers geen hondwaardig bestaan meer kan lijden denk ik dat het uiteindelijk beter is om haar te laten gaan.

Hoe erg dit ook is en hoeveel verdriet het jullie zal doen, misschien is er ook opluchting omdat jullie hond geen pijn meer zal lijden.. Ze zal jullie dankbaar zijn.

Veel sterkte ermee!