Zijn er hier meer die dat gevoel bekruipt?
Hoe langer ik hier (mee) lees hoe meer ik het gevoel krijg dat ik alles fout doe / deed.
Ik doe namelijk nogal wat dingen tegen de heersende meningen hier in.
Deels uit onwetendheid (zalig zijn de onwetenden van geest) deels omdat ik het decennia al zo doe.
Voorbeelden?
*Bij "Mijn hond" kan je ook lezen "Bij mijn vorige honden".
-Mijn hond eet brokken en met de pot mee.
-Ik vind een Halti helemaal niet erg, sterker, bij juist gebruik (!) zelfs een uitkomst.
-Ik geloof nog steeds in de dominatietheorie, en heb daarmee ook (weer) een keurig opgevoed hondje "afgeleverd".
-Moderne geneesmiddelen als antibiotica, prednison, en pijnstillers helpen prima tegen heel veel kwalen.
-Mijn hond mag af en toe best een bot hebben. Ja, hoor ook een knurft of een doorgezaagde mergpijp.
Nog nooit een darmafsluiting, geperforeerde maag of afgesleten kies gezien.
-Mijn hond kan je zeer goed achteraf straffen, als wij thuiskomen en hij komt niet kwispelend op je af weten wij al dat hij iets uitgevreten heeft wat niet mag.
(Don't worry, de "straf" is dan niet veel meer dan terugsturen op zijn kleed.)
-Ik poets geen tanden. Iemand die geen suikers snoept krijgt ook geen gaatjes.
-Hij moet na ons de deur in en uit en zitten + mij aankijken voor hij mag eten.
-Eén keer per jaar gaan we naar de dierenarts voor een APK mét enting.
-Zelfs borstelen doe ik fout: met een Furminator.
-Aangezien hij slaapt op de overloop, loopt hij elke avond en ochtend trap.
Zo zal ik nog wel een paar dingen vergeten.
Soms vraag ik me af hoe het kan dat mijn honden toch allemaal zeer respectabele leeftijden hebben bereikt, in (volgens mij) gelukkige geestestoestand...
Sta ik nou alleen in dit gevoel of zijn er meerderemensen hier waarbij dit gevoel bekruipt?



3 doggies
















(Plus vergeet niet die mensen kwamen hier ook merendeel onwetend binnen en doen nu alsof ze Tannetje herself zijn.)








