Hoi Pieter,
Wij hadden al een hond toen ik 5 was, maar dat was voornamelijk mijn vaders hond (door hem getraind). Ik was altijd al een grote dierenvriend, maar toen ik op m'n 14e hier op dit forum kwam, leerde ik steeds meer over honden en werd mijn interesse nog meer gewekt. Ik wilde toen heel graag een eigen hondje en na een jaar lang zeuren kreeg ik eindelijk Kobus, mijn 'eigen' hondje. De voorwaardes waren dat het een volwassen, klein(ere) hond moest zijn die ik zelf zou (her)opvoeden. Ik zou wel met hem op cursus gaan en waar nodig zouden mijn ouders me ondersteunen, maar de bedoeling was dat ik qua opvoeding zoveel mogelijk alleen zou doen. En eerlijk is eerlijk, door dit forum wist ik ondertussen al meer over hondengedrag en opvoeding dan mijn ouders 
In het begin had ik erg veel tijd, iedere dag trainde ik en 1x per dag ging ik met hem wandelen (mijn ouders vonden het niet erg om de andere wandelingen op zich te nemen, aangezien ze dan toch al met onze andere hond gingen wandelen). Maar ieder schooljaar werd het drukker en had ik iets minder tijd... Nu is echt trainen na een tijdje niet echt meer nodig (hij hoeft van mij niet alles perfect te doen), maar dan nog is het belangrijk om je hond iedere dag even mentaal bezig te houden.
Inmiddels ben ik 18 en zit ik in de 6e klas, het examenjaar, en heb ik helaas minder tijd dan ooit. Als ik mijn vrienden nooit zou spreken/zien en nooit zou gaan sporten, werken of uitgaan, zou ik inderdaad meer tijd hebben voor mijn hond. Dus het kán zeker, als je je er echt voor de volle 100% voor inzet. Maar de realiteit is dat dat de meeste mensen van mijn leeftijd, zo ook ikzelf, niet lukt. Ik laat nog steeds 1x per dag de honden uit, want dat is de afspraak. In het weekend ga ik regelmatig met ze de bossen/duinen in en iedere dinsdagavond doe ik behendigheid met Kobus. Daarnaast probeer ik zo vaak mogelijk hersenwerk te doen, maar eerlijk: dat komt er lang niet zo vaak van als ik zou willen... Maar ik heb het geluk dat mijn ouders dit al zagen aankomen en dat ze bereid zijn om dit voor mij op te vangen. Over een half jaar ga ik uit huis vanwege mijn studie en mijn hond blijft dan ook bij mijn ouders, omdat in studentenhuizen geen honden toegestaan zijn en omdat ik dan nog minder tijd zal hebben...
Mocht je dus écht bereid zijn om naast school al je tijd aan je hond te besteden én je hebt je ouders als back-up voor als je even wat minder tijd hebt... Dan zie ik niet in waarom niet. Maar denk er wel goed over na, want het zou heel erg zonde zijn als de hond uiteindelijk herplaatst zou moeten worden wegens tijdgebrek....