Dit is het antwoord van een wetenschapper (geneticus en fokkerijspecialist Ir. E.J. Gubbels) op het project Cavalier for life.
citaat
Een andere benadering
Nadat we weten wat de oorzaak is van de gezondheids- en welzijnsproblemen bij de Cavalier (de te kleine genenpool) blijft het de vraag waarom we niet adequaat reageren en het probleem gewoon oplossen, verhelpen. Niets lijkt meer logisch dan het open gooien van het stamboek. Laat nieuw erfelijk materiaal instromen en herstel daarmee de erfelijke variatie in de genenpool. Dat leidt niet alleen tot herstel van de vitaliteit van het ras, daarmee neemt ook de selectie-ruimte weer toe en er ontstaan er reële mogelijkheden om op termijn van enkele generaties de problemen voor de honden drastisch reduceren. Niet alleen voor de schedel- en de hartafwijkingen, voor de hele indrukwekkende lijst van afwijkingen die bij de Cavalier voorkomen.
Dat heeft natuurlijk wel gevolgen voor het exterieur van de volgende generaties Cavaliers. Het zal een keer vaker gebeuren dat er een hond wordt geboren die wat minder ‘typisch’ is. En misschien moeten de exterieurkeuringen worden teruggebracht tot de belevingswereld van ‘gewone mensen’. Ze zouden beperkt kunnen worden tot het antwoord op de vraag of de hond op straat in voldoende mate als Cavalier wordt herkend. Dat is even schakelen voor de exterieurfokkers, maar de voordelen voor de honden maken dat helemaal goed, de kans op een leven in gezondheid en welzijn neemt structureel toe.
Kennelijk zijn in de rashondenfokkerij ‘de andere belangen’ zo groot dat de honden daar dan maar de prijs voor moeten betalen. Iedereen weet wat er zou moeten gebeuren, niemand is bereid die stap te zetten, te eisen of af te dwingen. De fokkers, de rasverenigingen en de Raad van Beheer zijn bereid elk wanhopig voorstel te omarmen, zolang hun ‘wedstrijd tussen mensen’ op de hondenshow maar door kan gaan. Nadat de druk vanuit de media weer eens wat hoog wordt, wil de een of andere bestuurder nog wel zeggen dat hij het ook ‘heel erg’ vindt, maar de noodzakelijke maatregelen blijven uit.
Ook de wetenschappers en onderzoeksinstellingen weten wat de èchte oorzaak is van de problemen bij de hondenrassen. En ook zij laten na aan te dringen op de noodzakelijke fokkerijmaatregelen. Ze pikken graag een graantje mee. Zij gaan heel gretig, samen met de kynologie, voor ‘de positieve benadering’ en zien zo voor en na weer wat mogelijkheden om hun testen, beoordelingen en screeningen te verkopen. Soms zelfs om gemeenschapsgeld op te halen voor weer een volgend ‘veelbelovend’ onderzoeksproject. En daarmee plakken ze dan weer de volgende laag pleisters op het houten been van de kynologie.
En dan nog die donatie
De Nieuwsbrief laat weten: "Zonder uw bijdrage kan het project niet slagen". Een punt van oprechte zorg is dat het mèt uw bijdrage ook niet gaat lukken om bij te dragen aan de gezondheid en het welzijn van de Cavalier King Charles Spaniel.
einde citaat
Voor de volledige reactie zie:
http://www.gencouns.nl/artikelen/2012-12-29_leuvens_cavalierproject.pdf
Reageren
