Ik ben zelf heel erg afhankelijk van het Openbaar vervoer aangezien ik geen rijbewijs heb en daardoor is Rivka er dus ook afhankelijk van.
Mijn ouders hebben wel een auto, maar die werken natuurlijk door de weeks en ze hebben niet altijd tijd en zin om met ons mee te gaan of ons te brengen en halen.
Ik wist dit natuurlijk al toen ik Rivka als pup kocht. Vandaar dat ik ook meteen ben begonnen met het oefenen met de trein en bus. De bus is geen probleem. Dan ligt ze gewoon bij mijn benen en in het slechtste geval zit ze op schoot naar buiten te kijken.
De trein daar en tegen is echt een Ramp.
Met 11 weken is ze voor het eerst mee geweest in de trein. Daarvoor al wel een aantal keer op het perron gestaan en dat was geen probleem, maar eenmaal IN de trein zette ze het op een gillen.
Ik heb haar toen rustig op schoot genomen en haar vast gehouden. Verder niet overdreven getroost, alleen vastgehouden. We hebben toen 5 min in de trein gezeten en ze is geen seconde stil geweest. Maar goed ze was nog jong dus een kwestie van oefenen dacht ik.
In de tijd daarna nog een aantal keer geoefend. Op het station was en is ze altijd rustig. Gaat gewoon rustig liggen en als we de trein niet in stappen is er ook geen probleem. Het instappen zelf is eigenlijk niet eens een probleem. Ze stapt er in en ze stapt er weer uit als ik dat ook doe. De deuren zijn dan natuurlijk niet dicht geweest. Het probleem zit dus in het sluiten van de deuren en het rijden van de trein.
Het probleem is dat je gelijk 5 min in de trein moet zitten minimaal. Je kan niet na 1 min uitstappen of stoppen zoals dat wel met een bus en auto kan. Nou zou piepen op zich niet eens een probleem zijn, maar ze zet het echt op een gillen. Oorverdovend en dus ook erg storend voor de mede passagiers. We oefenen dus altijd buiten de spits en in het weekend. Er is ook geen moment van stilte waarop ik haar zou kunnen belonen, dus ik vind het even heel lastig.
Inmiddels is Rivka al weer 2 jaar en is het alweer een tijd geleden dat we daadwerkelijk gereden hebben met de trein. We staan wel regelmatig op het perron.
Wat kan ik doen om het voor haar makkelijker te maken?
Of is het niet reëel van mij om te denken dat dit nog te verbeteren is?
Alvast bedankt voor jullie meedenken.


Reageren

.
. 













