" Ik denk dat ze maar 2 kinderen heeft van 3 jaar. Wij hebben sinds enkele maanden een Golden Retriever, intussen 5 mnd. We hebben drie kinderen van 4 en een half, 7 en 9 jaar. Onze living is... euhm, iets van een 36m² en keuken 10m². Dat zijn de enige plaatsen waar onze hond mag komen. Allez, we hebben nog de wasplaats waar de bench staat (4m²

en de garage, maar daar "leeft" hij niet echt. Onze tuin is wel groot 700m².
Nu los van de oppervlakte van je living, vind ik het wel moeilijk om een pup te hebben met zo'n kleine kinderen. In het prille begin bijten ze constant in je tenen, je broek, je sloefen, je sokken. Bij kleine kindjes happen ze naar de mouwen of handjes. Goed bedoeld hé, om te spelen. Het is vrij intensief om dit af te leren. Uiteindelijk is die periode wel voorbij gevlogen, als ik er nu aan terugdenk, maar toch, het was lastig.
Je kan natuurlijk elke keer je hond wegzetten, maar in het begin zou je dat dan héél veel moeten doen. Wij losten dit op door onze speelhoek (deel van de living) af te sluiten voor Sammie. We konden een zetel en een salontafeltje zo plaatsen dat de speelhoek vrij was. Daarin konden de kinderen dan "vrij" bewegen zonder een happen hondje. Ook 's morgens, aankleden enzo gebeurde dan in de speelhoek. Dus ik zou in je huisje toch een plekje voorzien om je hondje 'apart' te zetten, maar toch nog in de leefruimte, zodat het wel samenleeft. Natuurlijk moet dat niet altijd... Als je dat kan doen, zou ik zeggen, ga ervoor!! DAt heeft bij ons echt geholpen. Intussen kan en mag Sammie wel in de speelhoek natuurlijk, nu hap ze niet meer in kleren. En het speelgoed van de kinderen kan ze ook laten staan.
Een labrador zou ik ook eerder niet doen, mijn mama heeft een labrador en die is echt héél enthousiast en "lomp" te noemen. Hij loopt ons zo omver. Heb je evt. ook een kleiner ras dat nog een optie is?
Wij hebben een golden retriever en dat is hier een zéér rustig beestje gebleken. Ik weet niet of dat aan het ras ligt, of aan dit hondje (of aan opvoeding: vette knipoog!!). Maar wij hebben echt geluk! Er wordt hier niets kapot gebeten, chips kunnen op een laag tafeltje blijven staan, schoenen kan je laten rondslingeren... Hopelijk blijft dit zo. We hebben wel een strak patroon van uitlaten en wandelen enzo en als we merken dat Sammie te druk is, is het geen moeite om met haar te gaan wandelen zodat ze haar energie kwijt kan.
Maar denk er goed over na, want in het begin kan je wel zoiets hebben van: "gaat dit wel lukken met de kinderen?" (Het antwoord is "ja, je moet gewoon volhouden", maar dat weet je op dat moment nog niet

)
Intussen is Sammie het voorzichtigst met de jongste dochter van 4.5jr. Dus je hondje leert er wel van, maar in het begin wordt gewoon in alles gebeten (om te spelen).
"